Kameroens voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kameroen
Vlag van Kameroen
Bijnaam De Ontembare Leeuwen
FIFA-ranglijst 50 Gedaald4 (maart 2014)
Hoogste ranking 11e (november 2006/januari 2007/november t/m december 2009)
Laagste ranking 71e (oktober 2012, juli 2013)
Associatie Fédération Camerounaise de Football
Bondscoach Vlag van Duitsland Volker Finke
Stadion Ahmadou Ahidjostadion,
Yaoundé
Meeste interlands Rigobert Song (137)
Topscorer Samuel Eto'o (53)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van Kameroen 1957-1961 Kameroen 9–2 Frans-Somaliland Vlag van Frankrijk
(Madagaskar; 13 april 1960)
Grootste overwinning
Vlag van Kameroen 1957-1961 Kameroen 9–2 Frans-Somaliland Vlag van Frankrijk
(Madagaskar; 13 april 1960)
Grootste nederlaag
Vlag van Noorwegen Noorwegen 6–1 Kameroen Vlag van Kameroen
(Oslo, Noorwegen; 31 oktober 1990)

Vlag van Rusland Rusland 6–1 Kameroen Vlag van Kameroen
(San Francisco, Verenigde Staten; 28 juni 1994)
Vlag van Costa Rica Costa Rica 5–0 Kameroen Vlag van Kameroen
(San José, Costa Rica; 9 maart 1997)

Wereldkampioenschap
Optredens 6 (eerste keer: 1982)
Beste resultaat Kwartfinale (1990)
Coppa Africa.svg Afrika Cup
Optredens 16 (eerste keer: 1970)
Beste resultaat Winnaar (1984, 1988,
2000, 2002)
Confederations Cup
Optredens 2 (eerste keer: 2001)
Beste resultaat Tweede (2003)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Kameroens voetbalelftal is een team van voetballers dat Kameroen vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden en competities, zoals de strijd om de CEMAC Cup en de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en de Afrika Cup. Bijnaam van de spelers van Kameroen is De Ontembare Leeuwen. Begin jaren negentig van de 20e eeuw was Kameroen het succesvolste Afrikaanse team.

De Fédération Camerounaise de Football werd in 1959 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). Het Kameroens voetbalelftal behaalde in november 2006 met de 11e plaats voor het eerste de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst, in januari 2007 en november 2009 werd deze positie ook bereikt. In oktober 2012 werd met de 71e plaats de laagste positie bereikt.

WK-historie[bewerken]

Tijdens haar debuut op het WK van 1982 werd Kameroen in de eerste ronde uitgeschakeld ondanks dat het geen enkele wedstrijd verloor. Er werd drie keer gelijkgespeeld, waaronder tegen de latere wereldkampioen (Italië) en nummer drie van het toernooi (Polen).

Kameroen slaagde er als tweede Afrikaans land in (na Marokko op het WK van 1986) om de tweede ronde van een WK te bereiken, en het was het eerste Afrikaanse land dat de kwartfinales wist te bereiken. Dit lukte ze op het WK van 1990 in Italië. In de openingswedstrijd van dat toernooi zorgden ze direct voor een daverende verrassing door de titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. Smaakmaker van het toernooi was de 38-jarige Roger Milla die vier keer scoorde en dat telkens vierde met een dansje bij de cornervlag. Met uitzondering van 2006 was het land na 1990 op elk WK actief, maar strandde het steeds in de eerste ronde. Zo ook bij het WK van 2010 in Zuid-Afrika doordat de eerste twee wedstrijden tegen Japan (0-1) en Denemarken (1-2) werden verloren.

Mislukte kwalificatie WK 2006

Kameroen ontbrak op het wereldkampioenschap voetbal 2006. In de laatste kwalificatiewedstrijd had Kameroen aan winst in de thuiswedstrijd tegen Egypte genoeg voor plaatsing. Die klus leken De Ontembare Leeuwen zonder veel moeite te kunnen klaren. Na de vroege 1-0 van Rudolph Douala maakte Mohamed Shawky echter tien minuten voor tijd de gelijkmaker. In de laatste minuut kreeg Kameroen nog een strafschop, waardoor het WK toch nog binnen leek. Pierre Womé schoot de bal echter op de paal. Hierdoor eindigde Ivoorkust als groepswinnaar en miste Kameroen het WK. Womé moest het land uitvluchten en heeft het de weken na de uitschakeling nog zwaar te verduren gehad; zijn huis werd in brand gestoken en hij werd met de dood bedreigd.

