BNC-connector

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
BNC-connector

Bayonet-Neill-Concelman-connector (BNC) is een veelgebruikt stekkersysteem in coaxiale kabelsystemen. De BNC-connector is vernoemd naar de twee ontwikkelaars. De BNC heeft een bajonetsluiting (draaisysteem) waardoor er aan de mannelijke kant een pin nodig is die zich vasthecht aan de vrouwelijke kant met behulp van een veer. Dit voorkomt dat de twee componenten lossen. Ondanks zijn officiële naam, werd de BNC-connector ook Baby N-connector, Britse marine-connector en Bayonet Nut-connector genoemd.

Gebruik[bewerken]

Sinds zijn ontwikkeling heeft de BNC-connector een groot toepassingsgebied gekend. Aanvankelijk werd het ontwikkeld voor de verwerking van analoge en Serial Digital Interface-transmissies van video. Deze SDI-videotransmissies zijn meestal niet geëncrypteerde en niet gecomprimeerde digitale videosignalen die zich bevinden in toepassingen met televisie. Nieuwe BNC-connectors zijn ontwikkeld die ook SDI-HD ondersteunen. Hoewel dit niet zijn hoofddoel is, kan een BNC-connector ook gebruikt worden voor transmissie van audio. Vandaag de dag zijn er een reeks praktische toepassingen waar een BNC-connector gebruikt wordt. Hoewel de BNC-connector aan het verouderen is, heeft veel apparatuur nog steeds de mogelijkheid om een BNC-connector aan te sluiten. Een paar van deze hedendaagse toepassingen zijn:

  • Elektronische testapparatuur (bijvoorbeeld een oscilloscoop);
  • Luchtvaartapparatuur;
  • Zij die zich geen dure apparatuur kunnen veroorloven voor hun radioshows, gebruiken BNC-connectors omdat ze gemakkelijk te gebruiken zijn bij antenne-aansluitingen.

Toen het internet voor het eerst werd ontwikkeld, werd de BNC-connector samen met ethernet-netwerken gebruikt. Coaxkabels werden nog steeds gebruikt waardoor de BNC-connector ideaal was om de hoeveelheid data over te dragen. Toen ethernetnetwerken begonnen te evolueren werd er minder coax gebruikt. Doordat de BNC-connector in combinatie met coaxkabel gebruikt wordt, zal de BNC-connector met ethernet-netwerken minder gunstig worden.

Prestaties[bewerken]

Er zijn twee soorten BNC-connectors op de markt. De eerste heeft een impedantie van 50 ohm. De 50 ohm-connector kan frequenties tot 4 GHz overdragen. De tweede, een 75 ohm-connector kan frequenties tot 2 Ghz overdragen. Er kan ernstige schade[bron?] ontstaan aan de connectors als een 50 ohm-connector wordt aangesloten aan een 75 ohm-uitgang en vice versa. Hierdoor hebben ze beide een verschillend uiterlijk om dit gevaar te vermijden.

Referentie[bewerken]