Bundesliga (Duitsland)
| Bundesliga |
|---|
 |
 Bundesliga 2012/13 |
| Opgericht |
| 1963 |
| Land |
| Duitsland |
| Degradatie naar |
| 2. Bundesliga |
| Aantal clubs |
| 18 |
| Europese kwalificatie |
| Champions League (4) UEFA Europa League (3) |
| Titelhouder (2012/13) |
| Bayern München |
| Website |
| Officiële website |
De Bundesliga is de hoogste Duitse betaaldvoetbaldivisie bestaande uit achttien teams. De Bundesliga werd ingevoerd in het seizoen 1963/64. Sinds het seizoen 1991/92 is de Bundesliga de competitie voor zowel voormalig Oost- als West-Duitsland. Daarvoor was het de competitie van West-Duitsland. Ook in Oostenrijk heet de hoogste divisie van het voetbal de Bundesliga. Dit artikel gaat over de Duitse Bundesliga.
Inhoud |
Bundesliga [bewerken]
Voorgangers [bewerken]
De hoogste klasse in Duitsland wordt pas sinds 1963 in één reeks gespeeld en was daardoor samen met Noorwegen datzelfde jaar één van de laatste landen op de wereld waar het voetbal nog regionaal verspreid was. Rond 1890 werden de eerste voetbalbonden opgericht. In 1902/03 werd het allereerste Duitse kampioenschap gespeeld. Als een club kampioen werd stootte deze door naar de eindronde van zijn regio, die georganiseerd werd door de overkoepelende voetbalbonden (Noord-Duitsland, West-Duitsland, Midden-Duitsland, Zuid-Duitsland, Zuidoost-Duitsland, Berlin-Brandenburg of het Baltische gebied). Duitsland was in die tijd een veel groter land dan het huidige Duitsland. De kampioenen en later ook vicekampioenen namen het tegen elkaar op in de Duitse eindronde. Door het feit dat er zo veel regionale competities waren, hebben ontelbare Duitse voetbalclubs die nu in de laagste klassen spelen een zeer rijke geschiedenis van eersteklassevoetbal. De clubs die nu in Polen en Rusland zijn na 1945 verdwenen.
Tot 1920 heette de hoogste klasse, de Bezirksliga, daarna werd het de Kreisliga. Hierin bestonden dan telkens de regionale onderverdelingen. Begin jaren dertig kwam het tot een rel in Noord-Duitsland toen een aantal clubs uit Hamburg zich afscheurden om een eigen competitie op te richten omdat er te veel onderverdelingen waren. Het seizoen erna werden enkele competities samengevoegd.
In 1933 kwam de NSDAP aan de macht. Zij verboden arbeidersclubs, waardoor een aantal clubs ophield te bestaan. De Kreisliga werd afgeschaft als hoogste klasse en in de plaats kwam de Gauliga. Hierin waren zestien regionale reeksen, dat lijkt nog veel, maar toch waren dit er al een pak minder dan voorheen. De regionale voetbalbonden werden opgeheven en er kwamen ook geen eindrondes meer waarvan de kampioen zich voor de Duitse eindronde plaatste. De zestien kampioenen van de Gauliga plaatsten zich voor de eindronde, die nu ook niet meer in bekervorm gespeeld werd, maar in groepsfases. De winnaars van de vier groepen plaatsten zich voor de halve finale.
Naar het einde van de jaren dertig toe en tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de Gauliga's nog verder onderverdeeld zodat clubs zich niet te veel moesten verplaatsten. Sinds 1938 werd Oostenrijk, dat vanaf dan bij Duitsland hoorde, de Gauliga Ostmark. Rapid Wien slaagde er zelfs in om Duits landskampioen te worden.
Na de oorlog werd de Gauliga afgeschaft. Oost-Pruisen, Danzig, Pommeren, en Silezië vielen in Poolse en Russische handen. Oostenrijk werd terug onafhankelijk en Elzas-Lotharingen ging weer naar Frankrijk.
Het resterende deel van het vroegere Duitse Rijk werd dan nog eens opgesplitst in vier bezettingszones. Het Russische gebied werd later de DDR en daar werd de DDR-Oberliga opgericht. De andere drie zones werden samengevoegd en dat werd de Bondsrepubliek. Ook Berlijn werd in oost en west opgesplitst.
