Conventie van Lomé

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Conventie van Lomé is een in februari 1975 te Lomé voor vijf jaar gesloten verdrag tussen de negen lidstaten van de toenmalige Europese Gemeenschap enerzijds en de zogenaamde ACP-landen (46 Afrikaanse en Caribische landen, alsmede landen in de Grote Oceaan) anderzijds. De Conventie bevat met name drie componenten:

  • Een handelsregeling;
  • Een regeling ter stabilisering van de exportopbrengsten van grondstoffen uit de ACP-landen (stabex);
  • Een regeling inzake financiële en technische samenwerking.