Louis Franck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis Franck
FranckLouis.jpg
Geboren Antwerpen, 28 november 1868
Overleden Wijnegem, 31 december 1937
Partij Liberale Partij
Minister van Koloniën
Aangetreden 21 november 1918
Einde termijn 11 maart 1924
Regering Delacroix I
Delacroix II
Carton de Wiart
Theunis I
Voorganger Jules Renkin
Opvolger Henri Carton de Tournai
Minister van Staat
Aangetreden 27 september 1926
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Louis Marie François Franck (Antwerpen, 28 november 1868 - Wijnegem, 31 december 1937) was een Vlaams jurist, liberaal politicus, Belgisch volksvertegenwoordiger, minister en staatsman.

Levensloop[bewerken]

De familie Franck, van Joodse afkomst, vestigde zich in de 18de eeuw in Antwerpen.[1] Louis Franck promoveerde tot doctor in de rechten (1890) aan de ULB en vestigde zich als advocaat in Antwerpen, gespecialiseerd in zeevaartzaken.

Hij werd verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen, een mandaat dat hij van 1906 tot 1926 vervulde. Door het wetsvoorstel dat hij in 1910 samen met Paul Segers indiende en dat door het parlement werd goedgekeurd, had hij een grote invloed tot de vernederlandsing van het vrije middelbaar onderwijs in Vlaanderen. Op het einde van datzelfde jaar lanceerde hij samen met Camille Huysmans en Frans Van Cauwelaert (de zogenaamde drie kraaiende hanen) een campagne voor de vernederlandsing van de universiteit van Gent. In 1912 werd hiervoor een wetsvoorstel ingediend maar het zou tot 1930 duren vooraleer de vernederlandsing een feit was.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij schepen van Antwerpen (1916-1918) en medeoprichter en voorzitter van het Comité van Hulp en Voeding voor de provincie Antwerpen. Hij was een fel tegenstander van het Vlaamse activisme. In 1918 werd hij om die reden korte tijd in Duitsland geïnterneerd.

Na de oorlog werd hij minister van Koloniën (1918-1924) en stichtte hij in 1920 de Koloniale Hogeschool in Antwerpen. Franck liet het spoorwegnetwerk in de kolonies uitbouwen zodat de industrialisatie een aanvang kon nemen.

In 1926 werd Louis Franck benoemd tot minister van Staat. Vanaf datzelfde jaar tot net voor zijn dood was hij gouverneur van de Nationale Bank van België.

Hij was ook een schrijver van essays over de taalstrijd, het Vlaams activisme en Belgisch-Congo.

Publicaties[bewerken]

Franck publiceerde in talrijke tijdschriften, zoals: De Vlaamsche Kunstbode, De Nederlandsche Dict- en Kunsthalle, De Vlaamsche School, Vlaamsche Conferentie der Balie van Antwerpen, De Vlaamsche Gids, Rechtskundig Tijdschrift en andere juridische tijdschriften.

  • L'évolution morale et la crise pessimiste à la fin du XXIX siècle, 1893
  • Taal en nationaliteit, 1896
  • Le Mouvement Flamand et von Bissing, 1922
  • De democratie en de liberale partij, 1924
  • Congo, land en volk, 1926
  • La stabilisation monétaire en Belgique et ses résultats après vingt mois, 1928
  • La question des langues au Congo, 1929
  • De Belgische nationaliteit en de Vlaamsche Beweging, 1930
  • 1914-1918. En pays occupé. L'oeuvre de secours et d'alimentation et la résistance civile, 1932

Literatuur[bewerken]

  • A. BUYSSE, Louis Franck, 2 delen, 1914.
  • P. KAUCH, Louis Franck, in: Biograhie nationale de Belgique, T. XXXIII, Brussel, 1966
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972
  • Lode WILS' Louis Franck, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, T. XI, Brussel, 1985.
  • Jozef MERTENS, Louis Franck, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Lieven SAERENS, Vreemdelingen in een wereldstad. Een geschiedenis van Antwerpen en zijn joodse bevolking (1880-1944), Uitgeverij Lannoo, Tielt, 2000, p. 31.

Voorganger:
Jules Renkin
Minister van Koloniën
1918-1924
Opvolger:
Henri Carton de Tournai
Voorganger:
Fernand Hautain
Gouverneur van de Nationale Bank van België
1926-1937
Opvolger:
Georges Janssen