D.I. box

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een D.I. box, ook wel DI genoemd is een kastje waarmee men een signaal met hoge impedantie, een lijn signaal of een ongebalanceerd signaal kan omvormen naar een gebalanceerd signaal met een lage impedantie. Meestal via hier een XLR connector. Enkele voorbeelden zijn het aansluiten van een keyboard of elektrische gitaar aan een mengpaneel. De afkorting staat voor Direct Injection [1], hoewel andere benaming ook wel geclaimd worden zoals direct input of direct insert. Hiervan is echter geen geschreven bron bekend. De DI box wordt veel gebruikt in de (semi)pro geluidswereld, zowel op het podium als in de studio's.

Passieve DI[bewerken]

Een passieve DI heeft geen spanning in de vorm van een batterij of fantoomvoeding nodig. Deze kunnen worden gebruikt voor signalen met een sterk signaal zoals keyboards.

Actieve DI[bewerken]

Een actieve DI heeft spanning nodig om goed te kunnen werken. Dit kan afhankelijk van het type door een batterij of door de fantoomvoeding van de mixer. De spanning wordt gebruikt voor het versterken van het signaal, waardoor ook zwakkere signalen goed omgevormd kunnen worden.

Bediening[bewerken]

Ground-lift[bewerken]

Zowel de actieve als de passieve di boxen kunnen, afhankelijk van het type, uitgerust zijn met een Ground-lift. Een ground-lift zorgt ervoor dat het aarde van de input en de output, galvanisch gescheiden wordt. Hierdoor kun je een aardbrom(50Hz brom) oplossen. De aarde loopt over pen 1 van de connector.

Pad[bewerken]

Hiermee kun je bepalen hoe hard of hoe zacht een signaal wordt doorgegeven. Dit wordt altijd aangegeven in min. En meestal in stappen van -20db.

Frequentiekarakteristiek functies[bewerken]

Op sommige DI boxen zitten nog extra functies om de karakteristiek van het signaal aan te passen, om bijvoorbeeld het geluid na te bootsen van een buizen versterker.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Popschool Maastricht [1]