Halo (astronomie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een halo (ook wel Galactische halo) in de astronomie is de min of meer bolvormige ruimte die een melkwegstelsel omsluit waarbinnen de zwaartekracht van het melkwegstelsel nog invloed uitoefent. De halo is geconcentreerd in de richting van het centrum en wordt naar buiten steeds ijler. In de halo bevinden zich de bolvormige sterrenhopen. Naast bolvormige sterrenhopen bevinden zich ook losse sterren in de halo, de dichtheid aan sterren is echter veel minder dan die in de spiraalarmen en in de kern van het sterrenstelsel. De sterren van de halo nemen geen deel aan de beweging van de zon en de andere sterren van de spiraalarmen van het melkwegstelsel om het middelpunt van dit stelsel. De diameter ervan in ons melkwegstelsel is in de orde van 100.000 lichtjaren.

Over het algemeen zijn de objecten in de halo zeer oud. De gemiddelde leeftijd van de (populatie II) sterren in bolvormige sterrenhopen is meer dan 13 miljard jaar, slechts weinig jonger dan het heelal zelf, dat volgens de huidige inzichten 13,7 miljard jaar oud is.

Bolvormige sterrenhopen zijn min of meer gelijkmatig verdeeld over de halo. Dit heeft bijgedragen aan ons begrip dat de zon zich niet in het centrum van de melkweg bevindt maar aan de rand ervan.

Zie ook[bewerken]