Nederlands voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Nederlands voetbalelftal (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Nederlands voetbalelftal.
Nederland
Vlag van Nederland
Bijnaam Oranje
FIFA-ranglijst 3 Gestegen 12 (juli 2014)
Hoogste ranking 1e (augustus 2011)
Laagste ranking 25e (feb 1998, mei 1998)
Elo-ranglijst 5 (2 juni 2014)
Associatie KNVB
Bondscoach Vlag van Nederland Guus Hiddink
Stadion Amsterdam ArenA
Meeste interlands Edwin van der Sar (130)
Topscorer Robin van Persie (49)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van België België 1 – 4 Nederland Vlag van Nederland
(Antwerpen, België; 30 april 1905)
Grootste overwinning
Vlag van Nederland Nederland 11 – 0 San Marino Vlag van San Marino
(Eindhoven, Nederland; 2 september 2011)
Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 12 – 2 Nederland Vlag van Nederland
(Darlington, Engeland; 21 december 1907)
Wereldkampioenschap
Optredens 10 (eerste keer: 1934)
Beste resultaat Tweede plaats (1974, 1978
2010)
Europees kampioenschap
Optredens 9 (eerste keer: 1976)
Beste resultaat Winnaar (1988)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Nederlands voetbalelftal is een team van mannelijke voetballers dat Nederland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Sprak men vroeger, tot in de jaren tachtig van de 20e eeuw, nog vooral over "het Nederlands elftal", tegenwoordig is de bijnaam van dit elftal "Oranje" naar de kleur van het shirt waarmee verwezen wordt naar de Nederlandse koninklijke familie Oranje-Nassau.

Het team speelt zijn thuiswedstrijden doorgaans in de Amsterdam ArenA. Nederland won het EK van 1988 en bereikte in 1974, 1978 en 2010 de finale van het WK. Het Nederlands elftal staat derde op de FIFA-wereldranglijst van juli 2014.

Historie

Eerste interland

Eerste interland van het Nederlands voetbalelftal, tegen België in Antwerpen (1-4). Achterste rij: secretaris van de Nederlands Elftalcommissie Van Hasselt, De Korver, Lutjens, Belgische official Havenith, Stom, Kessler, Stol, De Neve, grensrechter Willing. Voorste rij: Beeuwkes, Gleenewinkel Kamperdijk, Boomsma, Lotsij, De Vos.

Het Nederlands elftal speelde zijn eerste interland op 30 april 1905 tegen buurland België. In het Kiel Stadion in Antwerpen was de stand na reguliere speeltijd 1-1. Hierop werd verlengd. Voor Nederland scoorde Eddy de Neve driemaal in de extra tijd, nadat hij ook al het eerste doelpunt had gemaakt, en zo wist het Nederlands elftal onder leiding van Cees van Hasselt voor de ogen van zo'n achthonderd toeschouwers zijn eerste wedstrijd met 1-4 te winnen van de zuiderburen.[1]

Olympische Spelen

1rightarrow blue.svg Zie Nederlands olympisch voetbalelftal voor uitgebreidere informatie over dit onderwerp

In 1908 nam Nederland voor het eerst deel aan een officieel toernooi. Op de Olympische Spelen die in Londen werden gehouden werd een bronzen medaille verdiend door in de troostfinale met 2-0 van Zweden te winnen. Ook in 1912 werd een bronzen plak behaald. Na overwinningen op Zweden (4-3) en Oostenrijk (3-1) werd in de halve finale met 4-1 van Denemarken verloren. In de troostfinale werd Finland met 9-0 ruim verslagen, waarmee het brons veilig gesteld werd. Het eerstvolgende toernooi werd pas in 1920 gehouden vanwege de Eerste Wereldoorlog. Hier wist Nederland wederom een bronzen medaille te behalen. In de strijd om de 3e plaats werd met 1-3 verloren van Spanje. Finalist Tsjecho-Slowakije werd echter gediskwalificeerd, zodat Spanje alsnog de zilveren en Nederland de bronzen medaille kreeg uitgereikt. Op de daaropvolgende Spelen waar Nederland zich voor kwalificeerde, kwam het elftal nooit verder dan de vierde plaats. Tegenwoordig speelt Jong Oranje namens Nederland.

