Catalaans voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Catalonië
Catalonië
Bijnaam La Selecció, La Segadora
Associatie Federació Catalana de Futbol
Bondscoach Gerard López
Stadion Camp Nou, Barcelona
Meeste interlands Sergio González (16)
Topscorer Mariano Martín (6)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van Frankrijk Frankrijk 7 - 0 Catalonië Catalonië
(Parijs, Frankrijk; 21 februari 1912)
Grootste overwinning
Catalonië Catalonië 5 - 0 Vlag van Nigeria Nigeria
(Barcelona, Catalonië; 22 december 1998);
Catalonië Catalonië 5 - 0 Vlag van Litouwen Litouwen
(Barcelona, Catalonië; 22 december 2000)
Zwaarste verlies
Vlag van Frankrijk Frankrijk 7 - 0 Catalonië Catalonië
(Parijs, Frankrijk; 21 februari 1912)
Copa Príncipe de Asturias
Optredens 12 (eerste keer: 1915)
Beste resultaat Winnaar (3 titels)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het Catalaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Catalonië vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden. Het voetbalelftal wordt niet officieel erkend door de FIFA en is dus uitgesloten van deelname voor het WK en het EK. Wel won La Selecció driemaal de Copa Príncipe de Asturias en speelt het één tot twee keer per jaar een wedstrijd. Van 2009 tot 2013 was Johan Cruijff bondcoach.

Erelijst[bewerken]

Copa Príncipe de Asturias (3x)

Winnaar: 1916, 1924, 1926
Finalist: 1915, 1917

Geschiedenis[bewerken]

Het Catalaans elftal speelde de eerste wedstrijd in mei 1904 tegen Espanyol. Na enkele wedstrijden tegen clubteams volgde in 1912 tegen het Frankrijk in Parijs de eerste internationale wedstrijd, die met 7-0 werd verloren.

In de jaren tien en twintig was het Catalaans elftal één van de dominerende selecties in de Copa Príncipe de Asturias, een voormalig bekertoernooi voor Spaanse regionale selecties. Met drie titels (1916, 1924 en 1926) is het bovendien de recordkampioen van dit toernooi. In 1916 won het Catalaans elftal van Selección Centro (2-2, 6-3). In 1917 verloor Catalunya de finale met 0-2 van Centro. In 1924 werd de titel behaald ten koste van Centro over twee wedstrijden (4-4, 3-2) die werden gespeeld in San Mamés. Alle Catalaanse doelpunten werden gemaakt door FC Barcelona-spelers: Josep Samitier (2), Vicenç Piera en Sagibarbá scoorden in de eerste wedstrijd, Domènec Carulla, Samitier en Piera waren in de replay trefzeker. In 1926 werd tweemaal gewonnen van Asturië (2-0, 4-3). Paulino Alcántara was destijds één van de doelpuntenmakers. De jaren twintig en begin jaren dertig gelden als de anys daurats (gouden jaren) van het Catalaans elftal. Er was sprake van een sterk team, de Copa Príncipe de Asturias werd meerdere malen gewonnen en er werd een groot aantal wedstrijden gespeeld met als hoogtepunt een dubbele ontmoeting met Brazilië, dat in Europa was voor deelname aan het wereldkampioenschap van 1934.[1]

Onder het bewind van Francisco Franco speelde La Selecció enkele wedstrijden tegen regionale selecties en clubteams. In deze periode speelden diverse niet-Catalanen voor het team, waaronder César Rodríguez, Ladislao Kubala, Luis Suárez Miramontes, Alfredo Di Stéfano, Hugo Sotil, Johan Cruijff en Johan Neeskens.

