Ejaculatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de uitstoting van vocht bij vrouwen, zie Vrouwelijke ejaculatie.
Ejaculatie

Ejaculatie is bij mannelijke wezens de uitstoot van sperma. Hierdoor kan de vrouw bevrucht worden. Deze manier van voortplanten komt bij veel diersoorten voor, zo ook bij de mensen.

Fasen[bewerken]

Stimulatie[bewerken]

Een ejaculatie wordt meestal voorafgegaan door seksuele opwinding, wat meestal leidt tot een erectie. Dit hoeft niet altijd te resulteren in een ejaculatie. Evenmin is een erectie voorwaardelijk om tot een ejaculatie te komen. Ook mannen met een erectiestoornis kunnen ejaculeren. Stimulatie door middel van geslachtsgemeenschap of masturbatie kan genoeg zijn om een ejaculatie op gang te brengen. Sommige mannen kunnen dit zelfs zonder masturbatie of geslachtsgemeenschap, door samentrekken van spieren rond de penis, door confrontatie met erotische beelden of situaties, door te fantaseren, of een combinatie van dit alles. De duur van de stimulatie varieert per individu. Na verloop van tijd zal voorvocht uit de urinebuis beginnen te lekken om de zaadcellen te beschermen tegen vervuiling door eventuele achtergebleven urine.

Het te vroeg ejaculeren wordt voortijdige zaadlozing genoemd. Het kan ook voorkomen dat er juist geen ejaculatie komt na langdurige stimulatie. Meestal wordt op een gegeven moment een punt bereikt waarop de ejaculatie (en het orgasme) niet meer kunnen worden tegengehouden.

Ejaculatie[bewerken]

Als gevolg van stimulatie kan er een ejaculatie plaatsvinden. De ejaculatie wordt geregeld door het orthosympatisch zenuwstelsel. De ejaculatie duurt gemiddeld enkele seconden tot soms wel een minuut.

Ejaculerende man

De ejaculatie begint met de zaadcellen die door peristaltische bewegingen van de zaadleiders worden voortgestuwd vanuit de bijballen, langs de zaadblaasjes en de prostaat. Bij de zaadblaasjes wordt basisch vocht toegevoegd, waardoor de zaadcellen actief worden. Ze kunnen zich dan voortbewegen met hun zweepstaart. De prostaat voegt vocht toe dat voedingsstoffen bevat voor de zaadcellen. Na dit proces is het sperma zoals het wordt geëjaculeerd.

Een gemiddelde ejaculatie bestaat uit 10 tot 15 samentrekkingen van de Musculus bulbospongiosus, een spier in het perineum. Na de eerste samentrekking zal de ejaculatie zich voltooien onder invloed van het orthosympatische zenuwstelsel, waarop er geen invloed uitgeoefend kan worden. De frequentie van de samentrekkingen neemt af tijdens de ejaculatie. De samentrekkingen verlopen meestal regelmatig, met aan het einde een aantal onregelmatige samentrekkingen.

Pornofilms suggereren dat bij een ejaculatie het sperma altijd met flinke kracht uit de penis spuit. Verschillende factoren spelen een rol bij de kracht waarmee het sperma uit de penis komt. Dit verschilt van man tot man, terwijl zaken als de mate van opwinding, de leeftijd en de verlopen tijd sinds laatste ejaculatie meespelen. Sommige mannen spuiten, bij anderen vloeit of druppelt het sperma eruit. Dit is bij geslachtsgemeenschap, waarbij de penis immers al (diep) in de vagina zit, niet van invloed op de zwangerschapskans.

Refractaire periode[bewerken]

De meeste mannen komen na een ejaculatie in een refractaire periode. Hierin kunnen ze geen erectie krijgen, en voelen ze zich verzadigd of soms slaperig. De duur van deze periode verschilt sterk en wordt beïnvloed door een aantal factoren, waaronder de leeftijd. Over het algemeen duurt de refractaire periode korter bij jonge mannen, maar dit hoeft niet altijd zo te zijn. Stimulatie wordt tijdens deze periode zelfs vaak als onprettig of zelfs pijnlijk ervaren. Vrouwen kennen een dergelijke periode niet, doen er langer over om opgewonden te raken, maar kunnen langer opgewonden blijven en meerdere malen achter elkaar klaarkomen.

Dit verklaart waarom mannen vaker en sneller 'zin' hebben maar na de ejaculatie niet meer willen, terwijl de vrouw nou net opgewonden begint te worden en meer wil. Dit kan overigens door een uitgebreid voorspel en het uitstellen van de ejaculatie kunnen worden voorkomen. Overigens zal bij met name een jongere man de refractaire periode niet lang duren, zodat er vrij snel na de ejaculatie desgewenst een 'tweede ronde' kan plaatsvinden.

De mens[bewerken]

De eerste zaadlozing vindt bij mannen meestal plaats tussen het elfde en het zestiende levensjaar. Vanaf die eerste zaadlozing kan een jongen spermacellen maken, die echter meestal te laag in aantal zijn om een kind te verwekken. Pas na ongeveer een jaar is dat wel mogelijk. Aanvankelijk produceert een jongen een relatief kleine hoeveelheid stroperig ejaculaat dat vrijwel geen spermacellen bevat, maar in de maanden die daarop volgen nemen de vloeibaarheid, hoeveelheid ejaculaat, en hoeveelheid spermacellen gestadig toe.

Ejaculeren vindt meestal plaats bij de geslachtsgemeenschap, masturbatie of een natte droom. Meestal gaat het gepaard met een orgasme, maar het voorkomen van slechts een van beide is ook mogelijk.

Gemiddeld loost een man 0,1 tot 10 milliliter sperma. De hoeveelheid wordt beïnvloed door factoren zoals de tijd die is verstreken sinds de vorige zaadlozing, leeftijd en hoeveelheid stress. Een man loost een bescheiden hoeveelheid in vergelijking met bijvoorbeeld een beer (varken), die soms wel een halve liter loost. Het wereldrecord bij de mens is volgens de Amerikaanse uroloog Metcalf een half theekopje vol.[bron?] De Delftenaar Antoni van Leeuwenhoek heeft in 1677 de zaadcellen in het ejaculaat ontdekt (de eicellen zijn pas veel later ontdekt).[1] Bij vrouwen is ejaculatie een verhoogde vochtafscheiding.

Overige dieren[bewerken]

Bij honden en roofdieren treedt er zeer snel een ejaculatie op, die blijft voortduren zolang ze gestimuleerd worden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Antony van Leeuwenhoek (1632-1723). University of California Museum of Paleontology Geraadpleegd op 21 september 2012