WK's en EK's

1rightarrow blue.svg Zie Nederlands voetbalelftal tijdens kwalificaties en eindronden voor uitgebreidere informatie over dit onderwerp

Het Nederlands elftal onder leiding van de engelse bondscoach Bob Glendenning begon in 1934 voor het eerst aan de kwalificatie voor het wereldkampioenschap voetbal, dat vier jaar eerder voor het eerst door de FIFA werd georganiseerd. Het elftal kwalificeerde zich voor de eindronde in Italië, maar kon na één wedstrijd zijn koffers alweer pakken door 3-2 te verliezen van Zwitserland. Ook vier jaar later kwalificeerde het elftal zich, maar moest eveneens na één ronde alweer het toernooi verlaten doordat er met 3-0 werd verloren van Tsjecho-Slowakije. Aan de kwalificatie voor de WK's van 1950 en 1954 nam de ploeg niet deel. Pas na invoering van de Eredivisie in 1956 schreef de ploeg zich weer in voor de kwalificaties. Intussen organiseerde de UEFA in 1960 voor het eerst het Europees kampioenschap voetbal, waarbij Nederland niet deelnam aan de kwalificatie voor het eerste toernooi.

Vanaf het 4e kwartaal van 1971 boekte het Nederlands Elftal constant goede resultaten. Pas in de periode half 1972-eind 1973 wist Nederland zich voor het eerst weer voor een eindtoernooi te plaatsen: het WK 1974. Nederland speelde totaalvoetbal onder aanvoering van Johan Cruijff en onder leiding van Rinus Michels, die deze toen nog revolutionaire speelstijl voor het eerst hadden toegepast in hun gezamenlijke periode bij Ajax (1965-1971). In de periode half 1969-half 1974 wonnen Ajax en Feyenoord ook diverse Europese bekers (Ajax won liefst 3 maal op rij de Europacup I in de seizoenen 1970/71, 1971/72 en 1972/73). Op het WK van 1974 in Duitsland bereikte Nederland de finale, waar het onderuitging tegen gastland West-Duitsland (doelsaldo Nederland hele toernooi: +12 (15-3)). Twee jaar later kwam Nederland voor het eerst uit op een EK. In Joegoslavië verloor Nederland de halve finale met 3-1 na verlenging van Tsjechoslowakije, waarna Nederland in de troostfinale met een door rode kaarten en blessures noodgedwongen gewijzigd team met 2-3 na verlenging van het gastland won. Ondanks een zwakke start eind 1976, wist Nederland zich ook in de periode september 1976-oktober 1977 te kwalificeren, ditmaal voor het WK 1978. Ondanks het ontbreken van Johan Cruijff en Willem van Hanegem en een zwakke 1e ronde op het WK 1978 in juni, werd wederom goed gespeeld en gepresteerd in de 2e ronde en werd de finale bereikt, waarin ditmaal van gastland Argentinië verloren werd (3-1 na verlenging). De kwalificatiefase voor het EK 1980 tussen september 1978 en november 1979 verliep goed met onder andere een uitzege tegen Zwitserland (1-3) en 2 ruime thuiszeges tegen Oost-Duitsland (3-0) en Zwitserland (3-0). Op het EK van 1980 in juni, kwam de ploeg echter niet verder dan de eerste ronde (1-0 zege, 3-2 verlies, 1-1 gelijkspel). De periode oktober 1971-maart 1980 was over het algemeen zeer succesvol voor Oranje, met uitzondering van een flinke dip in de eerste 3 kwartalen van 1975. De gouden periode van het Nederlands Elftal liep van augustus 1972-(juli) 1974, de zilveren periode van oktober 1975-november 1978, de bronzen periode van maart 1979-maart 1980/juni 1980. Bondscoaches waren achtereenvolgens Frantisek Fadrhonc, Rinus Michels, George Knobel, Jan Zwartkruis, Ernst Happel, en opnieuw Jan Zwartkruis. Assistent-trainer was Cor van der Hart (1973-half 1974). Enkele bekende spelers waren Johan Cruijff, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Johnny Rep, Ruud Geels, Rob Rensenbrink, Wim Rijsbergen, Wim Jansen, Wim van Hanegem, Theo de Jong, Jan van Beveren, Willy van der Kuylen, Willy van de Kerkhof, René van de Kerkhof. Later vulden Kees Kist, Frans Thijssen, Jan Peters (NEC, AZ'67, 1954 geboren) en Tscheu La Ling de selectie van Oranje aan. Vanaf het WK 1978 werden Piet Wildschut, Ernie Brandts, Jan Poortvliet en Dick Schoenaker aan de selectie toegevoegd, die Nederland de benodigde impulsen gaven in de 2e ronde, waar het in de 1e ronde aan ontbrak. Als laatsten kwamen Huub Stevens, John Metgod, Simon Tahamata, Pierre Vermeulen, Ben Wijnstekers en Michel van de Korput bij de selectie, na het WK 1978.

Op de voor Nederland succesvolle jaren 70 volgde de periode half 1980-half 1986, waarin het elftal zich voor drie achtereenvolgende eindtoernooien steeds net niet wist te kwalificeren. Tussen september 1980 en februari 1981 lieten Jan Zwartkruis en diens opvolger Rob Baan enkele vrij jonge spelers debuteren: Joop Hiele, Pier Tol, Keje Molenaar en Romeo Zondervan, die echter geen blijvende keus zouden zijn; Nederland reduceerde door slechte resultaten in het 3de trimester van 1980 zijn kansen op deelname aan het WK 1982 sterk. Vanaf september 1981/maart 1982 begon bondscoach Kees Rijvers definitief met het bouwen van een jong team. Hij liet onder anderen Wim Kieft, Frank Rijkaard, Gerald Vanenburg, René van der Gijp, Jurrie Koolhof, Michel Valke en Ruud Gullit debuteren, nadat Edo Ophof in maart 1981 al had gedebuteerd. In 1983 voegden zich voorts nog Ronald Koeman, Erwin Koeman, Marco van Basten en Sonny Silooy bij de selectie. Pas in de periode oktober 1986-december 1987 kwalificeerde Nederland zich weer eens. 1988, het jaar waarin PSV de Europacup I won, was het elftal weer present op een eindtoernooi (EK 1988). Na een moeizame groepsfase werd gastland West-Duitsland met 2-1 verslagen in Hamburg, waarna in de finale Nederland opnieuw tegenover de Sovjet-Unie kwam te staan. Door doelpunten van Ruud Gullit en Marco van Basten en een gestopte strafschop van Hans van Breukelen won Nederland de wedstrijd met 2-0 en kroonde het elftal zich daarmee voor het eerst in de geschiedenis tot Europees kampioen.


25 juni 1988 Nederland Vlag van Nederland 2 - 0 (1 - 0) Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Opstelling Nederland:
Vlag van Duitsland Olympiastadion, München
72.308 toeschouwers
Vlag van Frankrijk Michel Vautrot
Ruud Gullit Goal 33'
Marco van Basten Goal 54'
Van Breukelen, Van Aerle, Rijkaard, R. Koeman, Van Tiggelen, Vanenburg, Wouters, Mühren, E. Koeman, Van Basten, Gullit

