Osseointegratie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Osseointegratie is het proces waarbij het tandheelkundige implantaat ingroeit in het bot. Meer specifiek wordt hiermee bedoeld dat de botstructuren vast tegen het implantaat aanliggen zonder dat er een tussengroei van fibromateus weefsel is. Dit geeft als voordeel dat er een zeer stevige verankering is zodat er vrij aanzienlijke (kauw-)krachten op het implantaat kunnen worden uitgeoefend. Deze integratie gebeurt enkel bij zeer weefselvriendelijke materialen zoals bv. titanium. De verankering is beter in de onderkaak dan in de bovenkaak omdat in de onderkaak meer compact bot aanwezig is. Dit proces werd ontdekt in 1958 door de Zweedse professor Per-Ingvar Brånemark.

In de loop van de tijd werden om meer verankering te krijgen de structuur van het oppervlak van het implantaat en de vorm veranderd met extra windingen en uitsparingen. Ook werd het implantaat gecoat met onder andere hydroxyapatiet om de osseointegratie te bevorderen. Ook het proces van de coating zou hierbij een belangrijke rol spelen.