Gele kardinaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Gele kardinaal
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2020)
Gele kardinaal
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Passeriformes (Zangvogels)
Familie:Cardinalidae (Kardinaalachtigen)
Geslacht:Pheucticus (Kardinalen)
Soort
Pheucticus chrysopeplus
(Vigors, 1832)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gele kardinaal op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De gele kardinaal of gele kernbijter (Pheucticus chrysopeplus) is een vogel die behoort tot de familie van kardinaalachtigen (Cardinalidae).

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Hij heeft een lengte van 20 centimeter. Volwassen mannetjes hebben een intens gele kleur met zwarte en witte accenten, maar het kan drie jaar duren voordat ze volledig op kleur zijn. De delen die bij het mannetje zwart zijn, zijn bij het vrouwtje eerder bruinachtig van kleur.

Broedgedrag[bewerken | brontekst bewerken]

Gele karninalen leven meestal in paren. Het komvormige nest bevindt zich doorgaans op enkele meters hoogte in een struik. Er worden 3 tot 4 eitjes gelegd, die in ongeveer 12 dagen worden uitgebroed. De jongen vliegen uit als ze 10 tot 12 dagen uit zijn.

Leefwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Gele kardinalen voeden zich met zaden en insecten. De insecten onderscheppen ze behendig in de lucht.

Verspreiding en leefgebied[bewerken | brontekst bewerken]

De soort komt voor van Mexico tot in Colombia, zowel in de bossen als in de buurt van menselijke nederzettingen.

De soort telt 3 ondersoorten:

  • P. c. dilutus: noordwestelijk Mexico.
  • P. c. chrysopeplus: westelijk en centraal Mexico.
  • P. c. aurantiacus: zuidelijk Mexico en Guatemala.