Roger Moore

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roger Moore
Roger Moore 2009
Roger Moore 2009
Algemene informatie
Volledige naam Roger George Moore
Geboren 14 oktober 1927
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 1945 - heden
Beroep Acteur
Filmproducent
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Roger George Moore (Stockwell, Lambeth, Londen, 14 oktober 1927) is een Engels acteur die vooral bekend werd door zijn rollen in de series Ivanhoe, The Saint en The Persuaders. Verder speelde hij de rol van James Bond in zeven Bondfilms tussen 1973 en 1985.

Loopbaan[bewerken]

Zijn moeder (Lily Pope) was huisvrouw en zijn vader (George Alfred Moore) politieman. Toen hij 15 jaar was, ging hij naar de kunstschool om schilder te worden. Later werd hij leerling bij een animatiestudio. Daarna studeerde hij aan de Royal Academy of Dramatic Art (RADA). Tegen het eind van de Tweede Wereldoorlog diende hij bij het Britse leger als 2e luitenant. Toen hij het leger verliet, had hij baantjes bij theaters, de televisie en de radio.

Begin jaren '50 werkte hij als model en verscheen in vele advertenties voor producten, variërend van tandpasta tot truien. Zijn vroegst bekende tv-optreden was op 27 mei 1950, toen hij in het eenmalige BBC-programma Drawing Room Detective verscheen. Het programma nodigde de kijkers thuis uit om aanwijzingen te vinden voor een misdaad, die voorkwam in een toneelstuk. Het programma werd gepresenteerd door BBC-legende Leslie Mitchell en ook Alec Ross en Michael Ripper verschenen. Moore heeft sindsdien niet meer voor de BBC gewerkt.

Moore acteerde echter al langer, want in de zomer van 1944 speelde hij een figurantenrol als soldaat in zijn speelfilmdebuut Caesar and Cleopatra (1945). Tot 1954 bleef hij figurantenrollen spelen in films als Perfect Strangers (1945), Piccadilly Incident (1946) en One Wild Oat (1951).

Begin jaren '50 kreeg Moore een contract bij MGM, maar de films die volgden waren geen grote successen. Hij zei zelf dat ze "no bloody good" waren. Titels uit die tijd zijn The Last Time I Saw Paris (1954) en The King's Thief (1955). De rol van captain Michael Stuart in The Miracle (1959) werd door Dirk Bogarde geweigerd. Uiteindelijk werd Roger Moore bekend via de televisie.

Tussen 1958 en 1959 verscheen Moore in 39 afleveringen van Ivanhoe, waarin hij de rol van Sir Wilfred of Ivanhoe speelde. Vanaf 1961 werd de serie ook in Nederland uitgezonden. In 1959 verscheen hij in The Alaskans, een 37-delige avonturenserie waarin hij Silky Harris speelde. De serie stopte in 1960 en werd niet in Nederland uitgezonden. Zijn volgende serie was Maverick, waarin hij tussen 1959 en 1961 de rol van Beauregard Maverick vertolkte. Beauregard was de Engelse neef van hoofdrolspeler James Garner.

Roger Moore bleef ook in films verschijnen, maar tv lag hem in die dagen beter. Vanaf 1962 werd hij wereldberoemd als Simon Templar in The Saint. Tot 1969 werden er 118 afleveringen gemaakt en verschenen er twee 'films' (een geheel van speelfilmlengte van meerdere afleveringen van de serie). Moore regisseerde zelf ook negen afleveringen en was voor sommige afleveringen co-producent. Uiteindelijk verloor hij zijn interesse in zijn rol als Templar en wilde hij zich weer richten op zijn filmcarrière.

Roger Moore op de set van The Sea Wolves in 1979

Moore ging zich na het einde van The Saint in 1969 inderdaad richten op films. Hij maakte Crossplot (1969) en The Man Who Haunted Himself (1970). De films deden echter niet veel en bij gebrek aan beter richtte hij zich weer op tv-werk. Wederom met succes.

Sir Roger Moore in 1973

Van mei 1970 tot juni 1971 werd de serie The Persuaders opgenomen, in Nederland ook wel bekend als De Versierders. Samen met Tony Curtis werden er 24 afleveringen gemaakt van de in Europa zeer populaire reeks. Moore speelde Lord Brett Sinclair, Curtis de Amerikaanse playboy Danny Wilde. De serie werd opgezet voor vijf jaar, maar werd na een jaar alweer geannuleerd. Het concept sloeg niet aan in Amerika en het maken van de serie was erg duur.

