Handpalmherkenning
Handpalmherkenning is een opkomende vorm van biometrische identificatie. Deze vorm van identificatie is makkelijk toepasbaar, maar niet honderd procent betrouwbaar. Daarom wordt deze techniek meestal gecombineerd met een verplicht pasje, sleutel of handtekening.
Inhoud |
[bewerken] Hoe werkt handpalmherkenning
Handpalmherkenning maakt gebruik van de biometrische eigenschappen van de mens. Ieder mens heeft unieke karakteristieke eigenschappen, zoals een vingerafdruk, de iris, etc. Zo is ook het ader/haarvatenstelsel in de handpalm voor iedere persoon uniek. Moderne identificatietechnologieën maken nauwkeurige metingen en vergelijkingen van deze unieke menselijke kenmerken mogelijk.
De apparatuur brengt de structuur van de haarvaten in de hand in kaart en kan deze vergelijken met opgeslagen gegevens. Dit gebeurt door middel van infra-roodtechnologie. De straling die de infra-rood genereert, wordt door het gereduceerde hemoglobine in de bloedvaten van de handpalm geabsorbeerd, waardoor de weerkaatsing vermindert. Op deze manier worden bloedvaten zichtbaar gemaakt in de vorm van een zwart patroon.
Andere optische technieken kunnen ook lijnen, verdikkingen en dergelijke in de handpalm herkennen en opslaan, maar deze manier van herkenning/identificatie wordt meestal aangeduid als Handgeometrie.
Deze technieken (Handgeometrie en Handpalmherkenning) worden wel vaak samen gebruikt, om er zo voor te zorgen dat de template een betere kwaliteit heeft (met een template wordt de digitale weergave van een gemeten lichaamskenmerk bedoeld).
[bewerken] Nadelen
Bloedvaten bieden een groot aantal differentiërende eigenschappen waardoor het aannemen van een valse identiteit door vervalsing uiterst moeilijk is. Toch is handpalmherkenning niet echt een betrouwbare vorm van biometrie. Het is wel zo dat de geometrie van een bepaalde persoon vrij specifiek is, maar voornamelijk in een grote groep is de kans aanzienlijk dat er anderen zijn waarin de eigenschappen in zodanige mate overeenkomen, dat er sprake is van een “match”. Om die reden is het betrouwbaarder deze vorm van biometrie alleen te gebruiken voor verificatie. Als namelijk bij identificatie de groep templates in de database te groot wordt, kunnen er of te veel matches (nagenoeg dezelfde handen) komen, met als gevolg dat de verkeerde persoon kan worden geaccepteerd.
Verder kan een kleine wond aan de vinger of op de handpalm biometrische herkenning al bemoeilijken, maar dit is bij vrijwel alle gevallen van biometrische identificatie het geval.
Een beperking van handpalmherkenning is dat hiervoor contact vereist is. Mensen moeten hun handpalm ergens opleggen en sommigen hebben daar toch een aversie tegen, mede uit hygiënische overwegingen.
[bewerken] Voordelen
Om een goede scan van de structuur van de haarvaten te maken wordt infra-roodtechnologie gebruikt. Dit betekent dat er bloed door de aderen moet stromen, wil dit succesvol gedaan kunnen worden. De gebruiker moet dus in leven zijn, om door de beveiliging heen te komen. Dit is bij vingerafdrukherkenning bijvoorbeeld niet noodzakelijk.
Zoals aangegeven bij de nadelen van handpalmherkenning, is deze vorm van identificatie niet geheel 100% betrouwbaar. Daarom wordt bij handpalmcontrole vrijwel altijd een combinatie van een kaart (pasje) en een lichaamsdeel gebruikt. Op die manier kan de computer de relatie leggen tussen de kaart en de persoon. Handleesapparatuur werkt simpel en redelijk snel.
[bewerken] Toepassingen
- Handgeometrie wordt onder andere in de Rotterdamse haven gebruikt voor het toelaten van vrachtwagenchauffeurs met lading. De hand wordt herkend door zijn vorm en grootte, en bijvoorbeeld de lengte en breedte van de handpalm of vingers op bepaalde punten. Het systeem werkt met het scannen van een handpalmafdruk, die in gedigitaliseerde vorm wordt opgeslagen in de geheugenchip van een smart card. Bezitters van deze kaart steken hem bij aankomst en vertrek in de handlezer bij de toegangspoort van het haventerrein en leggen vervolgens de desbetreffende handpalm op de scanplaat. Vervolgens leest de handpalmlezer deze ‘hand geometrie’ in en verifieert de gegevens aan die van de data in de chip. Wanneer de ‘eigenaar’ van deze handpalmafdruk dezelfde is als die van de card, krijgt hij toegang. Wanneer een afwijking wordt geconstateerd, wordt de beveiligingsbeambte gewaarschuwd.[1]
- Fujitsu Siemens heeft een muis ontwikkeld die nog meer veiligheid moet bieden dan apparaten die voorzien zijn van een vingerafdrukscanner. [2] De muis is aanvankelijk bedoeld voor bedrijven in de financiële wereld, in de beveiliging en gezondheidszorg, maar er zijn ook plannen om de techniek onder te brengen in andere producten voor bedrijven en consumenten. Door de combinatie van Handgeometrie en Handpalmherkenning zegt Fujitsu Siemens zelf een Fout-positief percentage van minder 0.00007% en een Fout-negatief percentage van maar 0.00004% te halen.
- Handpalmherkenning wordt tevens vaker gebruikt voor elektronsche toegangscontrole
- Er vindt steeds meer discussie en onderzoek plaats naar het toepassen van handpalmherkenning op vuurwapens.[3]
- Met name Japan past steeds meer biometrie toe die een bijdrage levert aan een hogere maatschappelijke veilligheid. Japans grootste bank [4] voerde in 2004 als eerste ter wereld contactloze handpalmherkenning in voor de identificatie voor geldtransacties.
