Kameroens voetbalelftal

	Kameroen
Bijnaam	De Ontembare Leeuwen
FIFA-ranglijst	61e (dec. 2012)
Hoogste ranking	11e (nov. 2006/jan. 2007/nov. t/m dec. 2009)
Laagste ranking	71e (okt. 2012)
Associatie	Fédération Camerounaise; de Football
Bondscoach	Jean-Paul Akono
Stadion	Ahmadou Ahidjostadion,; Yaoundé
Meeste interlands	Rigobert Song (137)
Topscorer	Samuel Eto'o (53)
	Wedstrijden
	Eerste interland; Kameroen 9–2 Frans-Somaliland ; (Madagaskar; 13 april 1960); Grootste overwinning; Kameroen 9–2 Frans-Somaliland ; (Madagaskar; 13 april 1960); Grootste nederlaag; Noorwegen 6–1 Kameroen ; (Oslo, Noorwegen; 31 oktober 1990); Rusland 6–1 Kameroen ; (San Francisco, Verenigde Staten; 28 juni 1994); Costa Rica 5–0 Kameroen ; (San José, Costa Rica; 9 maart 1997);
	Wereldkampioenschap
Optredens	6 (eerste keer: 1982)
Beste resultaat	Kwartfinale (1990)
	Afrika Cup
Optredens	16 (eerste keer: 1970)
Beste resultaat	Winnaar (1984, 1988,; 2000, 2002)
	Thuis
	Uit
Portaal	Sport

Het Kameroens voetbalelftal is een team van voetballers dat Kameroen vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden en competities, zoals de strijd om de CEMAC Cup en de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en de Afrika Cup. Bijnaam van de spelers van Kameroen is De Ontembare Leeuwen. Begin jaren negentig van de 20e eeuw was Kameroen het succesvolste Afrikaanse team.

De Fédération Camerounaise de Football werd in 1959 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). Het Kameroens voetbalelftal behaalde in november 2006 met de 11e plaats voor het eerste de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst, in januari 2007 en november 2009 werd deze positie ook bereikt. In oktober 2012 werd met de 71e plaats de laagste positie bereikt.

Inhoud

1 WK-historie
- 1.1 Mislukte kwalificatie WK 2006
2 Confederations Cup historie
- 2.1 Marc-Vivien Foé
3 Afrika Cup historie
4 African Championship of Nations historie
5 CEMAC Cup historie
6 FIFA-wereldranglijst^[1]
7 Bekende (ex-)spelers

WK-historie [bewerken]

Tijdens haar debuut op het WK van 1982 werd Kameroen in de eerste ronde uitgeschakeld ondanks dat het geen enkele wedstrijd verloor. Er werd drie keer gelijkgespeeld, waaronder tegen de latere wereldkampioen (Italië) en nummer drie van het toernooi (Polen).
Kameroen slaagde er als tweede Afrikaans land in (na Marokko op het WK van 1986) om de tweede ronde van een WK te bereiken, en het was het eerste Afrikaanse land dat de kwartfinales wist te bereiken. Dit lukte ze op het WK van 1990 in Italië. In de openingswedstrijd van dat toernooi zorgden ze direct voor een daverende verrassing door de titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. Smaakmaker van het toernooi was de 38-jarige Roger Milla die vier keer scoorde en dat telkens vierde met een dansje bij de cornervlag. Met uitzondering van 2006 was het land na 1990 op elk WK actief, maar strandde het steeds in de eerste ronde. Zo ook bij het WK van 2010 in Zuid-Afrika doordat de eerste twee wedstrijden tegen Japan (0-1) en Denemarken (1-2) werden verloren.