De Oberliga werd de nieuwe hoogste klasse met vijf regionale reeksen: Nord, Süd, West, Südwest en Berlin. Er plaatsten zich acht clubs voor de eindronde die in een groepsfase gespeeld werd en waarvan de groepswinnaars elkaar bekampten.
Bundesliga [bewerken]
In 1962 ontstonden de plannen om een nationale competitie in te voeren. Op 28 juli 1962 besloot de Duitse voetbalbond (Deutscher Fußball-Bund, DFB) vanaf het seizoen 1963/64 met deze opzet te starten. De Bundesliga bestond in het eerste jaar uit 16 teams. Van de 16 teams kwamen er vijf uit de Oberliga West en Süd, drie uit Oberliga Nord, twee uit Oberliga Südwest. Hertha BSC Berlin was de enige club uit Oberliga Berlin. Deze club kreeg wegens te hoge lonen aan de spelers voor het seizoen 1964/65 geen licentie en moest in de Regionalliga spelen. Karlsruher SC en Schalke 04 moesten oorspronkelijk degraderen. Dit ging door bezwaren van de clubs niet door. Er werd besloten de competitie uit te breiden naar het huidig aantal van 18 teams. Om ook een team uit Berlijn in de Bundesliga te hebben werd Tasmania 1900 Berlin gepromoveerd. Deze club degradeerde, ondanks een overwinning op de eerste speeldag, als de slechtste presterende club die ooit in de Bundesliga speelde.
In 1991 werd na de hereniging de Oost-Duitse voetbalbond (Deutsche Fußball-Verband, DFV) toegevoegd aan de DFB. In het seizoen 1991/92 komen FC Hansa Rostock en Dynamo Dresden over van de DDR-Oberliga. Hierdoor werd in dat seizoen met 20 teams gespeeld.
Eerste clubs Bundesliga
- Oberliga Nord: Eintracht Braunschweig, Werder Bremen, Hamburger SV
- Oberliga West: Borussia Dortmund, 1. FC Köln, Meidericher SV (heden: MSV Duisburg), Preußen Münster, FC Schalke 04
- Oberliga Südwest: 1. FC Kaiserslautern, 1. FC Saarbrücken
- Oberliga Süd: Eintracht Frankfurt, Karlsruher SC, 1. FC Nürnberg, TSV 1860 München, VfB Stuttgart
- Oberliga Berlin: Hertha BSC Berlin
Overzicht seizoenen [bewerken]
Statistieken [bewerken]
 Zie ook Statistieken Duits voetbal voor uitgebreide statistieken van het Duitse voetbal voor de invoering van de Bundesliga |
Eeuwige ranglijst Bundesliga (1963-2013) [bewerken]
Vetgezette teams spelen in (2012/13) in de Bundesliga
- /50 = aantal seizoenen in 1e
|
- * KFC Uerdingen 05: 13 seizoenen als Bayer Uerdingen
Records Bundesliga [bewerken]
Topscorers [bewerken]
- Gerd Müller (1965 - 1979) 365 doelpunten
- Klaus Fischer (1968 - 1988) 268 doelpunten
- Jupp Heynckes (1965 - 1978) 220 doelpunten
- Manfred Burgsmüller (1969 - 1990) 213 doelpunten
- Ulf Kirsten (1990 - 2003) 182 doelpunten
- Stefan Kuntz (1983 - 1999) 179 doelpunten
- Klaus Allofs (1975 - 1993) 177 doelpunten
- Dieter Müller (1973 - 1986) 177 doelpunten
- Hennes Löhr (1964 - 1977) 166 doelpunten
- Karl-Heinz Rummenigge (1974 - 1984) 162 doelpunten
Meest gespeelde wedstrijden [bewerken]
- Karl-Heinz Körbel (1972 - 1991) 602 wedstrijden
- Manfred Kaltz (1971 - 1991) 581 wedstrijden
- Klaus Fichtel (1965 - 1988) 552 wedstrijden
- Mirko Votava (1976 - 1996) 546 wedstrijden
- Klaus Fischer (1968 - 1988) 535 wedstrijden
- Eike Immel (1978 - 1995) 534 wedstrijden
- Willi Neuberger (1966 - 1983) 520 wedstrijden
- Michael Lameck (1972 - 1988) 518 wedstrijden
- Uli Stein (1978 - 1997) 512 wedstrijden
- Stefan Reuter (1985 - 2004) 500 wedstrijden
Andere [bewerken]
- Meeste eigendoelpunten: 6, Manfred Kaltz van Hamburger SV.
