Remissie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Remissie is het verminderen van ziekteverschijnselen. Er is sprake van remissie als de ziekte niet meer actief lijkt: er komen geen nieuwe plekken meer bij; soms is nog wel de schade zichtbaar die door de ziekte is aangericht. De term wordt vooral gebruikt voor typen kanker en inflammatoire ziekten. Het woord is afgeleid uit het latijn: remissio betekent "het terugzenden, verslappen".

Als iemand bij lichamelijk onderzoek geen klachten vertoont, wordt gesproken van klinische remissie. Als ook aanvullend onderzoek (röntgenfoto, laboratoriumonderzoek) geen ziekteactiviteit aantoont is er complete remissie. Bij spontane remissie is de ziekteactiviteit verdwenen zonder behandeling, of zonder werkzame behandeling. De werkzaamheid van placebo's berust erop dat veel ziektes zonder behandeling verbetering vertonen.
Het tegenovergestelde van remissie is exacerbatie, namelijk een verergering van de ziekteverschijnselen. Een recidief is terugkeer van de ziekte na een (schijnbare) remissie.

Zie ook[bewerken]