Disco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Disco
Stilistische oorsprong: Funk en soul muziek
Culturele oorsprong: Verenigde Staten, Begin jaren '70
Vaak toegepaste instrumenten: Gitaar, Bas, Piano, Keyboard, Drums, Drumcomputer
Mainstream populariteit: Groot, jaren '70 en begin jaren '80.
Afgeleide varianten: Hi-NRG, House, Euro, Italo
Subgenres
Bright
Fusion genres
Disco-punk
Verwante onderwerpen
Discotheek, Nachtclubs, Orkestratie, Disco artiesten
Muziekportaal

Disco is een dansmuziekgenre dat zijn oorsprong vindt in de discotheken. In het algemeen verwijst de term naar een specifieke muziekstijl die invloeden heeft uit de funk-, soul- en salsamuziek.

Inhoud

[bewerken] Oorsprong

Elementen uit de discomuziek waren begin jaren '70 voor het eerst te horen, zoals Isaac Hayes' soundtrack bij de film Shaft uit 1971. In het algemeen kan gesteld worden dat de eerste disconummers in 1973 werden uitgebracht, hoewel velen Manu Dibango's Soul Makossa uit 1972 als de eerste disco-opname beschouwen. De term "disco" werd op 13 september 1973 voor het eerst gebruikt in het artikel "Discotheque Rock '72: Paaaaarty!", geschreven door Vince Aletti van het magazine Rolling Stone [1]. Aanvankelijk waren de meeste disconummers enkel bedoeld voor het discotheek-/danspubliek, in plaats van algemeen publiek, zoals radioluisteraars. Er zijn echter ook veel aspecten die naar het tegenovergestelde neigen; populaire radiohits werden ook in discotheken gedraaid, zolang ze een makkelijk te volgen patroon hadden, dichtbij 120 BPM (beats per minute). De meeste jaren '70 liedjes in het discogenre hebben een makkelijk te herkennen vierkwartsmaat.

Soul- en funkplaten die de disco beïnvloed hebben zijn onder meer:

De Motown Sound bevatte ook veel elementen die geassocieerd zouden worden met het discogeluid:

Philadelphia International Records bepaalde de Philly soul en had tevens invloed op de latere disco, met platen als:

Vroege disco TK Records tracks:

Vroege discohits zijn onder meer:

Grote discohits waren er tussen 1975 en 1982 Casablanca Records and Filmworks:

  • Donna Summer - "Love to love you baby" (1975), "I feel love" (1977) en "MacArthur Park" (1978)
  • Village People - "Y.M.C.A" (1979), "In the navy" (1979)

[bewerken] Populariteit

De commerciële hoogtijdagen van de disco begonnen in de jaren 1973-'74 met de hits 'Never Can Say Goodbye' van Gloria Gaynor (1973) en 'Rock your baby' van George McCrae (1974). Met het uitkomen van de discofilm Saturday Night Fever in 1977 was de rage op zijn hoogtepunt. Zelfs artiesten als de Bee Gees, Rod Stewart, KISS en de Rolling Stones bekeerden zich korte of langere tijd tot het genre.

[bewerken] Afkeer

Tegelijkertijd keerde een aanzienlijke groep muziekliefhebbers zich nadrukkelijk tegen de discorage, die door hen als een leeghoofdig massaverschijnsel werd gezien. Deze aversie vond zijn weerslag in nummers als Dancin' Fool van Frank Zappa (1979), Gruppo Sportivo's Disco Really Made It (It's empty and I hate it) (1979) en In De Disco van Noodweer (1983).

Op disco gebaseerde muziek (door discopuristen danspop genoemd) bleef tot eind jaren tachtig de populaire dansmuziek voor jongeren uit de mainstream. Het genre ging op in de (acid)-house.

[bewerken] Disco

[bewerken] Eurodisco

[bewerken] Danspop

[bewerken] Voetnoten

  1. ↑ Vince Aletti
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken