Laurette Onkelinx
| Laurette Onkelinx | ||||
| Geboren | Ougrée, 2 oktober 1958 | |||
| Vorming | Rechten (ULg) | |||
| Partij | PS | |||
| Vicepremier | ||||
| Aangetreden | 12 juli 1999 | |||
| Monarch | Albert II | |||
| Voorganger | Elio Di Rupo | |||
| Minister van Volksgezondheid Minister van Sociale Zaken |
||||
| Aangetreden | 21 december 2007 | |||
| Regering | Verhofstadt III Leterme I Van Rompuy Leterme II Di Rupo |
|||
| Voorganger | Didier Donfut | |||
| Minister van Justitie | ||||
| Aangetreden | 12 juli 2003 | |||
| Einde termijn | 21 december 2007 | |||
| Regering | Verhofstadt II | |||
| Voorganger | Marc Verwilghen | |||
| Opvolger | Jo Vandeurzen | |||
| Minister van Mobiliteit | ||||
| Aangetreden | 5 mei 2003 | |||
| Einde termijn | 12 juli 2003 | |||
| Regering | Verhofstadt II | |||
| Voorganger | Isabelle Durant | |||
| Opvolger | Bert Anciaux | |||
| Minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid | ||||
| Aangetreden | 12 juli 1999 | |||
| Einde termijn | 12 juli 2003 | |||
| Regering | Verhofstadt I | |||
| Voorganger | Miet Smet | |||
| Opvolger | Frank Vandenbroucke | |||
| Minister van Sociale Integratie en Milieu | ||||
| Aangetreden | 7 maart 1992 | |||
| Einde termijn | 4 mei 1993 | |||
| Regering | Dehaene I | |||
| Voorganger | Philippe Busquin | |||
| Opvolger | Jacques Santkin | |||
|
||||
Laurette A.J. Onkelinx (Ougrée, 2 oktober 1958) is een Franstalig Belgisch politicus en lid van de Parti Socialiste. Ze is de dochter van Gaston Onkelinx en Germaine Ali Bakir, een Française van Algerijnse afkomst. Haar vader was een Limburgse mijnwerker en later Kamerlid en burgemeester. Haar oudere broer Alain is eveneens politiek actief binnen de PS.
Inhoud |
Politieke carrière [bewerken]
Onkelinx werd onder andere bekend vanwege haar voorstellen ten aanzien van het familierecht, waarin het handhaven van de gezamenlijke zorg van gescheiden ouders voor hun kinderen centraal staat. Op 4 september 2006 verscheen mede door haar wetsontwerp de bilocatiewet,[1] in het Staatsblad, waarbij de norm van de verblijfsregeling van de kinderen na (echt)scheiding is dat de kinderen evenveel bij de moeder als bij de vader verblijven, als één van hen daarom verzoekt.
Eind 2005 noemden de Franstalige media haar naam als potentiële opvolger van PS-voorzitter Elio Di Rupo. Ze stelde zich ook kandidaat voor het burgemeesterschap van Schaarbeek, hoewel ze daar nooit heeft gewoond.
- Van 1992 tot 1993 was Onkelinx federaal minister van Sociale Integratie, Volksgezondheid en Leefmilieu.
- Van 1993 tot 1999 was zij minister-president van de Franse Gemeenschapsregering.
- In juli 1999 werd zij vicepremier en minister van Werkgelegenheid en Gelijke Kansen. In mei 2003, vlak voor de federale verkiezingen van 18 mei, volgde zij Isabelle Durant op als minister van Mobiliteit en Transport. Durant had ontslag genomen vanwege de crisis over de nachtvluchten te Zaventem.
- Na de federale verkiezingen van 2003 werd zij vice-eersteminister en minister van Justitie.
- December 2007 - maart 2008: minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de Regering-Verhofstadt III.
- Maart 2008 - december 2008: vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de Regering-Leterme I.
- December 2008 - heden: vicepremier en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in de regering-Van Rompuy I, Regering-Leterme I en Regering-Di Rupo.
