Rassemblement du Peuple Français

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Rassemblement du Peuple Français (RPF) (Nederlands: Groepering van het Franse Volk), was een Franse politieke partij die in 1947 werd opgericht door generaal Charles de Gaulle. Het vertegenwoordigde de "Gaullistische ideologie." De partij verzette zich tegen de grondwet van de Vierde Franse Republiek.

Bij de parlementsverkiezingen van 1951 behaalde de RPF 21,6% van de stemmen, goed voor 120 zetels in de Franse Nationale Vergadering (Assemblée Nationale). De RPF werd de grootste zelfstandige fractie in het Franse parlement. Ondanks dit feit, verkreeg de partij weinig macht. In 1955 werd de partij reeds opgeheven. Haar opvolger als Gaullistische partij was de Union des Républicains d'Action Sociale (URAS, Unie van Republikeinen van de Sociale Actie) (1953-1956), die op haar beurt werd opgevolgd door de Union pour la Nouvelle République (UNR, Unie voor de Nieuwe Republiek).

RPF was slechts in twee kabinetten, steeds met één minister (Paul Giacobbi), vertegenwoordigd: in het kabinet-Queuille II (2 juli - 12 juli 1950) en het kabinet-Pleven I (12 juli 1950 - 10 maart 1951).

Lijst van secretarissen-generaal[bewerken]

Persoon Periode
Jacques Soustelle 1947 - 1951
Louis Terrenoire 1952 - 1954
Jacques Foccart 1954

Zie ook[bewerken]