Prediker (woordverkondiger)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een prediker is een christelijk persoon die Gods Woord verkondigt.

In bepaalde geloofsgroepen zijn er woordverkondigers die om principiële redenen zichzelf geen dominee of predikant willen noemen, omdat zij niet geloven in menselijke instellingen en verordeningen. Dit wordt met name gemotiveerd door het feit dat het Nieuwe Testament ook nergens een speciaal ambt van woordverkondiging noemt. Men baseert zich daarbij op Matteüs 23:8:

"Gij zult u niet rabbi (leraar, meester, heer) laten noemen; want één is uw Meester en gij zijt allen broeders."

Het woord dominee komt van het Latijnse dominus, heer.

In de meeste geloofsgroepen moeten predikanten een theologische graad halen aan een universiteit voordat zij bevestigd kunnen worden. Daarna mogen ze pas zelfstandig het Woord verkondigen. Woordverkondigers uit de genoemde groeperingen geloven niet in het systeem van geestelijken en leken, waarbij er één is die "het beter weet" en die de rest alles moet leren, maar willen in naam en praktijk gewoon tot de broederschap behoren. De benaming prediker of woordverkondiger is dan ook beter op zijn plaats wat deze visie betreft.