Austro-fascisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aanhangers van de Vaderlands Front (1938).

Het austro-fascisme was een typisch Oostenrijkse variant van het fascisme en katholiek gekleurd. Belangrijkste doelstelling van het austro-fascisme was de invoering van een standenstaat (een typisch Oostenrijkse beschrijving voor het corporatisme) en de afschaffing van het kapitalisme. Daarnaast was het austro-fascisme sterk anti-democratisch. Antisemitisme was geen element in de ideologie, en vele Joden steunden het regime, steun die enkel toenam na de eerste mislukte nationaalsocialistische staatsgreep van 1934. De regering steunde ook de Salzburger Festspiele, waar veel beroemde Joodse artiesten speelden, wat dan weer leidde tot boycots vanuit het Derde Rijk. Belangrijke exponenten van het austro-fascisme waren Engelbert Dollfuss en Kurt Schuschnigg, Oostenrijkse bondskanseliers in de jaren 30.

Het austro-fascisme kwam vooral voor binnen de jeugdbeweging van de Christelijk-Sociale Partij (de partij van Dollfuss) en de Heimwehr. Deze laatste organisatie nam op 18 juni 1930 zelfs het austro-fascisme in haar programma op als leidraad.

Zie ook[bewerken]