Footloose (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Footloose
Tagline The music is on his side
He's a big-city kid in a small town. They said he'd never win. He knew he had to.
Regie Herbert Ross
Producent Lewis J. Rachmil
Craig Zadan
Scenario Dean Pitchford
Muziek Tom Snow
Jim Steinman
Kenny Loggins
Nigel Harrison
Mark Mothersbaugh
Jamshied Sharifi
Montage Paul Hirsch
Cinematografie Ric Waite
Distributie Paramount Pictures
Première Februari 1984
Genre Tiener / Muziek
Speelduur 107 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget ± $ 8.200.000
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Footloose is een Amerikaanse film uit 1984. De pop-klassieker Footloose van Kenny Loggins komt uit deze film.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film gaat over de tiener Ren die met zijn moeder van Chicago naar Bomont verhuist. Ren is bezeten door muziek en dansen, en dat is in Bomont verboden. Dominee Moore is er tegen omdat zijn zoon na een nachtje fuiven is omgekomen in een ongeval. Ren blijft volhouden en kan de dominee overtuigen een dansavond te organiseren.

Rolverdeling[bewerken]

Prijzen[bewerken]

Kenny Loggins (uitvoerder van het gelijknamige lied Footloose) en Dean Pitchford (schrijver) waren in 1985 genomineerd voor een Oscar in de categorie "Beste Song", net zoals Tom Snow en Dean Pitchford voor Let's Hear It for the Boy. Daarenboven behaalden Loggins en Pitchford ook een nominatie bij de Golden Globes voor "Beste Song", ook in 1985. De soundtrack van Footloose werd, eveneens in 1985, genomineerd voor een Grammy in de categorie "Beste Instrumentale Compositie".

Recensies[bewerken]

Roger Ebert meende in de Chicago Sun-Times van 1 januari 1984 dat de film niet in zijn opzet geslaagd was. In de film moest geprobeerd worden gelijktijdig de conflictsituatie in een kleine stad voor te stellen, de personages en gedragingen van de tieners te tonen en een muziekvideo te zijn. Volgens Ebert verdiende de film in geen van de drie doelstellingen een voldoende.

Externe link[bewerken]