John Macleod

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  John James Rickard Macleod
6 september 187616 maart 1935
J.J.R. Macleod (ca. 1928)
J.J.R. Macleod (ca. 1928)
Geboorteland    Schotland
Geboorteplaats    Clunie
Plaats van overlijden    Aberdeen
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1923
Reden    Voor de ontdekking van insuline
Samen met    Frederick Banting
Voorganger(s)    Archibald Hill
Otto Fritz Meyerhof
Opvolger(s)    Willem Einthoven

John James Rickard Macleod (Clunie, Perth and Kinross, 6 september 1876Aberdeen (Schotland), 16 maart 1935) was een Schots medicus, fysioloog, en ontvanger van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

In 1898 kreeg hij zijn medische graad van de Universiteit van Aberdeen en ging een jaar werken aan de Universiteit van Leipzig. In 1899 werd hij benoemd tot demonstrator fysiologie aan de London Hospital Medical School en in 1902 werd hij lector Biochemie aan die school. In 1903 werd hij hoogleraar Fysiologie aan de Western Reserve Universiteit in Cleveland, Ohio. In 1918 werd hij gekozen tot Professor of Physiology aan de Universiteit van Toronto, Canada.

Macleods belangrijkste werk was dat over carbohydrate metabolisme en zijn werk met Frederick Banting en Charles Best met de ontdekking van insuline om diabetes te behandelen. Hiervoor kregen Banting en Macleod in 1923 samen de Nobelprijs.

Hij schreef elf boeken, waaronder Recent Advances in Physiology (1905); Diabetes: its Pathological Physiology (1925); and Carbohydrate Metabolism and Insulin. (1926)

Externe links[bewerken]