Juturna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tempel van Juturna.

Iuturna (Juturna in latere spelling; haar naam is Meer dan waarschijnlijk Etruskisch) was een echtgenoot van Ianus. Ze wordt de bronnimf genoemd, de moeder van de god Fontus (bron of fontein).

Juturna zelf was een nimf en de godin van putten en fonteinen maar ook van natuurlijke bronnen. De dag waarop een feestdag is ter ere van Iuturna is op 11 januari en ze noemen deze feestdag Iuturnalia. Iuturna wordt vereerd bij de publieke altaren bij bronnen en ook logischer wijs bij fonteinen. Het bewijs van haar verering is te vinden tot aan 2500 jaar geleden. Ze is vooral bekend geworden doordat ze de vrouw van de god Ianus is. Ianus is de god van begin, eind en doorgangen. Wat Ianus verder zo bijzonder maakte was dat hij als enige god geen Griekse tegenpool had.

Iuturna was niet altijd even beroemd als dat ze is geworden. Ze begon in de schaduw van haar twee beroemdere zussen Iuno en alleen zij weet wat er nog is gebeurd met de andere zus de middelste genaamd Tumus. Ze werd verder ook nog overschaduwd door twee beroemde broers en een van deze twee was een halfgod maar wie dat deze waren dat weet ik niet. Omgezet in waternimf door Iuppiter overwon zij dit door met Ianus te trouwen en dit was de God die, vóór alle anderen, zelfs voor Iuppiter werd aanbeden. In de Aeneis van Vergilius verkreeg zei haar goddelijkheid echter van Iupiter in ruil voor haar maagdelijkheid. Ze speelt verder belangrijke rol in dit verhaal en daarbij ook in de stichting van Rome, volgens Vergilius. Zij nam toen nog één stap verder door tot Godin van de lentes, putten & fonteinen te worden verheven. En om hier godin van te zijn is niet erg want denk je maar eens in hoeveel mensen munten en sieraden in de fonteinen gooien. Zij wordt dus eigenlijk door alles en iedereen aanbeden.

Zie ook[bewerken]