Kempo
Kempo (ook wel kenpo) is een verzamelnaam voor vechtskunsten en is van oorsprong ontworpen door de Shaolin monniken in China. Er zijn diverse varianten zoals Kosho Shorei Ryu kempo (uit Hawaï), kenpo kai (uit Japan), Shorinji kempo, Shaolin kempo, Yin&Yang kempo, kenpo karate en Amerikaanse kenpo.
Inhoud |
[bewerken] Herkomst begrip
De benaming 'kempo' stamt af van de Japanse leeswijze van twee Chinese schrifttekens die in China als 'quanfa' of 'chuan-fa“: in Japan als 'kenpō' en in Korea als 'kwon bup' werden uitgesproken. In China, het land van oorsprong, is quanfa een verzamelbegrip dat voorheen gebruikt werd voor alle traditionele vechtkunsten. In Okinawa en in Japan werd het Chinese begrip 'kempo' in de jaren na 1930 vervangen door 'karate' om de herkomst van deze vechtkunst te verhullen. De term 'kempo' is ontstaan door voor de transliteratie van 'kenpō' het Hepburnsysteem toe te passen maar abusievelijk de macron voor de lange klinker achterwege te laten. De algemene aard van de term gecombineerd met de wijdverbreide interculturele toepassing binnen de wereld van de gevechtskunsten heeft geleid tot vele uiteenlopende betekenissen.
[bewerken] Amerikaanse kenpo
American Kenpo is een vechtsport die in de 20e eeuw is ontstaan in de VS. Als vader van het moderne Amerikaanse kenpo wordt Ed Parker beschouwd, die de IKKA oprichtte om zijn vechtkunst te verbreiden. Na de dood van Ed Parker in 1990 viel de IKKA uiteen in een groot aantal bonden onder leiding van diverse hoog gegradueerde black belts met elk een eigen interpretatie van het systeem. In Nederland zijn ten minste vier van deze stromingen actief, de IKKA, de AKKI, de AKKS en Kenpo 2000. Van deze heeft de IKKA-school de meeste studenten.
 Zie American Kenpo voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
[bewerken] Kempo in Nederland
Vanuit China verspreidde de vechtkunst zich ook naar Indonesië. In Indonesië wordt Chinese vechtkunst aangeduid met de term Kun Tao. Kun Tao kent ook allerlei varianten. In de loop van de tijd is Kun Tao vermengd met Chinese kungfu-stijlen, en Indonesische Pentjak Silat stijlen. Toen in de 50tiger jaren van de 20ste eeuw veel Indonesiërs naar Nederland kwamen werd het Kuntao meegenomen, met name door de heren Faulhaber en Meijers. De basistechnieken (Kihon Waza) van het Kyukoshinkai karate werden gebruikt om beginners de eerste beginselen bij te brengen. De variant van deze vechtkunst die door de heer Meijers werd gevormd kreeg in Nederland bekendheid onder de naam Shaolin kempo. Een aparte naam voor een Indonesische vechtkunst, omdat de Japans uitspraak voor de Chinese karakters Chuan Fa is gebruikt en met het Chinese Shaolin verwezen wordt naar het Chinese Shaolin klooster, de bakermat van veel Chinese vechtkunsten, zo ook het Indonesische Kun Tao. Een andere adaptatie van de oorspronkelijke Kuntao is gevormd door de heren Bax en de Gijssel. Deze vorm wordt Yin en Yang kempo genoemd.
