Europees kampioenschap hockey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
European Nations Championship
Sport Hockey
Regio Europees kampioenschap
Bond/organisator Europese Hockey Federatie
Eerste editie 1970 in Brussel
Regerend kampioen Duitsland (mannen)
Nederland (vrouwen)
Recordkampioen Duitsland (mannen)
Nederland (vrouwen) met 7 resp. 8 titels
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het Europees kampioenschap hockey wordt bij de mannen sinds 1970 gehouden en bij de vrouwen sinds 1984. Het toernooi wordt georganiseerd door de European Hockey Federation.

Mannen[bewerken]

Aan de eerste editie bij de mannen, van 18 september tot en met 27 september 1970 in Brussel, deden negentien landen mee. Het toernooi werd om de vier jaar gehouden.

Vanaf 2003 wordt het toernooi elke twee jaar gehouden en er doen vanaf 2005 maar 8 landen mee; de overige landen spelen een B- en C-kampioenschap. Uit de A-groep degraderen 2 landen naar de B-groep. Vanuit de B-groep promoveren 2 teams naar de A-groep en degraderen 2 teams naar de C-groep. Vanuit de C-groep promoveren 2 teams naar de B-groep.

Het hoogste aantal doelpunten van één speler tijdens een Europees kampioenschap is zeventien, gescoord door Floris Jan Bovelander in 1991.

Overzicht top vier per kampioenschap[bewerken]

Jaar Locatie Finale Om derde plaats
Winnaar Uitslag Tweede Derde Uitslag Vierde
1970 Vlag van België België (Brussel) Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3–1 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Spanje Spanje 2–1 Vlag van Frankrijk Frankrijk
1974 Vlag van Spanje Spanje (Madrid) Vlag van Spanje Spanje 1–0 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Vlag van Nederland Nederland 4–1 Vlag van Engeland Engeland
1978 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland (Hannover) Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3–2 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland 2–0 Vlag van Historische vlag van Spanje Spanje
1983 Vlag van Nederland Nederland (Amstelveen) Vlag van Nederland Nederland
wint na strafballen
2–2 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3–1 Vlag van Spanje Spanje
1987 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie (Moskou) Vlag van Nederland Nederland
wint na strafballen
1–1 Vlag van Engeland Engeland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3–2 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
1991 Vlag van Frankrijk Frankrijk (Parijs) Vlag van Duitsland Duitsland 3–1 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland
wint na strafballen
1–1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
1995 Vlag van Ierland Ierland (Dublin) Vlag van Duitsland Duitsland
wint na strafballen
2–2 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland 2–1 Vlag van België België
1999 Vlag van Italië Italië (Padova) Vlag van Duitsland Duitsland
wint na strafballen
3–3 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland 7–2 Vlag van België België
2003 Vlag van Spanje Spanje (Barcelona) Vlag van Duitsland Duitsland
wint na strafballen
1–1 Vlag van Spanje Spanje Vlag van Engeland Engeland
wint na strafballen
1–1 Vlag van Nederland Nederland
2005 Vlag van Duitsland Duitsland (Leipzig) Vlag van Spanje Spanje 4–2 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Duitsland Duitsland 9–1 Vlag van België België
2007 Vlag van Engeland Engeland (Manchester) Vlag van Nederland Nederland 3–2 Vlag van Spanje Spanje Vlag van België België 4–3 Vlag van Duitsland Duitsland
2009 Vlag van Nederland Nederland (Amstelveen) Vlag van Engeland Engeland 5–3 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Nederland Nederland 6–1 Vlag van Spanje Spanje
2011 Vlag van Duitsland Duitsland (Mönchengladbach) Vlag van Duitsland Duitsland 4-2 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland 2-1 Vlag van België België
2013 Vlag van België België (Boom) Vlag van Duitsland Duitsland 3-1 Vlag van België België Vlag van Nederland Nederland 3-2 Vlag van Engeland Engeland
2015 Vlag van Engeland Engeland (Londen) - -
2017 Vlag van Nederland Nederland (Amstelveen) - -

Successen per land[bewerken]