- Sinds februari 2013: voorzitter Brusselse PS-afdeling.[2]
Issues [bewerken]
- Op 28 februari 2006 ontsnapte de veroordeelde terroriste Fehriye Erdal uit de handen van de staatsveiligheid. Daarop eisten Vlaams Belang en CD&V het ontslag van Onkelinx, maar zij weigerde op te stappen.[3]
- In juli 2006 kwam Onkelinx onder vuur te liggen toen topcrimineel Murat Kaplan niet terugkeerde van een weekend verlof uit de gevangenis. Ze ontkende eerst dat er een deal was gesloten om hem in te rekenen, maar gaf dit achteraf toe.
- In augustus 2006 kwam Laurette Onkelinx weer onder vuur te liggen toen 28 gevangenen uit de gevangenis van Dendermonde ontsnapten.
- In september 2006 werd wederom haar ontslag geëist, ditmaal wegens van het dossier-Hoxha. Topcrimineel Victor Hoxha was vrijgelaten op voorwaarde dat hij binnen een termijn van tien jaar niet naar België zou terugkeren, maar hij zou niet veel later in Antwerpen opgemerkt zijn.[4]
- Ook in september 2006 kwam Onkelinx in opspraak toen bekend werd dat de misdadiger Mohamed El Azzouzi niet was teruggekeerd na een dag penitentiair verlof uit de gevangenis van Hasselt.[5]
- Medio oktober 2007 kwam federale minister van justitie en vicepremier Onkelinx in opspraak door de Vlamingen te schofferen met de uitspraak dat zij zwammen ("mérules") zijn die van binnen uit huizen aantasten tot ze onbewoonbaar worden. Na een reactie in de Franstalige media wijzigde zij deze uitspraak door te zeggen dat ze vanaf de tribune slechts had gezegd dat "de zwam aan de federale staat vreet". MR-senator Alain Destexhe signaleerde op zijn weblog dat het in het verleden al eerder gebeurd was dat bevolkingsgroepen met insecten werden vergeleken, zoals joden met kakkerlakken en Hutu's met ongedierte. De krant Le Soir noemde de uitspraak over de Vlaamse zwammen een beeld dat doodt, een provocatie die aanleiding kan geven tot een polemisch opbod buiten alle normen.[6]
Privéleven [bewerken]
Onkelinx was eerst met Abbès Guenned getrouwd, een tot Belg genaturaliseerde Marokkaan. In 1997-1998 vroeg Marokko aan België de uitlevering van Guenned wegens verdenking van betrokkenheid bij drugshandel. Guenned werd op 31 juli 1997 op de luchthaven van Zaventem aangehouden in het bezit van een diplomatiek paspoort.[7] Hierop scheidde Onkelinx van hem op 31 augustus.[8] In Turkije werd hij ook op aanvraag van Interpol aangehouden en moest Guenned voor een tijdje de cel in, maar hij werd onder druk van onder meer de Belgische regering losgelaten en nooit aan Marokko uitgeleverd.[9][10] Ze hertrouwde later met jurist Marc Uyttendaele, waarbij haar vorige echtgenoot als getuige optrad.[11] In 2003 werd Guenned als medewerker van haar ministeriële kabinet aangenomen in het kader van de verkiezing van de Belgische Moslimexecutieve.
Externe link [bewerken]
- (fr) (nl) Eigen site
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Voorganger: Philippe Busquin |
Minister van Sociale Integratie en Milieu 1992-1993 |
Opvolger: Jacques Santkin |
| Voorganger: Bernard Anselme |
Minister-president van de Franse Gemeenschap 1993-1999 |
Opvolger: Hervé Hasquin |
| Voorganger: Miet Smet |
Minister van Werkgelegenheid en Gelijkekansenbeleid 1999-2003 |
Opvolger: Frank Vandenbroucke |
| Voorganger: Isabelle Durant |
Minister van Mobiliteit 2003 |
Opvolger: Bert Anciaux |
| Voorganger: Marc Verwilghen |
Minister van Justitie 2003-2007 |
Opvolger: Jo Vandeurzen |
| Voorganger: Elio Di Rupo |
Vice-eersteminister 1999-heden |
|
| Voorganger: Didier Donfut |
Minister van Sociale Zaken 2007-heden |
|
| Voorganger: Didier Donfut |
Minister van Volksgezondheid 2007-heden |