Mislukte kwalificatie WK 2006 [bewerken]

Kameroen ontbrak op het wereldkampioenschap voetbal 2006. In de laatste kwalificatiewedstrijd had Kameroen aan winst in de thuiswedstrijd tegen Egypte genoeg voor plaatsing. Die klus leken De Ontembare Leeuwen zonder veel moeite te kunnen klaren. Na de vroege 1-0 van Rudolph Douala maakte Mohamed Shawky echter tien minuten voor tijd de gelijkmaker. In de laatste minuut kreeg Kameroen nog een strafschop, waardoor het WK toch nog binnen leek. Pierre Womé schoot de bal echter op de paal. Hierdoor eindigde Ivoorkust als groepswinnaar en miste Kameroen het WK. Womé moest het land uitvluchten en heeft het de weken na de uitschakeling nog zwaar te verduren gehad; zijn huis werd in brand gestoken en hij werd met de dood bedreigd.

1966 · Trok zich terug
1970 · Niet gekwalificeerd
1974 · Niet gekwalificeerd
1978 · Niet gekwalificeerd

1982 · Eerste ronde
1986 · Niet gekwalificeerd
1990 · Kwartfinale
1994 · Eerste ronde

1998 · Eerste ronde
2002 · Eerste ronde
2006 · Niet gekwalificeerd
2010 · Eerste ronde

Confederations Cup historie [bewerken]

Marc-Vivien Foé [bewerken]

Marc-Vivien Foé was speler van Manchester City toen hij met Kameroen tegen Colombia speelde voor de Confederations Cup 2003. Tijdens de wedstrijd sloeg het noodlot toe, in de 72ste minuut zakte Foé ter hoogte van de middellijn in elkaar. Reanimatie mocht niet baten en Foé overleed in de kleedkamer. Hij werd 28 jaar.

2001 · Eerste ronde

2003 · Tweede

Afrika Cup historie [bewerken]

Kameroen won vier keer de Afrika Cup.

African Championship of Nations historie [bewerken]

Bij de African Championship of Nations mogen de landen alleen spelers uit de eigen competitie opstellen.

2009 · Niet gekwalificeerd

2011 · Kwartfinale

CEMAC Cup historie [bewerken]

Kameroen is één van de landen die deel nam aan het UDEAC kampioenschap en deel neemt aan de CEMAC Cup.

1e plaats in: 1984, 1986, 1987, 1989, 2003, 2005, 2008
2e plaats in: 1988,1990, 2006
3e plaats in: 1985

FIFA-wereldranglijst^[1] [bewerken]

1993	1994	1995	1996	1997	1998	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012
23	31	37	56	53	41	58	39	38	16	14	23	23	11	24	14	11	37	50	61

Bekende (ex-)spelers [bewerken]

Eyong Enoh
Achille Emana
Samuel Eto'o
Idriss Carlos Kameni
Joël Matip

Marc-Vivien Foé
Souleymanou Hamidou
Joseph-Désiré Job
Raymond Kalla
Nicolas N'Koulou

Eric Matoukou
Patrick Mboma
Roger Milla
Geremi Njitap

Rigobert Song
Bernard Tchoutang
Pierre Webó
Pierre Womé

Elftallen van bij de CAF aangesloten voetbalbonden

Algerije	Angola	Benin	Botswana	Burkina Faso	Burundi
Centraal-Afrikaanse Republiek	Comoren	Congo-Brazzaville	Congo-Kinshasa	Djibouti	Egypte
Equatoriaal-Guinea	Eritrea	Ethiopië	Gabon	Gambia	Ghana
Guinee	Guinee-Bissau	Ivoorkust	Kaapverdië	Kameroen	Kenia
Lesotho	Liberia	Libië	Madagaskar	Malawi	Mali
Marokko	Mauritanië	Mauritius	Mozambique	Namibië	Niger
Nigeria	Oeganda	Réunion¹	Rwanda	Sao Tomé en Principe	Senegal
Seychellen	Sierra Leone	Soedan	Somalië	Swaziland	Tanzania
Togo	Tsjaad	Tunesië	Zambia	Zanzibar¹	Zimbabwe
Zuid-Afrika	Zuid-Soedan	¹ geassocieerd lid