Pipo de Clown

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pipo de Clown
Acteur Cor Witschge als Pipo de clown
Acteur Cor Witschge als Pipo de clown
Genre Kinderprogramma
Speelduur 25 minuten (VARA), 5 minuten (NTR)
Bedenker Wim Meuldijk
Hoofdrollen Cor Witschge
Christel Adelaar
Marijke Bakker
Herbert Joeks
Willy Ruys
Janine van Wely
Cees van Oyen
Regie Jan Dassen (1958-1960)
Henk Barnard (1960-1961)
Guus Verstraete sr. (1961-1962)
John van de Rest (1963-1964)
Jan Boon (1966-1968)
Willem van Asperen (1966-1968)
Wim Meuldijk (1971)
Joes Odufré (1974)
Paul Cammermans (1975-1976)
Kees van Eyk (1976)
Nico Knapper (1978-1980)
Muziek Joop Reynolds
Land van oorsprong Nederland
Taal Nederlands
Uitzendingen
Start 17 september 1958
Einde 19 april 1980
Seizoenen 13 + 1 speciale uitzending
Netwerk VARA (1958-1964)
NTS (1966-1968)
VARA (1971-1980)
Zender Nederland 1
Nederland 2
Website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Televisie

Pipo de Clown is een personage bedacht door Wim Meuldijk, dat bekend werd door de gelijknamige Nederlandse televisieserie. De vertolking van Cor Witschge is het bekendst.

Achtergrond[bewerken]

Pipo woont met zijn vrouw Mammaloe en dochter Petra in een woonwagen, waarmee ze volgens eigen zeggen de hele wereld rondtrekken en verschillende avonturen beleven. De eerste aflevering werd uitgezonden op 17 september 1958. Tot 1964 werden Pipo de Clown-verhalen verdeeld over meerdere afleveringen uitgezonden.

In de eerste reeks woont de clownsfamilie op zolder en verplaatsen zij zich te voet. Pas in de tweede serie Pipo en de Bibberhaai krijgt Pipo zijn bekende woonwagen van de zigeuner Felicio. Felicio doet af en toe mee in de verhalen. Bekende uitspraken van hem zijn "dit lijf kan niets" en "de lekkere soep met de sliertjes van mevrouw Mammaloe" (bedoelt vermicellisoep). Hij heeft altijd een luciferdoosje bij zich met "Miepje" erin waar hij tegen praat. In de vijfde serie, Pipo en de Waterlanders verschenen voor het eerst de boeven "Snuf en Snuitje", de pareldieven, gespeeld door Rudi Falkenhagen en Will Spoor. Ook verscheen in deze serie "Mik" uit de serie Mik & Mak (ook geschreven door Meuldijk) gespeeld door Donald Jones.

In 1964 trad Cor Witschge op als Pipo de Clown in het circus van Rudi Carrell. Het probleem was dat hij geen clownsact had. Daarom vroeg Carrell aan de broers Bas en Aad van Toor of zij een act wilden schrijven. Dit deden ze, maar in die act schreven ze ook nog twee andere clowns. Rudi Carrell stelde voor dat de broers Van Toor die twee clowns zelf wilden spelen. Jaren later zouden zij bekend worden als Bassie en Adriaan.

Tussen 1966 en 1968 was Pipo te zien bij de NTS in korte afleveringen Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen van ongeveer vijf minuten. Christel Adelaar, die destijds zwanger was, liet daarom de rol van Mammaloe over aan Marijke Bakker. In twee jaar verschenen 480 afleveringen.[1] Daarna verdween Petra, de dochter van Pipo, uit de serie door de arbeidsinspectie.

Tussen 1969 en 1973 tekende Jan van der Voo een stripversie van de Pipo de Clown-serie voor de Donald Duck.[2]

Vanaf 1971 zond de VARA weer een aantal lange Pipo-verhalen uit. Echter werd Cor Witschge vervangen door Cees van Oyen en Marijke Bakker door Janine van Wely wegens een zakelijk conflict in verband met hun fotorechten en in hun hoedanigheid als Pipo en Mammaloe. De vervanging in de serie Pipo op Bizarra sloeg echter niet aan bij het publiek en de acteurs werden bij de volgende serie terug gevraagd. Wel mocht Van Wely terugkeren als de zus van Pipo genaamd Plom vanaf Pipo op Marobia.

Pipo en de Piraten van Toen werd, nadat de serie was uitgezonden door de VARA, in de bioscoop uitgebracht.

De laatste uitzending was op 19 april 1980 nadat de VARA de serie als te duur had beoordeeld. Zonder enig afscheid of teken van waardering voor de makers eindigde de verbintenis met de omroep.

De laatste keer dat Cor Witschge Pipo de Clown speelde, was op 17 februari 1990 in het programma Rondom Tien, waarin hij voor het laatst het clownspak aantrok. Het was een programma vol clowns, en Cor vond het de ideale gelegenheid om zich voor altijd te ontdoen van de flapschoenen, de ruitjesjas en de bolhoed. Voor het oog van de camera gaf hij ze aan het omroepmuseum, waar het kostuum sindsdien te bewonderen is. Een jaar later overleed Witschge onverwachts.

