Michael Rogers
| Michael Rogers | ||||
 |
||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Michael Rogers | |||
| Geboortedatum | 20-12 1979 | |||
| Geboorteplaats | Barham, Australië | |||
| Lengte | 185 cm | |||
| Gewicht | 75 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Team Saxo-Tinkoff | |||
| Specialisatie | Tijdrijden | |||
| Ploegen | ||||
| 2000-2002 2003-2005 2006-2007 2008 2008-2009 2010 2011-2012 2013- |
Mapei Quick·Step T-Mobile Team High Road Team Columbia Team HTC-Columbia Sky ProCycling Saxo-Tinkoff |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Ronde van Italië | 6e (2009) | |||
| Ronde van Frankrijk | 9e (2006) | |||
| UCI World Tour | 17e (2012) | |||
| Extra | ||||
| Zeges: | ||||
| Tour Down Under WK tijdrijden Ronde van Californië |
2002 2003, 2004 en 2005 2010 |
|||
|
||||
Michael Rogers (Barham, 20 december 1979) is een Australische wielrenner.
Inhoud |
Biografie[bewerken]
Rogers werd prof in 2001 bij Mapei. Al in zijn eerste jaar bewees hij een buitengewoon goed tijdrijder te zijn en werd hij onder meer tweede in de Grote Prijs Eddy Merckx, samen met ploeggenoot Fabian Cancellara. Ook in 2002 behaalde hij diverse ereplaatsen in tijdritten en won bovendien de Tour Down Under in eigen land, waar hij ook een rit in lijn won. Het voorjaar van 2003 brak Rogers definitief door toen hij binnen iets meer dan een maand de Ronde van België, de Route du Sud en de Ronde van Duitsland wist te winnen. Zijn debuut in de Ronde van Frankrijk viel enigszins tegen, maar hij sloot het seizoen af met een tweede plaats op het wereldkampioenschap tijdrijden. Lance Armstrong noemde Rogers dan ook als één van zijn mogelijke opvolgers. Rogers werd door zijn goede prestaties verkozen tot Australisch wielrenner van 2003.
In 2004 stokte Rogers' opmars een beetje, hij behaalde vooral enkele ereplaatsen in tijdritten, maar tijdens het wereldkampioenschap pakte hij wel de gouden medaille. En niet alleen dat: omdat de winnaar van het jaar daarvoor David Millar had bekend doping te hebben gebruikt, kreeg Rogers in diezelfde week ook de gouden medaille van het jaar ervoor uitgereikt. In 2005 won Rogers voor de derde keer op rij de wereldtitel tijdrijden in Madrid, een record. Rogers reed in 2006 een sterke Ronde van Frankrijk, waarin hij negende werd in het eindklassement. Daarnaast wist hij eindelijk weer eens een wedstrijd te winnen: een etappe in de Regio Tour. Het wereldkampioenschap tijdrijden liep uit op een grote teleurstelling en Rogers wist zijn titel niet te prolongeren. Voor de Ronde van Frankrijk van 2007 werd Rogers opnieuw een top-10 plaats toegedicht. De kopman van T-Mobile kwam echter tijdens de 8e etappe ten val bij een afdaling. Rogers klom weer op de fiets maar moest enige tijd later, zwaar geëmotioneerd, opgeven.
In 2008 zou Rogers opnieuw een gooi naar het podium van de Tour doen, maar door de ziekte van Pfeiffer werden zijn deelnames aan Tour en Giro 2008 onmogelijk gemaakt.
Vanaf 2011 heeft hij Team HTC-Columbia ingeruild voor Team Sky.[1] Hier vertrok hij weer na twee seizoenen waarna hij voor Saxo-Tinkoff gaat rijden.[2]
In 2012 raakte Tyler Hamilton, de Olympisch kampioen tijdrijden van 2004, zijn Olympische titel kwijt. Rogers, die als vierde was geëindigd, schuift hierdoor een plekje op in het klassement en krijgt alsnog een bronzen medaille.[3]
Belangrijkste overwinningen[bewerken]
- 2000
- 2e etappe Tour Down Under
2002
- 2e etappe Tour Down Under
- Eindklassement Tour Down Under
2003
- Eindklassement Ronde van België
- 6e etappe Ronde van Duitsland
- Eindklassement Ronde van Duitsland
- 3e etappe Route du Sud,
- Eindklassement Route du Sud
Wereldkampioen Tijdrijden, Elite
2004
- Wereldkampioen Tijdrijden, Elite
3e op Olympische tijdrit
2005
2006
- 3e etappe Regio Tour
2009
2010
- Eindklassement Ronde van Andalusië
- Eindklassement Ronde van Californië
2012
- Ploegenklassement Internationaal Wegcriterium
- Ploegenklassement Ronde van Romandië
- 2e etappe Ronde van Beieren
- 4e etappe Ronde van Beieren
- Eindklassement Ronde van Beieren
Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]
|
|
Ploegen[bewerken]
- 2000 - Mapei-Quick·Step (stagiair vanaf 01-09)
- 2001 - Mapei-Quick·Step
- 2002 - Mapei-Quick·Step
- 2003 - Quick·Step-Davitamon
- 2004 - Quick·Step-Davitamon
- 2005 - Quick·Step-Innergetic
- 2006 - T-Mobile Team
- 2007 - T-Mobile Team
- 2008 - Team High Road
- 2009 - Team Columbia
- 2010 - Team HTC-Columbia
- 2011 - Sky ProCycling
- 2012 - Sky ProCycling
| Team Saxo-Tinkoff 2013 |
|---|
|
Bennati · Boaro · Breschel · Cantwell · Christensen · Contador · Duggan · Hernández · Juul-Jensen · Jørgensen · Kroon · Kreuziger · Kump · Lund · Majka · McCarthy · Miyazawa · Mørkøv · Noval · Paulinho · Petrov · Pires · Roche · Rogers · C.Sørensen · N.Sørensen · Sutherland · Tosatto · Zaugg |
| Voorganger: Santiago Botero |
 Wereldkampioen tijdrijden 2003, 2004, 2005  |
Opvolger: Fabian Cancellara |
 |
Zie de categorie Michael Rogers van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
Bronnen, noten en/of referenties
|
