Ecologische hoofdstructuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Overzicht van de Ecologische Hoofdstructuur van Nederland

De ecologische hoofdstructuur of Natuurnetwerk Nederland, is een samenhangend netwerk van bestaande en toekomstig te ontwikkelen belangrijke natuurgebieden in Nederland. Het zou volgens dit plan de basis vormen voor het Nederlandse natuurbeleid. Zo zou de kwaliteit van natuur in Nederland stabiliseren. In 1950 waren er 1400 soorten hogere planten. Sindsdien zijn hiervan 70 verdwenen en 500 zijn in aantal/oppervlakte ernstig achteruitgegaan. Het aantal broedvogels is in dezelfde periode met een derde afgenomen. De achteruitgang van de natuur is vooral zo ernstig omdat het tempo waarin dit gebeurt toeneemt. De ecologische hoofdstructuur zou samen een belangrijke bijdrage leveren aan het behoud en de versterking van de biodiversiteit in Nederland.

De ecologische hoofdstructuur is opgebouwd uit kerngebieden, natuurontwikkelingsgebieden en verbindingszones.

  • Kerngebieden zijn natuurterreinen, landgoederen, bossen, grote wateren en waardevolle agrarische cultuurlandschappen die minimaal 250 hectare groot zijn.
  • Natuurontwikkelingsgebieden zijn gebieden met goede mogelijkheden voor het ontwikkelen van natuurwaarden, van nationale en/of internationale betekenis.
  • Verbindingszones zijn gebieden die kern- en natuurontwikkelingsgebieden als het ware aan elkaar knopen.

Het doel is ook om deze structuur te laten aansluiten op ecologische verbindingszones in het buitenland.

NNN / VEN[bewerken]

In juni 2013 kondigde staatssecretaris Dijksma aan dat de overheid de naam Nationaal Natuur Netwerk gaat gebruiken in plaats van Ecologische Hoofdstructuur. Lezers van de krant Trouw hadden deze naam bedacht.[1]

In Vlaanderen spreekt men van het Vlaams Ecologisch Netwerk of VEN.

Geschiedenis[bewerken]

De term EHS (Ecologische Hoofdstructuur) werd in 1990 geïntroduceerd in het Natuurbeleidsplan (NBP) van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (LNV). In 1995 werden de doelsoorten en de natuurdoeltypen gedefinieerd, die pas in 2000 waren doorgevoerd in alle provinciale plannen. Er is toen besloten om een extra beleidsinspanning te leveren in de nota Natuur voor Mensen, Mensen voor Natuur. Het bijbehorende Meerjarenprogramma Ontsnippering is in 2005 door het parlement goedgekeurd. In dit plan zijn de belangrijkste barrières en manieren om ze te overwinnen in kaart gebracht. Voor edelherten worden bijvoorbeeld ecoducten over snelwegen gebouwd. Voor dassen en andere kleine dieren worden tunnels onder wegen aangelegd. Anno 2011 was 55% van de beoogde extra grond verworven en 30% ingericht.

Door het Kabinet-Rutte I werd het project sterk versoberd. De omvang zou worden teruggebracht van 728.500 naar 600.000 hectare, verbindingszones zouden worden geschrapt, grondverwerving zou worden gestopt en na 2021 zouden er geen investeringen meer komen in de Ecologische Hoofdstructuur.[2]

In het regeerakkoord dat ten grondslag lag aan het Kabinet-Rutte II werd afgesproken dat de Ecologische Hoofdstructuur toch zou worden aangelegd, inclusief verbindingszones. Ook werd er extra tijd voor uitgetrokken, met een tussenevaluatie in 2016 moet het project in plaats van in 2018 nu in 2027 afgerond zijn.[3][4]

Eindbeeld[bewerken]

Het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) streefde er aanvankelijk naar om in 2020 meer dan 750.000 hectare aan natuurgebieden bij de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) te laten horen. Het grootste deel van deze EHS-gebieden zijn bestaande bossen en natuurgebieden. Daarbij komt nog ruim zes miljoen hectare natte natuur: meren, rivieren en de Nederlandse delen van de Noordzee en de Waddenzee. In de EHS liggen de twintig Nationale Parken die Nederland kent (met een gezamenlijke oppervlakte van 123 duizend hectare). Ongeveer 45 procent van alle hectares EHS op het land is ook Natura 2000-gebied.

De droge en natte natuur van de EHS zou uiteindelijk een aaneengesloten netwerk moeten vormen dat over de grenzen met andere landen aansluit bij het Pan-Europees Ecologisch Netwerk (PEEN). Daarnaast wordt in de Europese Unie waardevolle en voor Europa kenmerkende natuur beschermd door het netwerk Natura 2000.

Zie ook[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dijksma is klaar met natuursubsidies voor boeren, Trouw, 7 juni 2013
  2. Ecologische Hoofdstructuur. Natuurmonumenten Geraadpleegd op 10 september 2013
  3. Regeerakkooord. Rijksoverheid (29 oktober 2012) Geraadpleegd op 10 september 2013
  4. Herziening van de EHS kaart. Statencommissie Lân, Loft & Wetter Geraadpleegd op 19 september 2014