Arbeidskorting
|
Beluister |
|
De arbeidskorting is een heffingskorting in de Nederlandse Wet op de loonbelasting 1964 en Wet inkomstenbelasting 2001.
De arbeidskorting wordt berekend over de inkomsten uit tegenwoordige arbeid (arbeidsinkomsten, arbeidskortingsgrondslag). Hieronder wordt mede verstaan inkomsten genoten wegens tijdelijke arbeidsongeschiktheid (loondoorbetaling bij ziekte), maar niet uitkeringen op grond van de WW, Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen en de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.
De inhoudingsplichtige (meestal werkgever) moet de arbeidskorting verrekenen met de aan de Belastingdienst af te dragen loonbelasting.
Tot 57 jaar (bij aanvang van het kalenderjaar) is bij arbeidsinkomsten tussen € 9209 en € 44.126 de arbeidskorting € 158 plus 12,152% van het bedrag boven € 9209, met een maximum van in totaal € 1574 (2011). Bij hogere arbeidsinkomsten is de arbeidskorting iets lager ("afbouw arbeidskorting").
Het percentage in de "tweede schijf" en het maximum zijn hoger voor leeftijden van 57 tot en met 64, en lager voor wie 65 jaar of ouder is[1].
Volgens onbevestigde berichten is in het Lenteakkoord afgesproken dat het maximum van de arbeidskorting stijgt met 70 euro.[2] Volgens het Begrotingsakkoord 2013 wordt de arbeidskorting aangepast zodat met ingang van 2013 het maximum al op WML-niveau wordt bereikt, en dat het maximum hoger wordt (hoeveel hoger staat er niet).
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ http://www.belastingdienst.nl/zakelijk/loonheffingen/lb22_heffingskortingen/lb22_heffingskortingen-03.html Arbeidskorting volgens belastingdienst
- ↑ Akkoord 2013 Belastingen
