Aemilianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aemilianus (253)
Portret van Aemilianus op een antoninianus.
Portret van Aemilianus op een antoninianus.
Geboortedatum ca. 207/208
Sterfdatum 253
Tijdvak Crisis van de 3e eeuw
Periode 253
Voorganger Trebonianus Gallus (251-253)
Opvolger Valerianus I (253-260)
Gallienus (253-268)
Staatsvorm Principaat
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Aemilianus
Naam als keizer Marcus Aemilius Aemilianus
Gehuwd met Cornelia Supera
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Marcus Aemilius Aemilianus (207/8? — september? 253) was in de zomer van het jaar 253 ongeveer 3 maanden lang keizer van Rome.

Afkomst[bewerken]

Hij was oorspronkelijk uit een onbekende Mauretaanse familie maar wist door zijn talenten consul te worden.

Gouverneur van Neder-Moesia[bewerken]

In 251 werd hij benoemd tot gouverneur van Neder-Moesia. Hij volgde hiermee Trebonianus Gallus op die tot keizer was uitgeroepen. Hij werd geacht vrede met de Goten te bewerkstelligen. Aemilianus verdeelde echter het geld, dat bedoeld was deze vrede te subsidiëren, onder zijn soldaten.

Greep naar de macht[bewerken]

In 253 riepen zijn troepen hem uit tot keizer en rukten op naar Rome. Daarop verklaarde Rome Aemilianus tot staatsvijand en stelde Valerianus aan om Aemilianus te vervangen. Voordat Valerianus voldoende troepen had kunnen mobiliseren, waren Aemilianus' troepen al zover opgerukt dat het te laat was om ze tegen te houden. Het kleine leger van Gallus zag geen heil in de ongelijke strijd, kwam in opstand en vermoordde Gallus en medekeizer Volusianus. Twee dagen later bereikte Aemilianus Rome en werd onmiddellijk door de senaat - die hem nota bene twee weken eerder tot staatsvijand had verklaard - uitgeroepen tot keizer.

Vermoord door eigen soldaten[bewerken]

Spijtig voor Aemilianus was Valerianus echter doorgegaan met het mobiliseren van troepen en tegen het eind van de zomer van 253 rukte hij op zijn beurt op naar Rome. Aemilianus rukte uit en beide legers ontmoetten elkaar bij een brug bij Spoleto in Umbria. Het moet tot een treffen zijn gekomen aangezien de brug daarna Pons Sanguinarius is gaan heten, maar al het bloed was zinloos aangezien Aemilianus door zijn eigen soldaten werd vermoord.

Externe link[bewerken]