Powerplay

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het rocktrio met Jan van der Meij, zie Powerplay (band). Voor het online manager spel, zie PowerPlay Manager.

Powerplay is de benaming in het ijshockey voor een numeriek overwicht, veroorzaakt door een penalty van de tegenpartij. In het Nederlands wordt powerplay vaak aangeduid als een man-meer-situatie en wordt soms ook gebruikt door sportverslaggevers in andere sporten. In een powerplay is de tegenstander short-handed en zijn ze bezig aan een penalty kill.

Een team kan alleen een powerplay krijgen als de tegenstander een penalty heeft gekregen. Op een strafbank kunnen twee spelers per team zitten, dus het is ook mogelijk om een tweemanspowerplay te krijgen. Als een team de doelverdediger van het ijs haalt om een extra aanvaller in te zetten, is er geen sprake van een powerplay.

Als een speler van team A een 2 minuten penalty heeft gekregen, krijgt team B een twee minuten durende powerplay. Deze stopt zodra de penalty is afgelopen of als team B heeft gescoord. Als team A scoort, heeft het geen gevolg op de straf. Bij een 5 minuten penalty is de straf continu, een doelpunt maakt dan geen einde aan de penalty. Als een speler een game misconduct krijgt, hij wordt dan van het ijs gestuurd, treedt er geen powerplay in werking. Krijgt een speler een "match penalty" (bij opzettelijke poging tot verwonding bijvoorbeeld), dan wordt de betreffende speler van het ijs gestuurd en is er bovendien een 5 minuten powerplay die wordt uitgezeten door een andere speler van het team.

Bij een powerplaysituatie zal het team met het numerieke overwicht veel op de aanval spelen, het short-handed team zit meestal in de verdrukking. Teams hebben speciale powerplay en penalty kill tactieken. Doordat bij een powerplay het aanvallende team de overhand heeft, worden bij andere sporten een constante druk van één partij soms ook een powerplaysituatie genoemd.