Bondscoach: Vlag van Nederland Rinus Michels

Huis in Silvolde in oranje tijdens WK 2010

Sinds het gewonnen EK van 1988 ontbrak Nederland alleen op het WK in 2002. Op het WK in 1998 dat in Frankrijk werd gehouden reikte het elftal tot de halve finale, waar het na strafschoppen van Brazilië verloor. Op de EK's van 1992 en 1996 was Nederland ook al na een strafschoppenserie uitgeschakeld, hetgeen ook gebeurde op het EK in 2000 dat in eigen land werd gehouden. Ditmaal was het Italië dat in de halve finale vanaf elf meter beter was. Nederland had tijdens de wedstrijd ook al twee strafschoppen gemist. Het elftal rekende af met het penaltysyndroom op het EK in 2004 dat in Portugal gespeeld werd. In de kwartfinales werd van Zweden eindelijk gewonnen na een strafschoppenserie. In de halve finale was gastland Portugal echter de betere, waardoor de finale niet werd bereikt. De finale werd wel bereikt op het WK 2010 in Zuid-Afrika. De eerste zes wedstrijden werden binnen 90 minuten gewonnen. De finale zelf werd echter van Spanje na verlenging verloren met 0-1. Het EK dat daarop volgde eindigde in een deceptie. Hoewel de kwalificatie redelijk vlekkeloos verliep, verloor Nederland op het eindtoernooi alle drie de groepswedstrijden. Na dit EK stapte Bert van Marwijk op en hij werd vervangen door Louis van Gaal. Onder zijn leiding werd op het WK van 2014 de derde plaats bereikt, nadat in de eerste ronde regerend wereldkampioen Spanje met 5-1 en in de wedstrijd om het brons gastland Brazilië met 3-0 verslagen werden.

Prestaties op eindrondes

WK-historie

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Uruguay 1930 Niet deelgenomen
Vlag van Italië 1934 1e ronde 1 0 0 1 2 3
Vlag van Frankrijk 1938 1e ronde 1 0 0 1 0 3
Vlag van Brazilië 1950 Niet deelgenomen
Vlag van Zwitserland 1954
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962
Vlag van Engeland 1966
Vlag van Mexico 1970
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Finale 7 5 1 1 15 3
Vlag van Argentinië 1978 Finale 7 3 2 2 15 10
Vlag van Spanje 1982 Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986
Vlag van Italië 1990 Achtste finale 4 0 3 1 3 4
Vlag van Verenigde Staten 1994 Kwartfinale 5 3 0 2 8 6
Vlag van Frankrijk 1998 Vierde 7 3 3 1 13 7
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2006 Achtste finale 4 2 1 1 3 2
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Finale 7 6 0 1 12 6
Vlag van Brazilië 2014 Derde 7 5 2 0 15 4
Totaal 10/20 50 27 12 11 86 48

EK-historie

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Frankrijk 1960 Niet deelgenomen
Vlag van Spanje 1964 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1968
Vlag van België 1972
Vlag van Joegoslavië 1976 Derde 2 1 0 1 4 5
Vlag van Italië 1980 1e ronde 3 1 1 1 4 4
Vlag van Frankrijk 1984 Niet gekwalificeerd
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1988 Winnaar 5 4 0 1 8 3
Vlag van Zweden 1992 Halve finale 4 2 2 0 6 3
Vlag van Engeland 1996 Kwartfinale 4 1 2 1 3 4
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000 Halve finale 5 4 1 0 13 3
Vlag van Portugal 2004 Halve finale 5 1 2 2 7 6
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008 Kwartfinale 4 3 0 1 10 4
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012 1e ronde 3 0 0 3 2 5
Vlag van Frankrijk 2016 Kwalificatie bezig
Totaal 9/14 35 17 8 10 57 37

Olympische Spelen

Jaar Organiserende stad Prestatie Nederland Voor meer informatie
1908 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen Derde plaats Hoofdartikel
1912 Vlag van Zweden Stockholm Derde plaats Hoofdartikel
1920 Vlag van België Antwerpen Derde plaats Hoofdartikel
1924 Vlag van Frankrijk Parijs Vierde plaats Hoofdartikel
1928 Vlag van Nederland Amsterdam Eerste ronde Hoofdartikel
1948 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen Eerste ronde Hoofdartikel
1952 Vlag van Finland Helsinki Voorronde Hoofdartikel
2008* Vlag van China Peking Kwartfinale Hoofdartikel
Enkel de toernooien waar Nederland zich voor wist te kwalificeren zijn weergegeven.
* N.B. In 2008 deed niet het standaard Nederlands elftal mee, maar het Nederlands elftal tot 23, aangevuld met enkele dispensatiespelers.

