Europees kampioenschap voetbal onder 17

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europees kampioenschap voetbal onder 17
Sport Voetbal
Regio Europees kampioenschap
Bond/organisator UEFA
Eerste editie 1982
Regerend kampioen Vlag van Rusland Rusland
Recordkampioen Vlag van Spanje Spanje met 8 titels
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het Europees kampioenschap voetbal onder 17, tot en met 2001 Europees kampioenschap voetbal onder 16 genaamd, is een jaarlijks voetbaltoernooi tussen Europese landenteams met spelers onder de 17 jaar. Door middel van twee voorrondes plaatsen landen zich, waarna in anderhalve week tijd bepaald wordt welk land het beste van Europa is. In de jaren die niet deelbaar door twee zijn kan op het EK plaatsing verdiend worden voor het WK onder 17 van hetzelfde jaar. Sinds 2007 doen er vijf Europese deelnemers daaraan mee: de vier halve finalisten van het EK-17, de vijfde deelnemer wordt bepaald door een play-off.

Het toernooi wordt sinds 1980 georganiseerd door de UEFA, de Europese voetbalbond, en wordt het elke jaar door een ander land georganiseerd. Vanaf 2015 zal het toernooi worden uitgebreid van 8 naar 16 teams.

Historisch overzicht[bewerken]

Jaar Gastland Kampioen Tweede Uitslag
2015-2016 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
2014-2015 Vlag van Bulgarije Bulgarije
2013-2014 Vlag van Malta Malta
2012-2013 Vlag van Slowakije Slowakije Vlag van Rusland Rusland Vlag van Italië Italië 0-0 (Rusland won na strafschoppenserie: 5-4)
2011-2012 Vlag van Slovenië Slovenië Vlag van Nederland Nederland Vlag van Duitsland Duitsland 1-1 (Nederland won na strafschoppenserie: 5-4)
2010-2011 Vlag van Servië Servië Vlag van Nederland Nederland Vlag van Duitsland Duitsland 5-2
2009-2010 Vlag van Liechtenstein Liechtenstein Vlag van Engeland Engeland Vlag van Spanje Spanje 2-1
2008-2009 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Nederland Nederland 2-1 (na verlenging)
2007-2008 Vlag van Turkije Turkije Vlag van Spanje Spanje Vlag van Frankrijk Frankrijk 4-0
2006-2007 Vlag van België België Vlag van Spanje Spanje Vlag van Engeland Engeland 1-0
2005-2006 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vlag van Rusland Rusland Vlag van Tsjechië Tsjechië 2-2 (Rusland won na strafschoppenserie: 5-3)
2004-2005 Vlag van Italië Italië Vlag van Turkije Turkije Vlag van Nederland Nederland 2-0
2003-2004 Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Spanje Spanje 2-1
2002-2003 Vlag van Portugal Portugal Vlag van Portugal Portugal Vlag van Spanje Spanje 2-1
2001-2002 Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Zwitserland Zwitserland Vlag van Frankrijk Frankrijk 0-0 (Zwitserland won na strafschoppenserie: 4-2)
Onder 16
2000-2001 Vlag van Engeland Engeland Vlag van Spanje Spanje Vlag van Frankrijk Frankrijk 1-0
1999-2000 Vlag van Israël Israël Vlag van Portugal Portugal Vlag van Tsjechië Tsjechië 2-1
1998-1999 Vlag van Tsjechië Tsjechië Vlag van Spanje Spanje Vlag van Polen Polen 4-1
1997-1998 Vlag van Schotland Schotland Vlag van Ierland Ierland Vlag van Italië Italië 2-1
1996-1997 Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Spanje Spanje Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 0-0 (Spanje won na strafschoppenserie: 5-4)
1995-1996 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vlag van Portugal Portugal Vlag van Frankrijk Frankrijk 1-0
1994-1995 Vlag van België België Vlag van Portugal Portugal Vlag van Spanje Spanje 2-0
1993-1994 Vlag van Ierland Ierland Vlag van Turkije Turkije Vlag van Denemarken Denemarken 1-0
1992-1993 Vlag van Turkije Turkije Vlag van Polen Polen Vlag van Italië Italië 1-0
1991-1992 Vlag van Cyprus Cyprus Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Spanje Spanje 2-1
1990-1991 Vlag van Zwitserland Zwitserland Vlag van Spanje Spanje Vlag van Duitsland Duitsland 2-0
1989-1990 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 3-2 (na verlenging)
1988-1989 Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Portugal Portugal Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR 4-1
1987-1988 Vlag van Spanje Spanje Vlag van Spanje Spanje Vlag van Portugal Portugal 0-0 (Spanje won na strafschoppenserie: 4-2)
1986-1987 Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Italië Italië Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 1-0, resultaat geschrapt*
1985-1986 Vlag van Griekenland Griekenland Vlag van Spanje Spanje Vlag van Italië Italië 2-1
1984-1985 Hongarije Hongarije Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Vlag van Griekenland Griekenland 4-0
1982-1984 Vlag van Duitsland West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2-0
1980-1982 Vlag van Italië Italië Vlag van Italië Italië Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 1-0

