Karnataka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor andere betekenissen, zie Karnataka (album) en Karnataka (band).
Karnataka
ಕ ನಾ೯ಟಕ
Deelstaat van India Vlag van India
Kaart van Karnataka
Algemeen
Oppervlakte 191.791[1] km²
Inwoners (2001) 52.850.562 [2] (276 inw/km²)
Hoofdstad Bangalore
Bestuur en politiek
Bestuurlijke status staat
Datum van ontstaan 1 november 1956
Gouverneur Rameshwar Thakur
Chief Minister B.S. Yeddyurappa
Aantal districten 27
Overig
Officiële taal Kannada
Geslachtsverhouding 965[2]
Alfabetiseringsgraad
 - Mannen
 - Vrouwen
66,6%[3]
76,1%
56,9%
ISO 3166 IN-KA
Portaal  Portaalicoon   India

Karnataka (Kannada: ಕನಾ೯ಟಕ) is een deelstaat van India. De staat ligt in het zuidelijke deel van het land. De hoofdstad van Karnataka is Bangalore en de staat heeft 52.850.562 (2001[2]) inwoners.

Geschiedenis[bewerken]

Vóór 1973 stond de staat bekend onder de naam Staat van Mysore, aangezien het uit het vroegere Koninkrijk Mysore in 1950 werd gevormd, en in 1956 werd vergroot om de Kannada-sprekende gebieden van naburige staten te omvatten.

Geografie[bewerken]

De hoofdstad Bangalore van Karnataka is de enige stad in de staat met een bevolking van meer dan 1 miljoen. Andere belangrijke steden zijn Mysore, Mangalore, Hubli-Dharwad, Bellary en Belgaum.

De staat beslaat ruwweg het zuidwestelijk deel van het Hoogland van Dekan en in het westen en zuiden van Karnataka liggen de West-Ghats. De westgrens van de staat wordt gevormd door de Arabische Zee en de kust is onderdeel van de historische regio Konkan. De belangrijkste rivieren zijn van noord naar zuid; de Bhima, de Krishna, de Tungabhadra en de Kaveri.

Bevolking[bewerken]

Sinds 2001 is het één van tien Indiase staten met een bevolking groter dan 50 miljoen.

Talen en etnische groepen[bewerken]

De enige officiële taal in Karnataka is het Dravidische Kannada. Deze taal wordt door 66,3% (2001)[4] van de bevolking als moedertaal gesproken en meer mensen in Karnataka spreken het als tweede taal. De moedertaalsprekers van het Kannada zijn de Kannadiga, een Dravidisch volk.

De tweede taal in Karnataka is met 10,5% het Indo-Arische Urdu (moslims in o.a. Bangalore en de districten Dharwad en Gulbarga[5]) en de derde taal is met 7,0% het Dravidische Telugu (Telugu in Bangalore en langs de grens met Andhra Pradesh). Andere talen zijn met 3,6% het Indo-Arische Marathi (taal) (Marathi in Belgaum en aangrenzende districten), met eveneens 3,6% het Dravidische Tamil (Tamils in vooral Bangalore), met 2,8% het eveneens Dravidische Tulu (Tuluva in het district Dakshina Kannada), met 2,6% het Indo-Arische Hindi (vooral in Bangalore), met 1,5% het eveneens Indo-Arische, maar wel door het Dravidische beïnvloede Konkani (Konkani in de kustdistricten) en met 0,3% het Dravidische Kodava Takk (Kodava in het district Kodagu).[4]

Religie[bewerken]

Tijdens de volkstelling van 2001[6] gaf 83,9% van de bevolking aan hindoe te zijn. Met 12,2% vormen moslims de grootste religieuze minderheid. Andere religieuze minderheden zijn christenen met 1,9%, jaïnisten met 0,8% en boeddhisten met 0,7%. De christenen wonen vooral in de kuststreek en de moslims in Bangelore en in het noorden.

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Districten van Karnataka

Karnataka is bestuurlijk onderverdeeld in 27 districten, die weer gegroepeerd zijn in vier divisies. Hieronder volgt een lijst van de districten gegroepeerd per divisie:

Politiek en overheid[bewerken]

De Vidhana Soudha in Bangalore, waar de Legislative Assembly in is gevestigd

Karnataka is een van de zes Indiase staten waar het parlement een tweekamerstelsel hanteert, bestaande uit de Legislative Assembly, die de taak van het Lagerhuis vervult en de Legislative Council, die van het Hogerhuis.

De staat wordt sinds 2004 op politiek gebied gedomineerd door drie partijen; de Bharatiya Janata-partij (BJP), de Congrespartij (INC) en in mindere mate de Janata Dal (Secular) (JD(S)). Die laatste partij is de enige van deze drie die hoofdzakelijk in Karnataka voet aan de grond heeft, de BJP en het Congrespartij zijn nationale partijen. Hiervoor, in de jaren negentig waren het de Janata Dal, de Congrespartij en in mindere mate de BJP die de politiek van Karnataka domineerden en in de jaren tachtig de Janata-partij en de Congrespartij. Voor 1983 was de Congrespartij onafgebroken aan de macht.[7][8]

Na de verkiezingen voor de Legislative Assembly in mei 2004 had geen enkele partij een parlementaire meerderheid. In eerste instantie werd er een regeringscoalitie gevormd tussen de Congrespartij (64 zetels) en de Janata Dal (Secular) (58 zetels), deze viel echter eind januari 2006. Begin februari 2006 werd er echter een nieuwe coalitie gevormd door de grootste partij, de Bharatiya Janata-partij (79 zetels) en de Janata Dal (Secular). Deze coalitie bleek echter ook niet stabiel te zijn en viel twee keer, de eerste keer in oktober 2007 en de tweede keer al na een week in november 2007. De Grondwet van India (artikel 356) schrijft voor dat wanneer in India een staat onbestuurbaar is geworden door bijvoorbeeld een regeringscrisis, deze dan tijdelijk geregeerd wordt door de President van India, wat in de praktijk wordt uitgevoerd door Gouverneur van zo'n staat. Tussen de eerste en tweede regeringscrisis in oktober en november 2007 en na de tweede regeringscrisis tot de vervroegde verkiezingen van mei 2008 was dit het geval.[7]

Tijdens deze vervroegde verkiezingen behaalde de Bharatiya Janata-partij een grote overwinning. De Congrespartij haalde een kleinere overwinning, de Janata Dal (Secular) verloor flink en vijf kleine partijen verdwenen uit de Legislative Assembly. De Bharatiya Janata-partij kwam echter drie zetels tekort voor een parlementaire meerderheid, maar met steun van de onafhankelijke kandidaten konden ze toch een regering vormen met B.S. Yeddyurappa voor de tweede keer als Chief Minister.

De zetelverdeling van de 224 zetels tellende Legislative Assembly van Karnataka is sinds mei 2008[9]:

Partij Zetels Verschil
met 2004
Bharatiya Janata-partij (BJP) 110 +31
Congrespartij (INC) 80 +15
Janata Dal (Secular) (JD(S)) 28 -30
Onafhankelijke kandidaten 6 -7

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen