Dr. No

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dr. No
James Bond 007 contra dr. No (NL)
James Bond 007 tegen dr. No (B)[1]
Tagline Now.... meet the most extraordinary gentleman spy in all fiction....JAMES BOND, Agent 007!
My name is Bond, James Bond.
The first James Bond film adventure!
The First James Bond Film!
Regie Terence Young
Producent Harry Saltzman
Albert R. Broccoli
Scenario Ian Fleming
Hoofdrollen Sean Connery - James Bond
Ursula Andress - Bondmeisje
Joseph Wiseman - Dr. No
Muziek Monty Norman
John Barry
Montage Peter Hunt
Cinematografie Ted Moore
Distributie 1962-1981: United Artists
Metro-Goldwyn-Mayer (1982-)
Première Groot-Brittannië: 5 oktober 1962
Nederland: 31 januari 1963
Verenigde Staten: 8 mei 1963
Genre Actie, Thriller
Speelduur 114 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Budget $ 1.000.000
Vervolg From Russia with Love
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Dr. No is de eerste James Bondfilm die geproduceerd is door EON Productions. De film is gebaseerd op het boek Doctor No. De film werd uitgebracht in 1962 en werd geproduceerd door Albert R. Broccoli en Harry Saltzman. Sean Connery speelde James Bond en Ursula Andress was het Bondmeisje. De titel Dr. No verwijst naar de gelijknamige schurk die wordt gespeeld door Joseph Wiseman.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In het begin van de film is te zien hoe drie mannen (de drie blinde muizen genoemd omdat ze zich als blinden voordoen) op Jamaica de plaatselijke contactpersoon van de SIS, John Strangways, en zijn secretaresse vermoorden. Hierna veplaatst de film zich naar Londen waar de verschillende hoofdpersonen uit de wereld van Bond worden geïntroduceerd. Bond leert in het casino Sylvia Trench kennen tijdens een spelletje baccarat chemin de fer. Bond wordt opgeroepen om bij M te verschijnen. Tijdens het gesprek wordt duidelijk gemaakt dat Bond van niemand onder de indruk is, behalve van M. Bond wordt naar Jamaica gestuurd om de moorden te onderzoeken. Daarnaast was Strangways samen met de CIA bezig met een onderzoek naar een mysterieuze stoorzender waarmee de lanceringen op Cape Canaveral worden gesaboteerd. Voor zijn vertrek flirt Bond nog met Miss Moneypenny en gaat hij met Sylvia Trench naar bed.

Bij aankomst op Jamaica blijkt Bond door verschillende mensen geschaduwd te worden. De chauffeur van Bond blijkt ook een tegenstander te zijn, maar deze weigert te praten en pleegt zelfmoord met een cyanidecapsule verborgen in een sigaret. Bond legt vervolgens contact met een aantal vrienden van Strangways en zij vertellen hem over een visser genaamd Quarrel waar Strangways mee samenwerkte. Bond zoekt hem op, maar Quarrel vertrouwt hem niet. Wanneer Quarrel door Bond gevolgd wordt, raken de twee in gevecht waarna Felix Leiter (van de CIA) ingrijpt en uitlegt dat ze alle drie aan dezelfde kant staan. Vervolgens aan de bar vertelt Leiter over Dr. No die een bauxietmijn heeft op het nabijgelegen en zwaar beveiligde eiland Crab Key. Deze Dr. No zou mogelijk iets met de storingen te maken hebben. Verder zou er op het eiland een draak leven waardoor niemand het eiland durft te bezoeken.

Bond probeert inlichtingen te vinden over deze Dr. No en gaat praten met Professor Dent, een van de vrienden van Strangways. Dent vertelt dat Strangways mineralen heeft verzameld rondom Crab Key en Dent heeft deze onderzocht. Hier bleek echter niks bijzonders mee aan de hand te zijn. Dent vertrekt vervolgens stiekem naar Crab Key en krijgt hier opdracht om Bond te doden door een giftige spin los te laten in zijn hotelkamer. Bond wordt vervolgens wakker doordat de spin over zijn arm loopt maar weet deze te doden.

Bond gaat verder met zijn onderzoek. Hij bezoekt de gouverneur en vraagt naar het dossier over Dr. No. Helaas blijkt zijn secretaresse, Miss Taro, dit dossier kwijtgeraakt te zijn. Even later blijkt ook nog dat Miss Taro het tweetal afluistert. Bond vraagt haar mee uit, maar onderweg naar haar wordt hij achternagezeten door de drie blinde muizen in een begrafenisauto. De blinde muizen rijden tijdens de achtervolging het ravijn in. Miss Taro is duidelijk verbaasd als Bond levend bij haar aan de deur verschijnt. De twee gaan met elkaar naar bed waarna hij haar uitlevert aan de politie. Hierna wacht Bond in haar huis totdat professor Dent binnensluipt om zowel Bond als Taro te vermoorden. Na Dent verhoord te hebben doodt Bond hem.