1966 · Trok zich terug
1970 · Niet gekwalificeerd
1974 · Niet gekwalificeerd
1978 · Niet gekwalificeerd
1982 · Eerste ronde

1986 · Niet gekwalificeerd
1990 · Kwartfinale
1994 · Eerste ronde
1998 · Eerste ronde
2002 · Eerste ronde

2006 · Niet gekwalificeerd
2010 · Eerste ronde
2014 · Gekwalificeerd

Confederations Cup historie[bewerken]

Marc-Vivien Foé[bewerken]

Marc-Vivien Foé was speler van Manchester City toen hij met Kameroen tegen Colombia speelde voor de Confederations Cup 2003. Tijdens de wedstrijd sloeg het noodlot toe, in de 72ste minuut zakte Foé ter hoogte van de middellijn in elkaar. Reanimatie mocht niet baten en Foé overleed in de kleedkamer. Hij werd 28 jaar.

2001 · Eerste ronde

2003 · Tweede

Afrika Cup historie[bewerken]

Kameroen won vier keer de Afrika Cup.

1968 · Niet gekwalificeerd
1970 · Eerste ronde
1972 · Derde
1974 · Niet gekwalificeerd
1976 · Niet gekwalificeerd
1978 · Niet gekwalificeerd
1980 · Niet gekwalificeerd
1982 · Eerste ronde

1984 · Winnaar
1986 · Tweede
1988 · Winnaar
1990 · Eerste ronde
1992 · Vierde
1994 · Niet gekwalificeerd
1996 · Eerste ronde
1998 · Kwartfinale

2000 · Winnaar
2002 · Winnaar
2004 · Kwartfinale
2006 · Kwartfinale
2008 · Tweede
2010 · Kwartfinale
2012 · Niet gekwalificeerd
2013 · Niet gekwalificeerd

African Championship of Nations historie[bewerken]

Bij de African Championship of Nations mogen de landen alleen spelers uit de eigen competitie opstellen.

2009 · Niet gekwalificeerd

2011 · Kwartfinale

CEMAC Cup historie[bewerken]

Kameroen is één van de landen die deel nam aan het UDEAC kampioenschap en deel neemt aan de CEMAC Cup.

1e plaats in: 1984, 1986, 1987, 1989, 2003, 2005, 2008
2e plaats in: 1988,1990, 2006
3e plaats in: 1985

FIFA-wereldranglijst[1][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Straight Line Steady.svg 23 Red Arrow Down.svg 31 Red Arrow Down.svg 37 Red Arrow Down.svg 56 Green Arrow Up.svg 53 Green Arrow Up.svg 41 Red Arrow Down.svg 58 Green Arrow Up.svg 39 Green Arrow Up.svg 38 Green Arrow Up.svg 16 Green Arrow Up.svg 14 Red Arrow Down.svg 23 Straight Line Steady.svg 23 Green Arrow Up.svg 11 Red Arrow Down.svg 24 Green Arrow Up.svg 14 Green Arrow Up.svg 11 Red Arrow Down.svg 37 Red Arrow Down.svg 50 Red Arrow Down.svg 61 Green Arrow Up.svg 50

Bondscoaches[bewerken]

Naam Van Tot Duels W G V
Vlag van Joegoslavië Branko Žutić 1980 1982
Vlag van Frankrijk Jean Vincent 1982
Vlag van Duitsland Karl-Heinz Weigang 1983 1984
Vlag van Frankrijk Claude Le Roy 1985 1988
Vlag van Rusland Valeri Nepomnyaschiy 1988 1990
Vlag van Frankrijk Philippe Redon 1991 1992
Vlag van Kameroen Jules Nyongha 1992 1993
Vlag van Frankrijk Henri Michel 1994
Vlag van Kameroen Jules Nyongha 1994 1996
Vlag van België Henri Depireux 1996 1997
Vlag van Kameroen Jean Manga Onguene 1997 1998
Vlag van Frankrijk Claude Le Roy 1998
Vlag van Frankrijk Pierre Lechantre 1998 2000
Vlag van Kameroen Jean-Paul Akono 2000 2001
Vlag van Frankrijk Pierre Lechantre 2001
Vlag van Frankrijk Robert Corfu 2001
Vlag van Duitsland Winfried Schäfer 2001 2004
Vlag van Portugal Artur Jorge 2005 2006
Vlag van Nederland Arie Haan 2006 2007
Vlag van Kameroen Jules Nyongha 2007
Vlag van Duitsland Otto Pfister 2007 2009
Vlag van Kameroen Thomas N'Kono 2009
Vlag van Frankrijk Paul Le Guen 2009 2010
Vlag van Spanje Javier Clemente 2010 2011
Vlag van Frankrijk Denis Lavagne 2011 2012
Vlag van Kameroen Jean-Paul Akono 2012 2013
Vlag van Duitsland Volker Finke 2013