- Oudste speler: Klaus Fichtel van Werder Bremen (43 jaar).
- Meeste rode kaarten (tot aan nu) : Jens Nowotny (8), Stefan Effenberg & Torsten Kracht (beiden 7).
- Meeste doelpunten door penalty’s: Manfred Kaltz (53 raak om 7 gemist).
- Meest gepasseerde keeper: 829 tegendoelpunten, Eike Immel (534 wedstrijden).
- Vaakst de ‘nul’ gehouden: 173 keer, Oliver Reck (471 wedstrijden).
- Meeste kampioenschappen gewonnen als speler: 7 keer Lothar Matthäus, Klaus Augenthaler, Alexander Zickler & Mehmet Scholl.
- Meeste kampioenschappen gewonnen als coach: 8 keer, Udo Lattek.
- Meeste wedstrijden gewonnen als coach: 820 keer, Otto Rehhagel, gevolgd door Erich Ribbeck met 569 keer.
- Slechtste team: SC Tasmania 1900 Berlin (seizoen 1965/66) met de volgende negatieve records:
- Laatste (49e) plek in de eeuwige Bundesliga-lijst.
- Slechtste seizoen: Minste doelpunten gescoord (15), meest gepasseerd (108), minste punten (8), minste gewonnen wedstrijden (2), meeste verloren wedstrijden (28), meeste wedstrijden verloren op eigen grond (12)
- Verloor 82,3% van de gespeelde Bundesliga-wedstrijden
- Enige Bundesliga-team dat niet op vreemde bodem wist te winnen.
- Langste reeks zonder overwinning (31 wedstrijden)
- Langste reeks verliezen op eigen grond (8, gelijk met Hansa Rostock in 2004/2005)
- Meest verloren wedstrijden achter elkaar (10, gelijk met Arminia Bielefeld in 1999/2000, de fans scandeerden achteraf "Tasmania Bielefeld")
- Grootste verlies op eigen bodem (0:9 tegen Meidericher SV)
- Laagste opkomst voor een Bundesliga-wedstrijd (824, de eerste Bundesliga wedstrijd trok 81.500 bezoekers)
Landskampioenen [bewerken]
Ranglijst landskampioenen (1903-2013) [bewerken]
|
Landskampioenen 1903-1945 [bewerken]
Landskampioenen 1948-1963 (Oberliga) [bewerken]
Nederlanders in de Bundesliga [bewerken]
Belgen in de Bundesliga [bewerken]
- Koen Casteels: TSG 1899 Hoffenheim
- Kevin De Bruyne: Werder Bremen
- Igor De Camargo: Borussia Mönchengladbach, TSG 1899 Hoffenheim
- Filip Daems: Borussia Mönchengladbach
- Jonas De Roeck: FC Augsburg
- Didier Dheedene: TSV 1860 München
- Vincent Kompany: Hamburger SV
- Lokonda 'Emile' Mpenza: FC Schalke 04, Hamburger SV
- Jean-Marie Pfaff: Bayern Muenchen
- Gunther Schepens: Karlsruher SC
- Timmy Simons: 1. FC Nürnberg
- Daniël Van Buyten: Hamburger SV, Bayern München
- Nico Van Kerckhoven: FC Schalke 04, Borussia Mönchengladbach
- Sven Vermant: FC Schalke 04
- Marc Wilmots: FC Schalke 04
| Bronnen, noten en/of referenties |
| Bundesliga – Seizoen 2012-2013 |
|---|
|
FC Augsburg · Bayer Leverkusen · Bayern München · Borussia Dortmund · Fortuna Düsseldorf · Eintracht Frankfurt · SC Freiburg · SpVgg Greuther Fürth · Hannover 96 · HSV · Hoffenheim · Mainz 05 · Borussia Mönchengladbach · FC Nürnberg · Schalke 04 · VfB Stuttgart · Werder Bremen · VfL Wolfsburg |
 |
Zie de categorie Fußball-Bundesliga (Germany) van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