Nadat in de jaren tachtig geen enkele wedstrijd werd gespeeld, speelde het Catalaans elftal in 1990 tegen CE Sabadell en gastspeler Hristo Stoichkov maakte het Catalaanse doelpunt (1-1). Na een wedstrijd tegen een selectie van buitenlandse spelers uit de Primera División ter ere van Kubala in 1993 (4-4), bracht de Catalaanse bond in 1995 het Catalaans elftal weer echt tot ontwikkeling. Ángel Alonso werd aangesteld als vaste bondscoach en FC Barcelona was de tegenstander in de eerste wedstrijd onder zijn leiding. Uiteindelijk werd in 1997 tegen Bulgarije de eerste interland gespeeld. Hiermee werd een traditie ingezet om jaarlijks rond Kerst een wedstrijd te spelen tegen een nationaal elftal. In 2002, 2004, 2006 en 2008 werd bovendien in de voorbereiding van een groot toernooi een interland gespeeld. Alonso werd in 2005 opgevolgd door Pere Gratacós. Van 2009 tot 2013 was Johan Cruijff bondscoach.

Bondscoaches[bewerken]

Bondscoach Periode
José Lasplazas 1941-1971
José Santamaría 1973
Josep Gonzalvo 1976
Ladislao Kubala 1990
Carles Rexach en Josep Maria Fusté 1993
Àngel "Pichi" Alonso 1995-2005
Pere Gratacós 2005-2009
Johan Cruijff 2009-2013
Gerard López 2013-heden

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Catalanen[bewerken]

zie ook: Lijst van Catalaanse internationals vanaf 1997

 

Niet Catalanen[bewerken]

  • Vlag van Argentinië Emili Sagi Liñan, beter bekend als Sagi-Barba; Argentijns voetballer van Catalaanse afkomst.
  • Vlag van Brazilië Evaristo; Braziliaans voetballer, die met Barcelona tussen 1957 en 1962 onder meer twee landstitels en twee Europacups III won. Door zijn sterke aandeel in de successen ontving de populaire aanvaller een uitnodiging voor het Catalaans elftal.
  • Vlag van Nederland Johan Cruijff; Nederlands voetballer die bij FC Barcelona uitgroeide tot symbool voor de wederopstanding van de onderdrukte Catalanen tijdens het bewind van de dictator Franco. Dit leverde hem naast de bijnaam El Salvador (De Verlosser) ook interlands voor Catalonië op.
  • Vlag van Nederland Jordi Cruijff, kortweg Jordi; Nederlands voetballer en zoon van Johan Cruijff. Als kind opgegroeid in Barcelona en vernoemd naar Sant Jordi, de beschermheilige van Catalonië. Speelde tussen 1995 en 2002 negen interlands voor het Catalaans elftal.
  • Vlag van Nederland Johan Neeskens, ook bekend als Johan Segundo; Nederlands voetballer die tijdens zijn Catalaanse periode bij FC Barcelona populariteit genoot en onder meer de Europacup II won. Speelde in 1976 één interland voor Catalonië.
  • Vlag van Bulgarije Hristo Stoitsjkov; Bulgaarse voetballer die deel uitmaakte van het zeer succesvolle Dream Team van FC Barcelona, waarmee hij als sleutelspeler in 1992 de Europacup I won. De sterspeler van de Catalaanse topclub ontving sindsdien een uitnodiging voor de selectie.

Records[bewerken]

Overzicht Interlands

Gespeeld: 142 interlands
Gewonnen: 72 interlands
Gelijkspeeld: 25 interlands
Verloren: 45 interlands

Topscorer aller tijden

  1. Mariano Martín, 6 doelpunten

Meest gespeelde interlands

  1. Sergio González, 16 wedstrijden

Internationale uitslagen na 1970[bewerken]

