Biologisch zuurstofverbruik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het biochemisch zuurstofverbruik (ook wel foutief "biologisch zuurstofverbruik" genoemd) geeft de hoeveelheid zuurstof aan, die benodigd is voor de afbraak van biologisch afbreekbare organische stoffen in water door micro-organismen. Het geeft daarmee aan hoe vervuild het water is met deze stoffen. De eenheid waarin het wordt aangeduid is milligram zuurstof per liter. Het biochemisch zuurstofverbruik is naast het chemisch zuurstofverbruik een in de milieuchemie en milieuwetgeving veel gebruikte maat voor de belasting van het oppervlaktewater met afvalstoffen.

De term biochemisch zuurstofvraag wordt in België voor het begrip gehanteerd. Internationaal wordt de afkorting BOD (Biochemical Oxygen Demand) veel gebruikt.

Maat voor vervuiling[bewerken]

Strikt genomen is de term vervuiling niet correct. Het biochemisch zuurstofverbruik is slechts een maat voor de hoeveelheid zuurstof die nodig is om in het water aanwezig organisch materiaal door microorganismen tot CO2 en H2O te laten afbreken. Dit materiaal kan ook afkomstig zijn van boombladeren of waterplanten die van nature en bij een niet verstoord biotoop aanwezig (kunnen) zijn. Aan de andere kant is het wel zo dat door de grote hoeveelheid zuurstof die water uit de lucht kan opnemen de normale toestand neerkomt op een vrij lage biochemisch zuurstofverbruik. In de herfst en winter is het biochemisch zuurstofverbruik hoger dan in het voorjaar en de zomer.