Power noise

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Power noise (of Rhythmic Industrial, of Rhythmic Noise) is een subgenre van het muziekgenre industrial, dat invloeden uit de techno combineert met industrial.

Als eerste pogingen begin jaren 90 in deze richting kunnen enkele AFX (zijproject van Aphex Twin) aangewezen worden, alsmede de maxisingle "Industrial folk songs" van Cylob. Ook in Detroit worden de drumcomputers vaak door distortions gehaald door onder andere Cybersonik en Richie Hawtin, maar dat blijft bij enkele experimentele platen. Een grote aanjager was het nummer "Quoth" van Polygon window. Dit was een zijproject van Aphex Twin met experimentele elektronica. Op het album "Surfing on sine waves" stonden voornamelijk ambient nummers, met uitzondering van het nummer "Quoth" wat volgens verhalen volledig bestond uit samples gemaakt op scheepswerven. Dit nummer kan als blauwdruk van de latere Power noise beschouwd worden.

Het genre kreeg pas echt vorm toen het Duitse label Ant-zen in 1995 de cd Signum van het project P.A.L uitbracht. Deze cd werd goed ontvangen, en de nummers Gelobnis en Concrete rage sloegen hard in op de Electronic Body Music- en Gothicdansvloeren in Europa.

Hierdoor geïnspireerd gingen vele acts zich bezighouden met Power noise. Naast Ant-zen kwamen er labels bij als Hands productions, ad noiseam en pronoize.

Muzikaal bestaat Power noise uit ritmes en geluiden uit drumcomputers, die door distortions en effecten extreem vervormd worden. De muziek is sterk ritmisch en nauwelijks tot niet melodieus. Qua geluid komt het hard tot zelfs apocalyptisch/verwoestend over. Zonder overdrijven kan gesteld worden dat dit een van de hardste muzieksoorten uit de geschiedenis van de muziek is. Door de extreme dansbaarheid en enorme impact is deze muziekvorm desondanks vrij populair geworden.

Het genre wordt ook wel eens aangeduid als "Rhythmic noise".

Bekende Power noise acts[bewerken]

De bekendste acts in dit genre zijn: