Passionisten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klooster Sint Gabriël te Haastrecht

De congregatie der Passionisten (Latijn: Congregatio Passionis, afkorting C.P.) is in 1720 opgericht in de noord-Italiaanse plaats Ovada door Paulus van het Kruis (Paolo Danei).

In 1746 werd door paus Benedictus XIV de leefregel van de kloostergemeenschap, die officieel de Congregatie van het Lijden van Jezus Christus heet, goedgekeurd. Het woord lijden is in het Latijn Passio. Daarom worden de leden van deze congregatie Passionisten genoemd.

Bij het overlijden van Paolo Danei telde zijn congregatie elf kloosters met in totaal 220 passionisten. In 2005 zijn er ruim 2400 passionisten in 59 verschillende landen werkzaam.

In België zijn de Passionisten vertegenwoordigd in Kortrijk, Wezembeek-Oppem en Sint-Katelijne-Waver.

Nederlandse kloosters van de Passionisten waren het in 1907 opgerichte klooster Mater Dolorosa te Molenhoek, het in 1922 gestichte klooster Sint Gabriël te Haastrecht, Maria-Hoop (1925) en Grave (1986), en het in 1939 gestichte Gemma-klooster voor vrouwelijke Passionisten te Sittard.[1]

De Passionisten hebben een bijzondere band met de heilige Gemma Galgani, die passioniste had willen worden.

Externe links[bewerken]

Noot