Elektronische leeromgeving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een elektronische leeromgeving (ELO) of leerplatform is een complex softwaresysteem dat is ontworpen om educatieve inhoud en organisatie van leerprocessen aan te bieden.

Doelstelling[bewerken]

Een elektronische leeromgeving draagt bij in het gebruik van de mogelijkheden van e-learning. Er zijn verschillende ideeën over wat een elektronische leeromgeving precies is:

  • Een elektronische leeromgeving kan gezien worden als een sociaal systeem waarbinnen men leert, waarbij gebruik wordt gemaakt van ICT-hulpmiddelen.
  • Een elektronische leeromgeving wordt ook vaak gezien als de software die e-learning mogelijk maakt. Een definitie die in dit verband gebruikt kan worden is van Joke Droste (2003):
"Een ELO omvat de technische voorzieningen (hardware, software en telecommunicatie-infrastructuur) die de interactie faciliteert tussen:
1.het proces van leren
2.de communicatie die nodig is voor dat leren
3.de organisatie van het leren"

Andere begrippen die geassocieerd kunnen worden met een ELO zijn Course Management System, Learning Management System (LMS) , Learning Content Management System (LCMS) en OpenCourseWare. Een Course Management System vaak synoniem gesteld aan een ELO. Zij faciliteren het logistieke proces binnen een opleiding, terwijl een LMS de logistieke processen rond een opleiding faciliteert (oa. aanbod, boeking en doorbelasting).

Software[bewerken]

Er zijn vele opensource- en commerciële pakketten beschikbaar. Enkele bekende open source leeromgevingen zijn: ATutor; Claroline; Chamilo; Dokeos; Moodle en Sakai. Enkele bekende commerciële zijn: Blackboard; it's learning; Online Leeromgeving Universiteit Twente en Smartschool.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

  • Droste, J., Het kiezen van een elektronische leeromgeving: Advies 2003, Cinop, 's-Hertogenbosch, 2003