)* Italië won van de Sovjet-Unie, maar met een niet speelgerechtigde speler.

  • Beste Vlag van België Belgische prestatie: Brons halve finale in 2007.
  • Beste Vlag van Nederland Nederlandse prestatie: Goud kampioen in 2011 en 2012.

Ranglijst[bewerken]

Rang Land* Aantal keer kampioen Aantal keer tweede
1 Vlag van Spanje Spanje 8 5
2 Vlag van Portugal Portugal 5 1
3 Vlag van Duitsland Duitsland** 3 2
4 Vlag van Nederland Nederland 2 2
5 Vlag van Turkije Turkije 2 0
6 Vlag van Frankrijk Frankrijk 1 4
7 Vlag van Italië Italië 1 3
8 Vlag van Polen Polen 1 1
8 Vlag van Ierland Ierland 1 1
8 Vlag van Zwitserland Zwitserland 1 1
8 Vlag van Engeland Engeland 1 1
11 Vlag van Rusland Rusland 1 0
12 Vlag van Tsjechië Tsjechië 0 2
13 Vlag van Griekenland Griekenland 0 1
13 Vlag van Denemarken Denemarken 0 1
13 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 0 1

(* Van de niet meer bestaande landen won de Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie één keer en werd het één keer tweede. Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije won één keer. De Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR en Vlag van Joegoslavië Joegoslavië werden één keer tweede.

(** Eén titel en één keer tweede als West-Duitsland.

Persoonlijke prijzen[bewerken]

Jaar Gouden Bal (beste speler) Gouden Schoen (topscorer)
2012 Max Meyer (Duitsland) Max Meyer (Duitsland) - 3 goals
2011 Kyle Ebecilio (Nederland) Tonny Trindade de Vilhena (Nederland), Kyle Ebecilio (Nederland), Samed Yesil (Duitsland),
Hallam Hope (Engeland) - 3 goals
2010 Connor Wickham (Engeland) Francisco Alcacer (Spanje) - 3 goals
2009 Benjamin Siegrist (Zwitserland)
2008 Danijel Aleksic (Servie)
2007 Iago Falqué (Spanje) Toni Kroos (Duitsland), Victor Moses (Engeland) - 3 goals
2006 Bojan Krkić (Spanje) Manuel Fischer (Duitsland), Bojan Krkić (Spanje), Tomáš Necid (Tsjechië) - 5 goals
2005 Nuri Şahin (Turkije) Tevfik Köse (Turkije) - 6 goals
2004 Francesc Fàbregas (Spanje) Hatem Ben Arfa (Frankrijk), Bruno Gama (Portugal), Shane Paul (Engeland),
Marc Pedraza (Spanje) - 3 goals
2003 David Rodríguez (Spanje) David Rodríguez (Spanje) - 6 goals
2002 Wayne Rooney (Engeland) Jonathan Soriano (Spanje) - 7 goals
2001 Fernando Torres (Spanje) Florent Sinama-Pongolle (Frankrijk) - 12 goals