Anna van Saksen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Anna van Saksen (Dresden, Duitsland, 23 december 1544 - Dresden, 18 december 1577) was een dochter van Maurits van Saksen en Agnes van Hessen, en de tweede echtgenote van Willem van Oranje. Zij trouwden in Leipzig op 24 augustus 1561. De huwelijkssluiting kreeg tegenwerkingen te verduren vanwege het verschil in geloofsovertuigingen tussen beide aanstaande echtelieden (Anna was streng luthers opgevoed) en Willem was toen katholiek. Hij zette toch door omdat hij een goede partij in zijn rijke bruid zag en hij met het huwelijk ook de steun van Saksen, Hessen en de Palts verwierf.
Het huwelijk werd geen succes, ondanks de vijf kinderen die ze kregen:
- Anna ((31 oktober 1562, vrijwel direct daarna overleden)
- Anna (5 november 1563 — 13 juni 1588), trouwde met Willem Lodewijk van Nassau
- Maurits (18 december 1564 — 8 december 1566)
- Maurits (de latere stadhouder) (14 november 1567 — 23 april 1625)
- Emilia (10 april 1569 — 16 maart 1629), trouwde met Emanuel van Portugal (1568-1638)
Anna was wispelturig, kreeg geregeld woedeaanvallen en depressieve buien. Ze dronk vaak en gaf veel geld uit. Ook pleegde ze overspel met Jan Rubens (de vader van de vermaarde schilder). Zij kreeg in 1571 zelfs een kind van hem, Christine von Diez. Dit kind werd niet door Willem van Oranje erkend en zij werd hiervoor gearresteerd. Twee jaar later werd het huwelijk ontbonden.
Anna werd vervolgens krankzinnig verklaard. Haar kinderen werden haar afgenomen en de resterende tijd van haar leven bracht ze door in een dichtgemetselde kamer in het paleis van de Saksische keurvorst in Dresden. Ze stierf daar aan uitputting. Ze ligt in Meißen begraven.