Selectie[bewerken]

Rugnummer Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Guy N'dy Assembé 10 0 Vlag van Frankrijk Guingamp
16 Charles Itandje 6 0 Vlag van Turkije Konyaspor
23 Sammy N'Djock 1 0 Vlag van Turkije Fethiyespor
Verdediging
2 Benoît Assou-Ekotto 19 0 Vlag van Engeland Queens Park Rangers
3 Nicolas N'Koulou 43 0 Vlag van Frankrijk Marseille
4 Jean-Armel Kana-Biyik 4 0 Vlag van Frankrijk Rennes
5 Dany Nounkeu 12 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Henri Bedimo 27 0 Vlag van Frankrijk Lyon
14 Aurélien Chedjou 29 1 Vlag van Turkije Galatasaray
19 Gaëtan Bong 11 0 Vlag van Griekenland Olympiakos Piraeus
Allan Nyom 5 0 Vlag van Spanje Granada
Middenveld
6 Alexandre Song 42 0 Vlag van Spanje Barcelona
7 Landry N'Guémo 37 3 Vlag van Frankrijk Bordeaux
11 Jean Makoun 65 5 Vlag van Frankrijk Rennes
17 Stéphane Mbia 48 3 Vlag van Spanje Sevilla
18 Eyong Enoh 33 2 Vlag van Turkije Antalyaspor
21 Joël Matip 18 0 Vlag van Duitsland Schalke 04
Raoul Loé 1 0 Vlag van Spanje Osasuna
Aanval
8 Benjamin Moukandjo 13 2 Vlag van Frankrijk Nancy
9 Samuel Eto'o Aanvoerder 114 55 Vlag van Engeland Chelsea
10 Vincent Aboubakar 21 1 Vlag van Frankrijk Lorient
13 Eric Maxim Choupo-Moting 22 9 Vlag van Duitsland Mainz 05
15 Pierre Webó 53 17 Vlag van Turkije Fenerbahçe
20 Fabrice Olinga 5 1 Vlag van Spanje Málaga
22 Jacques Zoua 5 0 Vlag van Duitsland Hamburg

Bekende (ex-)spelers[bewerken]

Eyong Enoh
Achille Emana
Samuel Eto'o
Idriss Carlos Kameni
Joël Matip

Marc-Vivien Foé
Souleymanou Hamidou
Joseph-Désiré Job
Raymond Kalla
Nicolas N'Koulou

Eric Matoukou
Patrick Mboma
Roger Milla
Geremi Njitap

Rigobert Song
Bernard Tchoutang
Pierre Webó
Pierre Womé


Kameroens voetbalelftal

FCF · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · Kameroens vrouwenelftal · Kameroen U21 · Kameroen U20 · Kameroen U19 · Kameroen U18 · Kameroen U17

1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1982 · OS 1984 · WK 1990 · WK 1994 · WK 1998 · OS 2000 · CC 2001 · WK 2002 · CC 2003 · OS 2008 · WK 2010 · WK 2014

1961 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014

Albanië · Algerije · Angola · Argentinië · Benin · Bolivia · Brazilië · Bulgarije · Burkina Faso · Burundi · Canada · Centraal-Afrikaanse Republiek · Chili · Colombia · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Costa Rica · Cuba · Denemarken · Duitsland · Egypte · Engeland · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Finland · Frankrijk · Gabon · Georgië · Ghana · Griekenland · Guinee · Guinee-Bissau · Ierland · India · Indonesië · Iran · Italië · Ivoorkust · Japan · Kaapverdië · Kenia · Kroatië · Lesotho · Liberia · Libië · Luxemburg · Macedonië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritius · Mexico · Mozambique · Namibië · Nederland · Niger · Nigeria · Noorwegen · Oeganda · Oekraïne · Oostenrijk · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Rwanda · Saoedi-Arabië · Senegal · Servië · Sierra Leone · Slowakije · Soedan · Somalië · Sovjet-Unie · Swaziland · Tanzania · Togo · Tsjaad · Tunesië · Turkije · Verenigde Staten · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden

Denemarken (2010) · Frankrijk (2003) · Italië (1982) · Japan (2010) · Nederland (2010) · Peru (1982) · Polen (1982)

Bronnen, noten en/of referenties