In de jaren 90 verschenen enkele oude Pipo-avonturen op VHS, waarmee een nieuwe generatie werd aangesproken.

In 2003 keerde de clown bij het grote publiek terug in de film Pipo en de P-P-Parelridder. In het theaterseizoen 2009/2010 verscheen de musical Pipo en de Gestolen Stem. Beide producties waren met nieuwe vertolkers. In 2010 werden de rechten van Pipo de Clown overgenomen door Studio 100.

Overzicht[bewerken]

Originele uitzenddatum

  • Pipo de Clown (12 afleveringen, 17 september 1958 - 13 mei 1959, zwart-wit)
  • Pipo en de Bibberhaai (16 afleveringen, 17 oktober 1959 - 8 juni 1960, zwart-wit)
  • Pipo en het zingende zwaard (17 afleveringen 17 september 1960 - 7 juni 1961, zwart-wit)
  • Pipo in Kaliefland (12 afleveringen, 16 september 1961 - 14 februari 1962, zwart-wit)
  • Pipo en de Waterlanders (15 afleveringen, 30 oktober 1963 - 10 juni 1964, zwart-wit)
  • Pipo en de druppels (1 aflevering, 20 juni 1964, zwart-wit)
  • Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen (480 afleveringen,[1] 1 oktober 1966 - 31 mei 1968,[3] zwart-wit)
  • Pipo op Bizarra (14 afleveringen, 29 maart - 23 juni 1971, kleur)
  • Pipo op Marobia (12 afleveringen, 1 januari - 19 maart 1974, kleur)
  • Pipo en het grachtengeheim (4 afleveringen, 4 september - 25 september 1975, kleur)
  • Pipo en de Lachplaneet (4 afleveringen, 1 januari - 22 januari 1976, kleur)
  • Pipo en de piraten van Toen (5 afleveringen, 2 september - 30 september 1976, kleur)
  • Pipo en de Noorderzon (7 afleveringen, 14 april - 26 mei 1978, kleur)
  • Pipo in West Best (7 afleveringen, 1 maart - 19 april 1980, kleur)

Bioscoopfilm

  • Pipo en de piraten van Toen (uitgebracht op 26 juni 1975, kleur)

Herhaling

Wegens 30 jaar Pipo de Clown:

  • Pipo en het grachtengeheim (4 afleveringen, 3 juli 1988 - 24 juli 1988, kleur)
  • Pipo en de Noorderzon (7 afleveringen, 31 juli - 11 september 1988, kleur)
  • Pipo en de Lachplaneet (4 afleveringen, 18 september- 9 oktober 1988, kleur)

Wegens overlijden Cor Witschge:

  • Pipo en het grachtengeheim (1 aflevering: Vijfmaal plons, 16 maart 1991, kleur)

Overige:

  • Pipo en de Waterlanders (15 afleveringen, 1968, zwart-wit)
  • Pipo op Bizarra (14 afleveringen, 9 mei - 7 juli 1972, kleur)
  • Pipo en de Waterlanders (15 afleveringen, 11 juni 1977 - 16 november 1977, zwart-wit)
  • Pipo en de piraten van Toen (film, 25 juli 1994, kleur)


Rolverdeling[bewerken]

Overige[bewerken]

Uitgaven[bewerken]

Op dvd verschenen:

  • Pipo en de pp parelridder (103 minutenversie) (november 2003)
  • Pipo en het Grachtengeheim (100 minutenversie) (oktober 2008)
  • Pipo en de Lachplaneet (90 minutenversie) (maart 2009)
  • Pipo en de Piraten van Toen (85 minutenversie) (november 2001)
  • Pipo en de Noorderzon (100 minutenversie) (augustus 2002, maart 2009)
  • Pipo en de Noorderzon (160 minutenversie) (januari 2004)
  • Pipo - Dag Vogels, Dag Bloemen, Dag Kinderen deel 1 (15 afl, september 2010)
  • Pipo - Dag Vogels, Dag Bloemen, Dag Kinderen deel 2 (13 afl, september 2010)
  • Pipo - Dag Vogels, Dag Bloemen, Dag Kinderen deel 3 (15 afl, november 2010)
  • Pipo - Dag Vogels, Dag Bloemen, Dag Kinderen deel 4 (14 afl, november 2010)
  • Pipo in West Best (mei 2011)

Op VHS verschenen:

  • Pipo en het Grachtengeheim (75 minutenversie) (1998)
  • Pipo en de Lachplaneet (90 minutenversie) (1998)
  • Pipo en de Piraten van Toen (85 minutenversie)
  • Pipo en de Noorderzon (100 minutenversie, ingekort door Aad van Toor) (1996)
  • Pipo en de Noorderzon (160 minutenversie)
  • Pipo - 8 videoverhaaltjes voor het slapen
  • Pipo- Verhaaltjes voor het slapengaan 2