FIFA-wereldranglijst

Hieronder volgt de positie op de FIFA-wereldranglijst aan het eind van elk kalenderjaar. [2]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Straight Line Steady.svg 7 Green Arrow Up.svg 6 Straight Line Steady.svg 6 Red Arrow Down.svg 9 Red Arrow Down.svg 22 Green Arrow Up.svg 11 Red Arrow Down.svg 19 Green Arrow Up.svg 8 Straight Line Steady.svg 8 Green Arrow Up.svg 6 Green Arrow Up.svg 4 Red Arrow Down.svg 6 Green Arrow Up.svg 3 Red Arrow Down.svg 7 Red Arrow Down.svg 9 Green Arrow Up.svg 3 Straight Line Steady.svg 3 Green Arrow Up.svg 2 Straight Line Steady.svg 2 Red Arrow Down.svg 8 Red Arrow Down.svg 9

Spelersrecords

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van records uit de geschiedenis van het Nederlands voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Meeste interlands

Edwin van der Sar speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Edwin van der Sar 1995 - 2008 130 0
2 Frank de Boer 1990 - 2004 112 13
3 Wesley Sneijder 2003 - heden 111 28
4 Rafael van der Vaart 2001 - heden 109 25
5 Giovanni van Bronckhorst 1996 - 2010 106 6
6 Dirk Kuijt 2004 - 2014 104 24
7 Phillip Cocu 1996 - 2006 101 10
8 Robin van Persie 2005 - heden 96 49
9 Clarence Seedorf 1994 - 2008 87 11
John Heitinga 2004 - heden 87 7

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 16 november 2014

Meeste doelpunten

Robin van Persie maakte voor Nederland de meeste doelpunten
Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Robin van Persie 2005 - heden 49 96 0,51
2 Patrick Kluivert 1994 - 2004 40 79 0,51
3 Klaas-Jan Huntelaar 2006 - heden 38 69 0,55
4 Dennis Bergkamp 1990 - 2000 37 79 0,47
5 Faas Wilkes 1946 - 1961 35 38 0,92
Ruud van Nistelrooij 1998 - 2011 35 70 0,50
7 Abe Lenstra 1940 - 1959 33 47 0,70
Johan Cruijff 1966 - 1977 33 48 0,69
9 Beb Bakhuys 1928 - 1937 28 23 1,22
Arjen Robben 2003 - heden 28 86 0,33
Wesley Sneijder 2003 - heden 28 111 0,25

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 16 november 2014

Meeste clean sheets

Edwin van der Sar hield zijn doel het vaakst schoon
Naam Carrière De nul gehouden Interlands De nul/Interland
1 Edwin van der Sar 1995 - 2008 72 130 0,55
2 Hans van Breukelen 1980 - 1992 34 73 0,47
3 Maarten Stekelenburg 2004 - heden 26 54 0,48
4 Piet Schrijvers 1971 - 1984 20 46 0,43
5 Jan van Beveren 1967 - 1977 16 32 0,50
6 Jan Jongbloed 1962 - 1978 14 24 0,58
Ed de Goey 1992 - 1998 14 31 0,45
8 Eddy Pieters Graafland 1957 - 1967 12 47 0,26
9 Jasper Cillessen 2013 - heden 10 20 0,50
10 Michel Vorm 2008 - heden 8 15 0,53
Gejus van der Meulen 1924 - 1934 8 54 0,15

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 16 november 2014


Coaches

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van coaches van het Nederlands voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Guus Hiddink is per 1 augustus 2014 aangesteld als bondscoach als opvolger van Louis van Gaal. Danny Blind en Ruud van Nistelrooij werden assistent-coach. Hiddink was al eerder bondscoach van 1995 tot en met 1998.

