Marino Grimani

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kardinaal Marino Grimani

Marino Grimani (Venetië 1488-1489 – Orvieto 28/9/1546) was een Italiaans Kardinaal en Pauselijk legaat. Hij stamde uit een Venetiaanse patriciërsfamilie.

Biografie[bewerken]

Hij was een neef van de kardinaal Domenico Grimani uit het Venetiaanse adellijke geslacht van de Grimanis als derde zoon ban Gerolamo Grimani en Elena Priuli. Door zijn familie voorbestemd voor het kerkelijk ambt, werd hij op 16 augustus 1508, hij was nog geen twintig, benoemd tot bisschop van Ceneda., maar hij mocht het ambt niet uitvoeren voor hij de canoniek recht canoniek vastgelegde leeftijd van 27 jaar zou bereiken.
Op 19 januari 1517 werd hij benoemd tot Patriarch van Aquileia. Op het consistorie van 3 mei 1527 werd hij door paus Clemens VII benoemd tot kardinaal. Als kardinaal neemt hij deel aan het conclaaf van 1534 waar Paulus III tot paus wordt gekozen.
In 1533 verwierf hij de bisschopszetel van Concordia en in 1534 werd hij aangesteld tot administrateur van het bisdom van Città di Castello en van Saint-Pons-de-Thomières. In 1535 werd hij aangesteld als pauselijk legaat in Perugia in Umbrië.
In 1543 wordt hij vicedeken van het College van Kardinalen. Hij wordt ook nog in 1544 pauselijk legaat in Parma en in Piacenza en vanaf 1545 mocht hij zich Latijns patriarch van Constantinopel noemen.

Hij overlijdt op 18 september 1546 tijdens een bezoek aan Orvieto en wordt daar in de kathedraal, de Duomo di Orvieto, begraven. Later wordt het stoffelijk overschot overgebracht naar Venetië en begraven in de San Francesco della Vigna niet ver van het graf van zijn oom kardinaal.


Externe links[bewerken]