Bij Best 24 (Hilversum Best) meerdere malen uitgezonden maar niet verschenen op dvd/VHS:

  • Pipo en de Waterlanders (de eerste 7 à 8 afl. die een redelijk afgesloten geheel vormen en de laatste aflevering)


Bekende uitspraken[bewerken]

  • "Sapperdeflap!" (Pipo)
  • "Hou 's even vast, Mammaloe" (Pipo)
  • "Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen..." (Pipo)
  • "Boterham met pindakaas" (Klukkluk)
  • "Floepens, mis!" (Klukkluk)
  • "Hup, Nononono, vooruit met de voetjes" (Pipo)
  • "M M M Mooie P P Parels, F F Fijne P P Parels" (Snuf)
  • "Pipo, Koeien!" (angstkreet van de Dikke Deur)
  • "Soep met sliertjes!" (Felicio)
  • "Dat lust Felicio wel!" (Felicio)
  • "Dat zijn toch van de gekke" (Klukkluk) ("Dat is toch van de gekke" werd later algemeen geaccepteerd Nederlands)
  • "Mij zijn niet van de bange, mij zijn van de voorzichtige!"(Klukkluk)


Nieuwe avonturen (terugkeer)[bewerken]

Tijdens een bespreking van Belinda Meuldijk (dochter van Wim) met Ivo Niehe, over een muziek-special met haar toenmalige echtgenoot Rob de Nijs, komt de terugkeer van Pipo de Clown ter sprake. Er werden vervolgens audities gedaan en Joep Dorren werd door Wilm Meuldijk gekozen tot de nieuwe Pipo de Clown. Het script voor een pilot - een proefaflevering - plus een zesdelige korte serie - werden vervolgens geleverd. In 1999 werd de 40 minuten genoemde pilot opgenomen getiteld Pipo en de Bosbas. In recordtijd werden er meer dan 100.000 exemplaren verkocht.

Hierna klopten Ivo Niehe en Belinda Meuldijk aan bij de publieke omroepen, maar het wantrouwen in het succes van een nieuwe Pipo-serie was groot. Uiteindelijk besluit Endemol tot het maken van een nieuwe bioscoopfilm van Pipo en de p-p-parelridder. De film werd geregisseerd door Martin Lagestee en het scenario was van de hand van Wim Meuldijk.

Bijzonder was dat de rol van Snuf weer werd gespeeld door Rudi Falkenhagen in de film, die toen reeds 72 jaar oud was en tevens de enige overlevende uit de originele Pipo de Clown televisieserie. Twee jaar later overleed hij. (Falkenhagen was niet de enige uit de originele cast in de pilot Pipo en de Bosbas. Namelijk Michiel Kerbosch, die de rol van boef Snuitje op zich nam, speelde 19 jaar daarvoor al in de serie Pipo in West Best als "Smokey Spaai".)

De indiaan Klukkluk, misschien na Pipo het populairste personage uit de serie, was er in de film niet bij. Wel voor het eerst sinds 1964 terug was Mik, deze keer gespeeld door John Wijdenbosch, nog altijd met een Amerikaans accent zoals Donald Jones. Het karakter maakte ook enige verwijzingen naar de serie waar hij oorspronkelijk in voor kwam: Mik & Mak.

Pipo de musical[bewerken]

Raymond Aerts en Gerard Cornelissen zullen de Pipo Musical : 'Pipo en de Gestolen Stem' in het seizoen 2009/2010 op de planken brengen in de Nederlandse theaters. In de allereerste grote familiemusical gaat Pipo op reis naar het rijk van Zonzonia waar de boze Kalief Kassa en de nog bozere Kalief Homaar allemaal nare zaakjes aan het uitspoken zijn.

Pipo en de Verloren Stem is vroeger al eens op Lp uitgebracht als hoorspel. In dat hoorspel werden de stemmen onder andere gedaan door: Cor Witschge (Pipo) en Christel Adelaar (Mammaloe).

In de musical werd Pipo gespeeld door acteur Raymond Kurvers. Actrice Sytske van der Ster speelde Mammaloe.

Trivia[bewerken]

  • In AVRO-bode nummer 36 van het jaar 1981 werd aangekondigd dat Snuf en Snuitje hun eigen tiendelige serie zouden krijgen, door de AVRO uit te zenden in 1983. Rudi Falkenhagen, die op dat moment succes oogstte met De Fabriek, zou weer meespelen, naar een acteur voor Snuitje werd nog gezocht. Deze spin-off is er echter nooit gekomen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Pipo gaat met vakantie na 480 afleveringen, Leeuwarder Courant, 19 april 1968, p. 9
  2. Jan van der Voo, Lambiek
  3. Afscheid van Pipo de Clown, De Telegraaf, 1 juni 1968, p. 21
  4. Pipo de Clown neemt afscheid, Het Vrije Volk, 12 februari 1962, p. 7
Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Pipo de Clown.