Meeste wedstrijden

Guus Hiddink is de huidige bondscoach
Naam Periode(s) Wedstrijden Gewonnen Winst %
1 Vlag van Engeland Bob Glendenning 1923, 1925-1940 87 36 41,38
2 Vlag van Nederland Dick Advocaat 1992-1994, 2002-2004 55 31 56,36
3 Vlag van Nederland Rinus Michels 1974, 1984, 1986-1988, 1990-1992 53 30 56,60
4 Vlag van Nederland Marco van Basten 2004-2008 52 35 67,31
Vlag van Nederland Bert van Marwijk 2008-2012 52 34 65,38
6 Vlag van Frankrijk Elek Schwartz 1957-1964 49 19 38,78
7 Vlag van Nederland Guus Hiddink 1995-1998, 2014-heden 44 24 54,55
8 Vlag van Nederland Louis van Gaal 2000-2001, 2012-2014 43 26 60,47
9 Vlag van Nederland Jaap van der Leck 1949-1954 29 5 17,24
10 Vlag van Nederland Jan Zwartkruis 1976-1977, 1977, 1978-1981 28 12 42,86
Vlag van Duitsland Georg Keßler 1966-1970 28 10 35,71

██ Huidige coach

Laatst bijgewerkt: 16 november 2014

Huidig team

De volgende 23 spelers zijn door de bondscoach Guus Hiddink opgeroepen in de selectie voor het vriendschappelijke duel met Mexico en het EK-kwalificatieduel met Letland.[3]

Ron Vlaar is na de interland tegen Mexico afgehaakt met een blessure. Guus Hiddink heeft Karim Rekik opgeroepen als zijn vervanger.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met Nederland - Letland (6–0) op 16 november 2014

Rugnummer Naam Wedstrijden Doelpunten Club
Doel
1 Jasper Cillessen 20 0 Vlag van Nederland Ajax
22 Tim Krul 7 0 Vlag van Engeland Newcastle United
23 Kenneth Vermeer 4 0 Vlag van Nederland Feyenoord
Verdediging
2 Gregory van der Wiel 41 0 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
4 Stefan de Vrij 25 2 Vlag van Italië Lazio
5 Jetro Willems 13 0 Vlag van Nederland PSV
3 Jeffrey Bruma 8 1 Vlag van Nederland PSV
12 Ricardo van Rhijn 8 0 Vlag van Nederland Ajax
13 Joël Veltman 7 0 Vlag van Nederland Ajax
14 Karim Rekik 1 0 Vlag van Nederland PSV
Middenveld
8 Wesley Sneijder 111 28 Vlag van Turkije Galatasaray
7 Ibrahim Afellay 48 6 Vlag van Griekenland Olympiakos
6 Daley Blind 25 2 Vlag van Engeland Manchester United
18 Georginio Wijnaldum 16 2 Vlag van Nederland PSV
15 Leroy Fer 11 1 Vlag van Engeland Queens Park Rangers
16 Jordy Clasie 11 0 Vlag van Nederland Feyenoord
Aanval
10 Robin van Persie Aanvoerder 96 49 Vlag van Engeland Manchester United
11 Arjen Robben 86 28 Vlag van Duitsland Bayern München
9 Klaas-Jan Huntelaar 69 38 Vlag van Duitsland Schalke 04
21 Memphis Depay 13 2 Vlag van Nederland PSV
17 Luciano Narsingh 9 2 Vlag van Nederland PSV
19 Luuk de Jong 7 1 Vlag van Nederland PSV
20 Quincy Promes 3 0 Vlag van Rusland Spartak Moskou

Recent opgeroepen

De volgende spelers zijn het afgelopen jaar opgeroepen voor het elftal en zijn nog beschikbaar, maar zaten niet bij de laatste selectie of zijn afgevallen nadat ze geselecteerd zijn.

