Maar (geologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een maar is een doorgaans cirkelvormig bassin ontstaan door de freatomagmatische explosie. Vaak zijn maaren gevuld geraakt met water, dat niet kan wegzakken doordat de bodem bestaat uit stollingsgesteente zoals graniet of basalt en ondoordringbaar is. De bekendste en dichtstbijzijnde voorbeelden van maaren zijn de maaren in de Eifel, Duitsland. Deze maaren, waarvan de Dauner Maaren de bekendste zijn, zijn van Tertiaire ouderdom.

Ontstaan[bewerken]

Als water in contact komt met heet magma en gas wordt gevormd, neemt de druk enorm toe. Bij voldoende drukopbouw vindt een explosie plaats die de vulkaankrater kan doen instorten. De overblijvende kuil wordt een maar genoemd.

Een wijdverbreid misverstand is dat het woord "maar" synoniem is met een kratermeer. Een kratermeer is geen maar. Een maar ontstaat na hevige freatomagmatische explosies. Zo'n explosie veroorzaakt een kuil in de grond. De grootte hiervan kan verschillen. Een maar is lang niet altijd gevuld met water. Een vulkaanmeer is een vulkaankrater die in de loop der tijd gevuld is geraakt met water.

Maaren in het Eifelgebied in Duitsland werden tot voor kort geschat op een ouderdom van 10.000 jaar. Onderzoekers van de universiteit Trier zijn er echter achtergekomen dat de ouderdom eerder richting de 200.000 jaar gaat.

Zie ook[bewerken]