Dezelfde avond nog gaan Quarrel en Bond naar Crab Key om de situatie te onderzoeken. Na op het strand overnacht te hebben ontmoeten ze Bondgirl Honey Ryder. Honey Ryder blijkt het eiland vaker te bezoeken om schelpen te zoeken. Dit maakt haar tot een vreemde vogel; ze is slim en dapper maar ook heel naïef. Vervolgens wordt het drietal vanaf zee beschoten en vluchten ze landinwaarts. 's Avonds worden ze aangevallen door de draak, die eigenlijk een vuurspuwende tank blijkt te zijn. Quarrel wordt levend verbrand en Bond en Honey worden gevangengenomen.

Aangekomen bij het hoofdkwartier van Dr. No worden ze ondergebracht in een soort hotelkamer. Daar worden ze verdoofd door een slaapmiddel in hun koffie. Hierna is Dr. No voor het eerst te zien, maar zijn hoofd is nog niet te zien. Later worden ze uitgenodigd voor een diner. Hierbij komt dr. No zijn hoofd voor het eerst in beeld. Hij biedt Bond aan om voor zijn organisatie, genaamd SPECTRE, te komen werken. Bond weigert en na wat wederzijdse beledigingen beëindigt Dr. No het diner. Hij wordt weggeroepen om de volgende raketlancering van Cape Canaveral te verstoren terwijl Bond in elkaar geslagen en in een cel gegooid wordt. Bond ontsnapt en dringt binnen in de reactorkamer en laat de kernreactor oververhit raken. Er volgt een confrontatie met Dr. No. waarbij Bond de dokter in het kokende koelwater van de reactor gooit. De basis staat op het punt te ontploffen en Bond bevrijdt Honey die geketend is en op het punt staat te verdrinken. De twee ontsnappen samen in een boot waarna een romantische eindscène volgt.[2]

Oorsprong titel[bewerken]

De titel Dr. No verwijst naar de gelijknamige schurk.

Filmlocaties[bewerken]

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Connery, Sean Sean Connery James Bond
Andress, Ursula Ursula Andress Honey Ryder Stem van Nikki van der Zyl
Lord, Jack Jack Lord Felix Leiter
Wiseman, Joseph Joseph Wiseman Dr. Julius No
Dawson, Anthony Anthony Dawson Professor Dent
Kitzmiller, John John Kitzmiller Quarrel
Lee, Bernard Bernard Lee M
Maxwell, Lois Lois Maxwell Miss Moneypenny
Marshall, Zena Zena Marshall Miss Taro
Gayson, Eunice Eunice Gayson Sylvia Trench
Burton, Peter Peter Burton Major Boothroyd/Q
Moxon, Timothy Timothy Moxon John Strangways Stem van Robert Rietty
Prendergast, Lester Lester Prendergast Puss-Feller

Zoektocht naar de Bondacteur[bewerken]

James Bond was niet erg bekend in 1961, het jaar dat de producenten Cubby Broccoli en Harry Saltzman op zoek gingen naar een acteur. Ze zochten een bekend iemand om James Bond populairder te maken. Er werd aanvankelijk gekozen voor Cary Grant. Toen bleek dat hij maar aan één film wilde meewerken, viel hij af. Andere acteurs die mogelijk James Bond zouden gaan spelen waren Patric McGoohan, James Mason en David Niven. Die laatste persoon speelde in 1967 alsnog James Bond in de onofficiële Bondfilm Casino Royale.

Ian Fleming zelf wilde graag Noël Coward voor de rol als Dr. Julius No en David Niven voor de rol als James Bond. Hij kende hen persoonlijk. Volgens producer Albert R. Broccoli wilde Fleming zelf het liefste Roger Moore als James Bond. Hij zou uiteindelijk geen James Bond gaan spelen, omdat hij in de succesvolle televisieserie The Saint speelde als Simon Templar. In 1973 zou Moore alsnog Bond spelen in de film Live and Let Die.

De producers vonden uiteindelijk Sean Connery, een vrij onbekende acteur in die tijd. Connery moest nog wel gevormd worden. Zijn ruwe stijl van vechtersbaas werd intact gelaten. Hij moest alleen nog leren om zich gemakkelijk in tussen de beau monde te bewegen. Om die reden werd hij door Ian Fleming meegenomen naar verschillende chique gelegenheden in en rond Londen. Connery zou voor zes films meespelen (zeven films wanneer het onofficiële Never Say Never Again wordt meegerekend).

