Zwavelmelkzwam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Zwavelmelkzwam
Zwavelmelkzwam
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Basidiomycota (Steeltjeszwam)
Klasse:Agaricomycetes
Onderklasse:ongeplaatst (incertae sedis)
Orde:Russulales
Familie:Russulaceae
Geslacht:Lactarius
Soort
Lactarius chrysorrheus
Fr. (1838)
Verspreidingsgebied in Europa
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Zwavelmelkzwam op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Schimmels

De zwavelmelkzwam (Lactarius chrysorrheus) is een schimmel uit de familie Russulaceae. De soort is licht zalmkleurig, giftig en groeit in symbiose met met name eiken. Hij leeft in loofbossen en lanen op voedselarme zand- en leembodem.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 8 cm. Het is bleek zalm of roze, met donkere markeringen in ruwe ringen of banden. In het begin is het convex, maar wordt later vlakker en heeft uiteindelijk een kleine centrale umbo (bult). Het is vaak wat gelobd aan de rand en glad, met een haarloze rand.

Lamellen

De lamellen staan dicht opeen, zijn aflopend en hebben een roze, bleekgele tint. Ze staan aanvankelijk vrij dicht bij elkaar.

Steel

De witachtige tot bleekgele steel heeft soms een roze blos op de onderste helft. Het is hol, cilindrisch of met een licht gezwollen basis. De lengte is 3 tot 8 cm en de breedte 1 tot 2 cm.

Melk

Deze melk is aanvankelijk wit, maar wordt bij blootstelling aan de lucht in vijf tot vijftien seconden helder zwavelgeel.

Smaak

Het vruchtvlees is wit en smaakt heet, maar wordt gekleurd door de overvloedige hoeveelheden melk die worden uitgescheiden.

Sporenprint

De sporenprint is roomwit, met een lichte zalmachtige tint.

Microscopische kenmkerken[bewerken | brontekst bewerken]

De sporen zijn afgerond tot breed elliptisch en gemiddeld 6,4 tot 8,0 µm lang en 5,7 tot 6,3 µm breed. De Q-waarde (verhouding tussen lengte en breedte van de sporen) is 1,1 tot 1,3. Het sporenornament bestaat uit 0,4 tot 0,9 µm hoge, fijne wratten en korte, geribbelde ribben, die bijna volledig netwerkachtig met elkaar verbonden zijn. Toch zijn er tal van geïsoleerde wratten.

Verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

De zwavelmelkzwam is gevonden in Noord-Azië (Oost-Siberië, Korea, Japan), Noord-Amerika (Verenigde Staten, Canada, Mexico), Noord-Afrika (Marokko) en Europa. In Europa is hij waarschijnlijk wijdverbreid in het hele eiken- en tamme kastanjegebied. Af en toe is hij ook buiten dit gebied te vinden onder aangeplante eiken en tamme kastanjes (onder meer op de Hebriden). In Estland is hij alleen te vinden op het Oostzee-eiland Saarema. In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Hij is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

Foto's[bewerken | brontekst bewerken]