Naam Wed. Dlpnt. Huidige club Laatste oproep
Doel
Jeroen Zoet 0 0 Vlag van Nederland PSV Vlag van IJsland IJsland uit, 12 oktober 2014
Michel Vorm 15 0 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur WK selectie, juli 2014
Verdediging
Ron Vlaar 32 1 Vlag van Engeland Aston Villa Vlag van Letland Letland thuis, 16 november 2014
Bruno Martins Indi 26 2 Vlag van Portugal FC Porto Vlag van Mexico Mexico thuis, 12 november 2014
Virgil van Dijk 0 0 Vlag van Schotland Celtic FC Vlag van IJsland IJsland uit, 12 oktober 2014
Daryl Janmaat 23 0 Vlag van Engeland Newcastle United Vlag van IJsland IJsland uit, 12 oktober 2014
Erik Pieters 18 0 Vlag van Engeland Stoke City Vlag van IJsland IJsland uit, 12 oktober 2014
Paul Verhaegh 3 0 Vlag van Duitsland Augsburg Vlag van Tsjechië Tsjechië uit, 9 september 2014
Terence Kongolo 2 0 Vlag van Nederland Feyenoord WK selectie, juli 2014
Patrick van Aanholt 2 0 Vlag van Engeland Sunderland WK voorselectie, mei 2014
Middenveld
Nigel de Jong 80 1 Vlag van Italië AC Milan Vlag van Mexico Mexico thuis, 12 november 2014
Davy Klaassen 1 0 Vlag van Nederland Ajax Vlag van Mexico Mexico thuis, 12 november 2014
Rafael van der Vaart 109 25 Vlag van Duitsland Hamburg Vlag van Italië Italië uit, 4 september 2014
Jonathan de Guzmán 13 0 Vlag van Italië Napoli WK selectie, juli 2014
Tonny Trindade de Vilhena 0 0 Vlag van Nederland Feyenoord WK voorselectie, mei 2014
Marco van Ginkel 2 0 Vlag van Engeland Chelsea trainingsstage Hoenderloo, mei 2014
Kevin Strootman 25 3 Vlag van Italië AS Roma Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 2014
Stijn Schaars 23 0 Vlag van Nederland PSV Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 2014
Siem de Jong 6 2 Vlag van Engeland Newcastle United Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 2014
Aanval
Jeremain Lens 29 8 Vlag van Oekraïne Dynamo Kiev Vlag van IJsland IJsland uit, 12 oktober 2014
Jean-Paul Boëtius 1 0 Vlag van Nederland Feyenoord WK voorselectie, mei 2014
Luc Castaignos 0 0 Vlag van Nederland FC Twente trainingsstage Hoenderloo, mei 2014
Jürgen Locadia 0 0 Vlag van Nederland PSV trainingsstage Hoenderloo, mei 2014

Staf

Naam Functie
Technische staf
Guus Hiddink Bondscoach
Danny Blind Assistent
Ruud van Nistelrooij Assistent
Patrick Lodewijks Keeperstrainer
Medische staf
Luc van Agt Inspanningsfysioloog
René Wormhoudt Fysieke trainer
Rene Wormhoudt Conditie-/Hersteltrainer
Gert-Jan Goudswaard Fysio- en manueel therapeut
Rob Koster Masseur
Edwin Goedhart Manager sportgeneeskunde
Piet Bon Arts
Rien Heijboer Orthopeed
Overige staf
Hans Jorritsma Teammanager
Kees Jansma Perschef
Max Reckers Video-analist
Steijn Spreij Performance-analist
Arend de Kruijf Materiaalman
Carlo de Leeuw Materiaalman
Rob Koster Materiaalman
Johan Klein Gebbink Kok
Scouts
Ronald Spelbos Hoofdscout
Albert Stuivenberg Scout
Andries Jonker Scout
Edward Metgod Scout
Marcel Bout Scout