Verschillen boek en film[bewerken]

De plotlijn van het boek wordt redelijk trouw gevolgd, met hier en daar wat afwijkingen. Verder wijken vooral veel details af, zoals o.a.:

  • In de roman tracht men Bond te vermoorden met een duizendpoot, terwijl er in de film een vogelspin gebruikt wordt.
  • Felix Leiter en Professor Dent kwamen in de roman niet voor. De scène in het huis van Miss Taro is ook nieuw.
  • In het boek is Honeychile Rider naakt als ze op het strand verschijnt. In de film heeft ze een bikini aan.
  • In de roman was Dr No's belangrijkste doel het verstoren van Amerikaanse raketproeven, terwijl hij zich in de film ook opmaakt om een ruimtevlucht te saboteren.
  • In de roman was Dr No kaal, met twee mechanische klauwen omdat zijn handen door de Tong waren afgehakt. In de film heeft hij vol zwart haar en twee mechanische ijzeren handen, omdat hij de echte verloor door radio-actieve straling. In plaats van voor de Russen werkt hij voor SPECTRE.
  • In de roman was de dekmantel van Dr No's schuilplaats een guano-handel. In de film een bauxiet-mijn.
  • Het einde van de film verschilt sterk met dat van de roman.
    • In de roman wordt Bond gedwongen een parcours vol valstrikken af te leggen, om het uiteindelijk zelfs op te nemen tegen een reuzeninktvis. Dit was niet te filmen, en daarom is te zien hoe Bond uit zijn cel ontsnapt via een moeizame weg.
    • In de roman wordt Dr No door Bond gedood door hem onder de guano te begraven. In de film valt Dr No in kokend en mogelijk ook radio-actief water.
    • In de roman wordt Honey vastgebonden om door een krabbentrek te worden opgegeten. Dit bleek niet te filmen omdat de krabben zich niet naar wens gedroegen. Honey zit daarom in de film vastgebonden voor de vloed.

Achtergronden[bewerken]

  • Het James Bond thema en de filmmuziek voor Dr. No werden gecomponeerd door Monty Norman. John Barry arrangeerde het James Bond thema uiteindelijk voor de film, maar zijn naam stond niet bij de aftiteling. Al jaren wordt geruzied om wie nu het thema heeft gecomponeerd, omdat er ook geruchten zijn dat juist Barry het heeft gecomponeerd.
  • James Bond schiet in deze film met een Walther PPK - PPK/S. Tot Tomorrow Never Dies (1997) heeft hij in bijna elke film dit wapen gebruikt.
  • De auto's die in de film gebruikt worden zijn een Chevrolet Bel Air uit 1957 en een Sunbeam Alpine. Alleen in die laatste rijdt Bond zelf. Deze auto bevat geen gadgets.
  • In Portugal, Italië en Zweden bevatte de titel van de film de woorden Licence to Kill. Dit zorgde voor een probleem bij het uitkomen van de zestiende film, toen die film ook Licence to Kill bleek te gaan heten.
  • Aan het begin van de film, waarin James Bond te zien is met een pistool, vanuit een loop van een ander pistool (de bekende "gunbarrel"-scène, die aan het begin van elke Bondfilm te zien is), is niet Sean Connery te zien, maar de stuntman Bob Simmons. Pas in Thunderball deed Connery deze scène zelf.
  • Er was nogal wat kritiek van de fans van de Bondboeken, toen bleek dat Bond in de film professor Dent doodschoot. In de originele boeken van Ian Fleming heeft Bond juist een afkeer van koelbloedig moorden. De makers van de film zeiden dat deze scène noodzakelijk was om duidelijk te maken dat Bond echt een "Licence to Kill" heeft.
  • M zegt in de film dat hij het hoofd van de MI7 is. Volgens de boeken is hij echter het hoofd van de MI6. Dit gedeelte van de film is later opnieuw ingesproken. M zegt dus MI6 maar je hoort MI7. Dit is vreemd want later in de film wordt er weer gewoon over MI6 gesproken.
  • Een aantal stemmen, van actrices in deze film, waaronder die van Bondmeisje Ursula Andress, zijn later ingesproken door Nikki van der Zyl. Andress heeft namelijk een duidelijk Zwitsers-Duits-accent.
  • In de film neemt Bond een kijkje bij het portret van de Hertog van Wellington, wat is geschilderd door Francisco Goya. Het zou hangen in de eetkamer van Dr. No. Dit was een grapje, want het schilderij was in werkelijkheid gestolen al voor dat de film werd gemaakt. Overigens werd het schilderij in 1965 weer terug gevonden.
  • De scène waarin Bond wakker wordt met de vogelspin op zijn arm is een van de schaarste momenten waarop echt angst te zien is in het gezicht van Bond. Anders gaat hij heel laconiek om met gevaar.
  • De scène waarin Honey Rider uit het water komt werd in 2002 nog een keer nagedaan door Halle Berry in Die Another Day. In de film Casino Royale uit 2006 zien we Bond op dezelfde manier uit zee komen.
  • Sylvia Trench is de eerste Bondgirl in de film. Oorspronkelijk was het plan dat ze steeds terug zou keren in de vervolgfilms.
  • Major Boothroyd die de Bond zijn pistool geeft is een verwijzing naar een echte majoor Boothroyd waarmee Ian Fleming tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft samengewerkt.
  • Er is ook een stripverhaal verschenen, gebaseerd op de film. Het was getekend door Norman Nodel en uitgegeven door DC comics.
  • Oorspronkelijk schiet James Bond met een Beretta. Hij moet zijn Beretta in het begin van de film inruilen voor de Walther PPK.


Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) imdb Vlaamse titel
  2. My Weekly Bond: Dr. No (recensie op YouTube) deel 1 & deel 2