Naar inhoud springen

Macraucheniidae

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Macraucheniidae
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Tertiait tot Pleistoceen
Macrauchenia
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse:Prototheria
Orde:Litopterna
Familie
Macraucheniidae
Gill, 1872
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Macraucheniidae op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Macraucheniidae zijn een familie van uitgestorven zoogdieren die leefden van het Tertiair tot het Pleistoceen.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Deze dieren waren middelgrote tot zeer grote herbivoren. Het lichaam werd gedragen door neushoornachtige poten. De kop bevatte aan de voorzijde een slurf en stond op een lange hals. Hun hoeven waren vergelijkbaar met die van neushoorns vandaag, met een eenvoudige enkelgewricht en drie tenen op elke voet. Hun reukvermogen was sterk ontwikkeld.

Leefwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Deze dieren leefden waarschijnlijk in kuddes, ter bescherming tegen roofdieren. Ze waren in staat om snel van richting te veranderen om te ontkomen aan vijanden, zoals de grote schrikvogel Phorusrhacos en de sabeltandkat Smilodon.

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

Van deze langlevende groep kameelachtige dieren werd verondersteld dat het uitgestorven kamelen waren. Dit is best mogelijk, want ook de lama's en verwanten uit de kamelenfamilie deelden hetzelfde gebied, maar van verwantschap is echter geen sprake.

Vondsten[bewerken | brontekst bewerken]

Fossielen van deze dieren werden gevonden in Argentinië.

Geslachten[bewerken | brontekst bewerken]

Onderfamilie Macraucheniinae

Onderfamilie Cramaucheniinae

Onderfamilie Sparnotheriodontinae

nog te plaatsen