Team Kampioen Tweede Derde Vierde
Vlag van Duitsland Duitsland * 8 (1970, 1978**, 1991, 1995, 1999, 2003, 2011**, 2013) 2 (1974, 2009) 3 (1983, 1987, 2005**) 1 (2007)
Vlag van Nederland Nederland 3 (1983**, 1987, 2007) 7 (1970, 1978, 1991, 1995, 1999, 2005, 2011) 3 (1974, 2009**, 2013) 1 (2003)
Vlag van Spanje Spanje 2 (1974**, 2005) 2 (2003**, 2007) 1 (1970) 3 (1978, 1983, 2009)
Vlag van Engeland Engeland 1 (2009) 1 (1987) 6 (1978, 1991, 1995, 1999, 2003, 2011) 2 (1974, 2013)
Vlag van België België 1 (2013**) 1 (2007) 4 (1995, 1999, 2005, 2011)
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1 (1983) 2 (1987**, 1991)
Vlag van Frankrijk Frankrijk 1 (1970)

* inclusief West-Duitsland
** organisator

Vrouwen[bewerken]

Aan de eerste editie bij de vrouwen, van 3 mei tot en met 13 mei 1984 in het Franse Rijsel, deden twaalf landen mee.

Vanaf 2003 wordt het toernooi elke twee jaar gehouden en er doen vanaf 2005 maar 8 landen mee; de overige landen spelen een B- en C-kampioenschap. Uit de A-groep degraderen 2 landen naar de B-groep. Vanuit de B-groep promoveren 2 teams naar de A-groep en degraderen 2 teams naar de C-groep. Vanuit de C-groep promoveren 2 teams naar de B-groep.

Overzicht top vier per kampioenschap[bewerken]

Jaar Locatie Finale Om derde plaats
Winnaar Uitslag Tweede Derde Uitslag Vierde
1984 Vlag van Frankrijk Frankrijk (Rijsel) Vlag van Nederland Nederland 2–0 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 1–0 Vlag van Engeland Engeland
1987 Vlag van Engeland Engeland (Londen) Vlag van Nederland Nederland
wint na strafballen
2–2 Vlag van Engeland Engeland Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2–1 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
1991 Vlag van België België (Brussel) Vlag van Engeland Engeland 2–1 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 3–2 Vlag van Nederland Nederland
1995 Vlag van Nederland Nederland (Amstelveen) Vlag van Nederland Nederland
wint na strafballen
2–2 Vlag van Spanje Spanje Vlag van Duitsland Duitsland 1–0 Vlag van Engeland Engeland
1999 Vlag van Duitsland Duitsland (Keulen) Vlag van Nederland Nederland 2–1 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Engeland Engeland 5–0 Vlag van Rusland Rusland
2003 Vlag van Spanje Spanje (Barcelona) Vlag van Nederland Nederland 5–0 Vlag van Spanje Spanje Vlag van Duitsland Duitsland 3–1 Vlag van Engeland Engeland
2005 Vlag van Ierland Ierland (Dublin) Vlag van Nederland Nederland 2–1 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Engeland Engeland 4–0 Vlag van Spanje Spanje
2007 Vlag van Engeland Engeland (Manchester) Vlag van Duitsland Duitsland 2–0 Vlag van Nederland Nederland Vlag van Engeland Engeland 3–2 Vlag van Spanje Spanje
2009 Vlag van Nederland Nederland (Amstelveen) Vlag van Nederland Nederland 3–2 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Engeland Engeland 2–1 Vlag van Spanje Spanje
2011 Vlag van Duitsland Duitsland (Mönchengladbach) Vlag van Nederland Nederland 3–0 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Engeland Engeland 2–1 Vlag van Spanje Spanje
2013 Vlag van België België (Boom) Vlag van Duitsland Duitsland
wint na shootouts
4-4 Vlag van Engeland Engeland Vlag van Nederland Nederland 3-1 Vlag van België België

Successen per land[bewerken]

Team Kampioen Tweede Derde Vierde
Vlag van Nederland Nederland 8 (1984, 1987, 1995**, 1999, 2003, 2005, 2009**, 2011) 1 (2007) 1 (2013) 1 (1991)
Vlag van Duitsland Duitsland * 2 (2007,2013) 5 (1991, 1999**, 2005, 2009, 2011**) 3 (1984, 1995, 2003) 1 (1987)
Vlag van Engeland Engeland 1 (1991) 1 (1987**,2013) 5 (1999, 2005, 2007**, 2009, 2011) 3 (1984, 1995, 2003)
Vlag van Spanje Spanje 2 (1995, 2003**) 4 (2005, 2007, 2009, 2011)
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1 (1984) 2 (1987, 1991)
Vlag van Rusland Rusland 1 (1999)
Vlag van België België 1 (2013**)

* inclusief West-Duitsland
** organisator