Derde oog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het derde oog (ook bekend als het innerlijke oog of geestesoog) is een mystieke en esoterisch begrip. Dit speculatieve onzichtbare oog zou naast het normale zicht met beiden ogen, een extra perceptie kunnen bieden.[1] Het derde oog verwijst naar de poort die leidt naar innerlijke gebieden en ruimten van hoger bewustzijn. In bepaalde dharmische spirituele tradities, zoals het hindoeïsme, verwijst het derde oog naar de ajna, het voorhoofd chakra.[2] De plek waar het geacht wordt te bevinden, net boven de kruising van de wenkbrauwen wordt vaak met een gekleurde stip op het voorhoofd aangegeven door hindoestaanse vrouwen.

In de Biologie is bij enkele dieren zoals hagedissen op die plek fysiek een extra zintuiglijk orgaan zichtbaar dat het pariëtaaloog wordt genoemd.

In de New Age symboliseert het derde oog vaak een staat van verlichting of de mogelijkheid tot oproepen van mentale beelden met diep persoonlijke spirituele of psychologische betekenis. Het derde oog wordt vaak geassocieerd met religieuze visies, helderziendheid, het vermogen om chakra's en aura's te observeren, voorkennis en buitenlichamelijke ervaringen zoals uittreding. Mensen die beweren hun derde oog te kunnen gebruiken, zijn bekend als "zieners".

In de theosofie is het gerelateerd aan de pijnappelklier.[3] In deze theorie hadden mensen in de verre oudheid een echt derde oog aan de achterkant van het hoofd, met een fysieke en spirituele functie. Na verloop van tijd, tijdens de evolutie van de mens verschraalde dit oog en verplaatste zich naar het midden van de schedel daar waar het vandaag de dag bekend is als de pijnappelklier.

In het taoïsme en vele traditionele Chinese religieuze sekten zoals Chan wordt met "derde oog training" de aandacht gericht op het punt tussen de wenkbrauwen met de ogen gesloten en het lichaam in verschillende Qigong houdingen. Het doel van deze training is om studenten af te stemmen tot de juiste "trilling" van het universum en als een solide basis voordat meer geavanceerde meditatie niveaus worden bereikt. Taoïsme ziet het derde oog als een van de belangrijkste energiecentra van het lichaam, gelokaliseerd bij het zesde chakra, dat deel uitmaakt van de belangrijkste meridiaan, wat een scheidingslijn is tussen de linker- en rechterhersenhelft van het lichaam.[4] In taoïstische alchemistische tradities is het derde oog het frontale deel van de bovenste dantian.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Man, Myth and Magic – Volume 19 (1994) Marshall Cavendish New York ISBN 0839360355 p.2606
  2. Swami Satyananda Saraswati, Kundalini Tantra (2001) Yoga Publications Trust ISBN 9788185787152
  3. Helena Petrovna Blavatsky, De geheime leer: de synthese van wetenschap, religie en filosofie deel II, (1997 ) Theosophical University, p. 295. ISBN 9789070328214
  4. R.B. Jefferson The doctrine of the elixir (1982) Coombe Springs Press Hoofdstuk 4. The Archaic Anatomy of Individual Organs. ISBN 9780900306150