Naar inhoud springen

Lood-206

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Lood-206
Algemeen
Element lood (Pb)
Nuclide 206Pb
Aantal protonen 82
Aantal neutronen 124
Nuclidische gegevens
Nuclidenmassa 205,974465278 u
Spin 0+
Bindingsenergie 7,875361 MeV
Massaoverschot −23,78544 MeV
Isotopen van lood
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde
Natuurkunde

Lood-206 of 206Pb is een stabiele isotoop van lood, een hoofdgroepmetaal. Het is een van de vier stabiele isotopen van het element, naast lood-204, lood-207 en lood-208. De abundantie op Aarde bedraagt 24,1%.

Lood-206 kan ontstaan door radioactief verval van thallium-206, bismut-206 of polonium-210.

De isotoop vormt het eindpunt van de vervalreeksen waarin uranium en radium voorkomen. In een gesloten systeem zal uranium-238 zo vervallen tot lood-206, over diverse andere (kortlevende) radio-isotopen. Dit verval kan in de geologie gebruikt worden om gesteenten te dateren, via de zogenaamde uranium-looddatering.

Zoals vele isotopen in de vervalreeks van radium, werd ook lood-206 aanvankelijk aangeduid als een variant van radium, namelijk radium G.

De isotoop wordt ervan verdacht via alfaverval te vervallen tot de stabiele isotoop kwik-202.

Omdat de halveringstijd echter talloze malen groter is dan de leeftijd van het universum, kan de isotoop als stabiel worden beschouwd.