Trivia

  • De meeste gele kaarten werden gegeven in de wedstrijd Portugal - Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 2006 (12 gele en vier "tweemaal geel/rood").
  • De snelst gegeven strafschop op een WK was die in de eerste minuut van de finale West-Duitsland - Nederland op het WK 1974; Johan Neeskens scoorde de 1-0 voor Nederland. Het Duitse team had voor de strafschop nog geen enkele aanraking met de bal gehad. Het was tevens de eerste strafschop die op een finale van een WK succesvol werd benut.[4]
  • Op 22 maart 2013 maakte Ruben Schaken de 1500e treffer van Oranje tijdens de WK kwalificatiewedstrijd tegen Estland.
  • De Engelse voetbaltrainer Edgar Chadwick was in 1908 de eerste buitenlander die werd aangesteld als bondcoach.

Mini WK

In 1980 deed Nederland ook mee aan het Mini WK of Mundialito. Nederland werd tweede in de poule na een verloren wedstrijd tegen Uruguay (2-0) en een gelijkspel tegen Italië (1-1).

Discografie

Albums

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Feest met oranje 1990 26-05-1990 13 8 met De Havenzangers & Ron Brandsteder
Good luck Oranje 1994 04-06-1994 8 10 met André Hazes

Singles

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Nederland, die heeft de bal 1980 19-01-1980 2 8 met André van Duin /
Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
't Is weer fijn langs de lijn 1985 31-08-1985 tip2 - met Harry Slinger /
Nr. 27 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 1988 09-07-1988 3 7 met André Hazes /
Nr. 1 in de Single Top 100
Hand in hand achter Oranje 1990 12-05-1990 13 7 met Ron Brandsteder & De Havenzangers /
Nr. 9 in de Single Top 100
Ik heb u lief mijn Nederland 1994 21-05-1994 28 8 met André Hazes /
Nr. 18 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2008 - met André Hazes /
Nr. 14 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2010 - met André Hazes /
Nr. 16 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2012 - met André Hazes /
Nr. 48 in de Single Top 100
Bronnen, noten en/of referenties
Nederlands voetbalelftal

KNVB · A-internationals · Bondscoaches · Topscorers · Nederlands vrouwenelftal · Nederland B · Olympisch elftal · Jong Oranje · Nederland U20 · Beloftenelftal · Nederland U19 · Nederland U18 · Nederland U17 · Nederland U16 · Nederland U15 · Amateurelftal · Vrouwen U19 · Vrouwen U17 · Vrouwen U16 · Vrouwen U15
EK-wedstrijden · WK-wedstrijden · Resultaten kwalificaties en eindronden · Nederland B-wedstrijden · Officieuze wedstrijden · EK-wedstrijden vrouwen · Resultaten vrouwen kwalificaties en eindronden

1905 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1908 · OS 1912 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · WK 1934 · WK 1938 · OS 1948 · OS 1952 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · EK 2000 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · OS 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014

Albanië · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · België · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Colombia · Costa Rica · Curaçao · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · GOS · Ghana · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Indonesië · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kameroen · Kazachstan · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Nederlandse Antillen · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Suriname · Thailand · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Argentinië (1978) · Argentinië (2006) · Argentinië (2014) · Australië (2014) · Brazilië (2014) · Chili (2014) · Costa Rica (2014) · Denemarken (2010) · Denemarken (2012) · Duitsland (2012) · Frankrijk (2008) · Italië (2008) · Ivoorkust (2006) · Japan (2010) · Kameroen (2010) · Mexico (2014) · Portugal (2006) · Portugal (2012) · Roemenië (2008) · Rusland (2008) · San Marino (2011) · Servië en Montenegro (2006) · Sovjet-Unie (1988) · Spanje (2010) · Spanje (2014) · Uruguay (2010) · West-Duitsland (1974)