Godfried I van Leuven
| Godfried I | ||
| rond 1063-1139 | ||
| Landgraaf van Brabant - Graaf van Leuven | ||
| Periode | 1095-1139 | |
| Voorganger | Hendrik III | |
| Opvolger | Godfried II | |
| Hertog van Neder-Lotharingen | ||
| Periode | 1106-1128 | |
| Voorganger | Hendrik I van Limburg | |
| Opvolger | Walram | |
| Vader | Hendrik II van Leuven | |
| Moeder | Adela (afkomst onbekend) | |
Godfried I met den Baard (ca. 1063 - 25 januari 1139) was de grondlegger van het hertogdom Brabant.
In 1078 werd hij op aanbeveling van de (aanverwante) markgraaf van Thuringen, Egbert II van Braunschweig, voor een ridderopleiding naar het keizerlijk hof gestuurd. Hieruit wordt afgeleid dat Godfried omstreeks 1063 moet geboren zijn (meerderjarigheid naar Ripuarisch gewoonterecht op 15 jaar).
Bij de dood van zijn broer Hendrik III van Leuven, in februari/maart 1095, volgde hij deze op als graaf van Leuven en landgraaf van Brabant, en voogd van Nijvel en Gembloers. In 1099 bemiddelde Godfried in het conflict tussen Hendrik III van Luxemburg en Arnold I van Loon over de benoeming van de abt van Sint Truiden. In 1102 hield hij een inval van Robrecht II van Vlaanderen tegen bij Cambrai.
Hertog Hendrik I van Limburg van Neder-Lotharingen was een trouwe vazal van Hendrik IV (keizer). Toen Hendrik V (keizer) zijn vader afzette, bood hertog Hendrik onderdak aan Hendrik IV. Uiteindelijk verloor Hendrik daardoor zijn hertogstitel en op 13 mei 1106 werd Godfried benoemd tot hertog van Neder-Lotharingen (als Godfried V) en markgraaf van Antwerpen. Godfried was van 1114 tot 1119 zelf tegenstander van de keizer maar verzoende zich daarna weer met hem. In 1122 belegerde hij samen met keizer Hendrik V de opstandige Gosewijn I van Valkenburg en verwoestte zijn Kasteel Valkenburg. In 1123 werd zijn broer Alberon I van Leuven benoemd tot bisschop van Luik. In 1128 betaalde Godfried de prijs voor zijn steun aan de verkeerde koningskandidaat, en verloor zijn functie als hertog van Neder-Lotharingen. Godfried hield echter het markgraafschap Antwerpen en de hertogstitel. Zo ontstond het hertogdom Brabant.
Godfried steunde in 1129 de pogingen van graaf Giselbert van Duras om goederen van de abdij van Sint Truiden in bezit te krijgen. Dit leidde op 7 augustus 1129 tot de slag bij Wilderen. Giselbert van Duras met zijn Vlaamse en Brabantse bondgenoten werd daar verslagen door de abt van Sint Truiden, die werd gesteund door de bisschoppen van Metz en Luik, en de graven van Limburg en van Loon. In 1131 werd een vrede bemiddeld in dit conflict.
Godfried is begraven in de abdij van Affligem. Na zijn dood braken binnen Brabant de Grimbergse Oorlogen uit.
Godfried was in zijn eerste huwelijk getrouwe met Ida van Chiny. Zij kregen de volgende kinderen:
- Godfried II (1107-1142)
- Hendrik, monnik in Affligem.
- Adelheid (-1151), gehuwd met Hendrik I van Engeland en met Willem van Aubigny,
- Ida, gehuwd met Arnold I van Kleef
- Clarissa (-1140)
Godfried hertrouwde met Clementia van Bourgondië, weduwe van Robrecht II van Vlaanderen. Zij kregen geen kinderen.
Godfried had een zoon bij een onbekende vrouw: Joscelin. Hij vergezelde zijn halfzuster naar Engeland en trouwde een erfdochter van de Percy familie, zijn nakomelingen zijn vanaf de 14e eeuw tot heden earl, en later hertog van Northumberland.