Jaar Tegenstander Uitslag
februari 1971 Euskadi 2 - 1
november 1973 Selección Sudeste 2 - 1
juni 1976 Rusland 1 - 1
december 1990 CE Sabadell 1 - 1
maart 1993 Buitenlandse selectie 4 - 4
juni1995 FC Barcelona 5 - 2
Jaar Tegenstander 'Stadion Uitslag Doelpunten Tegendoelpunten
december 1997 Bulgarije Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 1 - 1 Dani Quique Álvarez (eigen doel)
december 1998 Nigeria Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 5 - 0[2] Celades, Tamudo, Òscar (2), Barbarà -
december 1999 Joegoslavië Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 1 - 0 Óscar -
december 2000 Litouwen Camp Nou, Barcelona 5 - 0 Xavi, Gerard, Òscar (2), Jordi Cruijff -
december 2001 Chili Camp Nou, Barcelona 1 - 0 Luis García -
mei 2002 Brazilië Camp Nou, Barcelona 1 - 3 Luis García Ronaldinho (2), Edmílson
december 2002 China Camp Nou, Barcelona 2 - 0 Luque, Roger -
december 2003 Ecuador Camp Nou, Barcelona 4 - 2 Xavi, Luis García, Sergio García (2) Ordoñez, Espinoza
mei 2004 Brazilië Camp Nou, Barcelona 2 - 5[3] Gerard, Sergio García Ronaldo (2), Ricardo Oliveira, Julio Baptista (2)
december 2004 Argentinië Camp Nou, Barcelona 0 - 3 - Scaloni, Maxi Rodríguez, Galleti
december 2005 Paraguay Camp Nou, Barcelona 1 - 1 Soriano Dante López
mei 2006 Costa Rica Estadi Olímpic de Terrassa, Terrassa 2 - 0 Roger, Piti Medina -
oktober 2006 Euskadi Camp Nou, Barcelona 2 - 2 Verdú, Luque Aduritz, Llorente
december 2007 Euskadi San Mamés, Bilbao 1 - 1 Bojan Aduritz
mei 2008 Argentinië Camp Nou, Barcelona 0 - 1 - Lavezzi
december 2008 Colombia Camp Nou, Barcelona 2 - 1 Bojan, Verdú Montero
december 2009 Argentinië Camp Nou, Barcelona 4 - 2 Sergio Garcia, Bojan, Sergio González, Moisés Hurtado Javier Pastore, Ángel Di María
december 2010 Honduras Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 4 - 0 Ferran Corominas, Sergio Garcia, Bojan (2) -
december 2011 Tunesië Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 0 - 0 - -
januari 2013 Nigeria Estadi Cornellà-El Prat, Cornellà de Llobregat 1 - 1 Sergio González Dike Bright
december 2013 Kaapverdië Estadi Olímpic de Montjuïc, Barcelona 4 - 1 Sergio Garcia (2), Bojan, Oriol Riera Djaniny

Catalaanse selectie in 2013[bewerken]

Naam Positie Club
Kiko Casilla doelman Catalonië RCD Espanyol
Jordi Codina doelman Vlag van Spanje Getafe CF
Gerard Piqué verdediger Catalonië FC Barcelona
Jordi Alba verdediger Catalonië FC Barcelona
Marc Bartra verdediger Catalonië FC Barcelona
Martín Montoya verdediger Catalonië FC Barcelona
Joan Capdevila verdediger Catalonië RCD Espanyol
Víctor Álvarez verdediger Catalonië RCD Espanyol
Marc Valiente verdediger Vlag van Spanje Real Valladolid
Sergi Busquets middenvelder Catalonië FC Barcelona
Sergi Roberto middenvelder Catalonië FC Barcelona
Francesc Fàbregas middenvelder Catalonië FC Barcelona
Víctor Sánchez Mata middenvelder Catalonië RCD Espanyol
David López middenvelder Catalonië RCD Espanyol
Aleix Vidal middenvelder Vlag van Spanje UD Almería
Jordi Xumetra middenvelder Vlag van Spanje UD Levante
Oriol Rosell middenvelder Vlag van Verenigde Staten Kansas City Wizards
Cristian Tello aanvaller Catalonië FC Barcelona
Sergio García aanvaller Catalonië RCD Espanyol
Francisco Medina aanvaller Vlag van Spanje Granada CF
Bojan Krkić aanvaller Vlag van Engeland Stoke City

Externe links[bewerken]

Bronnen