Voor Moore was dit echter een voordeel. Had de serie wel vijf jaar gelopen, dan was hij de rol van 007 misgelopen. In 1973 debuteerde hij als James Bond in Live and Let Die.

De studio wilde aanvankelijk Sean Connery weer terug en bood hem het toentertijd aanzienlijke bedrag van 5,5 miljoen.[bron?] Connery weigerde echter.

Tot 1985 zou Roger Moore in zeven Bondfilms verschijnen. Zijn laatste optreden was in A View to a Kill, toen hij al 57 was. In 1986 kondigde hij aan te zullen stoppen; Timothy Dalton werd de nieuwe James Bond.

Tijdens zijn Bondjaren verscheen Roger ook in andere films, zoals Gold (1974), Shout at the Devil (1976), North Sea Hijack (1979), Escape to Athena (1979) en The Sea Wolves (1980).

Na zijn Bondtijd deed Moore het rustig aan en verscheen pas in 1990 weer op het witte doek in Fire, Ice & Dynamite. Wel sprak hij in 1987 de stem in van Lummi Ukko in The Magic Snowman.

In de jaren '90 verscheen Moore in films als Bullseye! (1990), Bed & Breakfast (1992) en The Man Who Wouldn't Die (1994). Met Jean-Claude Van Damme zat hij in The Quest (1996) en hij speelde ook een rol in Spice World (1997).

Na de eeuwwisseling speelde hij nog in The Enemy (2001), Boat Trip (2002) en Foley & McColl: This Way Up (2005).

Op 11 oktober 2007 kreeg Moore een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame.

In 2008 heeft Roger Moore zijn autobiografie My word is my bond gepubliceerd. Dit boek is in het Nederlands verschenen onder de titel Voor altijd James Bond. In verband met een promotietour voor dit boek verscheen hij op 8 december 2008 in een aflevering van Pauw & Witteman.

In een interview met the Sunday Telegraph in april 2009 meldde Moore dat hij definitief is gestopt met acteren.

Privéleven[bewerken]

Op 9 december 1946 trouwde Moore met schaatsster Doorn Van Steyn (1922-2010). In 1953 verliet hij haar voor zangeres Dorothy Squires (1915-1998), met wie hij op 6 juli van datzelfde jaar trouwde. Squires was 12 jaar ouder en toentertijd veel beroemder dan Moore.

In 1961 verliet Moore ook haar, terwijl hij aan het filmen was in Italië voor de film Il Ratto Delle Sabine (alternatieve titels: The Rape of the Sabine Women en Romulus and the Sabines). De actrice Luisa Mattioli (1936), die eveneens een rol in die film speelde, werd uiteindelijk de derde vrouw van Moore. Dit zou echter nog tot 1969 duren, want pas toen was Squires bereid te scheiden van Moore. Begin jaren '60 klaagde Squires Moore zelfs nog aan. In de tussenliggende acht jaar woonde Moore echter al wel bij Mattioli.

Met Mattioli kreeg hij een dochter, Deborah Maria Luisa Moore (27 oktober 1963), en twee zoons: Geoffrey Robert Moore (28 juli 1966) en Christian David Michael Moore (18 augustus 1973). Deborah Moore was eventjes als stewardess te zien in Die Another Day en Geoffrey Moore heeft een restaurant in Londen. Na ruim 25 jaar beëindigde Moore het huwelijk onverwacht in 1996.

Op 10 maart 2002 trouwde hij voor de vierde keer, dit keer met de Zweedse Christina 'Kiki' Tholstrup (1942). Met haar is hij nog steeds getrouwd. Ze wonen in Zwitserland en Monte Carlo.

Filmografie[bewerken]

Boeken[bewerken]

Roger Moore heeft drie boeken gepubliceerd:

  • Moore, Roger (1974), Roger Moore als James Bond over Live and Let Die. Bussum: CentriPress. 219 p. ISBN 90-305-0058-1. Vertaling van: Roger Moore as James Bond, Roger Moore's own account of filming Live and Let Die.
  • Moore, Roger, met Gareth Owen (2008), Voor altijd James Bond. Amsterdam: Uitgeverij Forum. 351 p. ISBN 978-90-492-0011-4. Vertaling van: My word is my bond.
  • Moore, Roger, met Gareth Owen (2013), Bond over Bond, Het ultieme boek over 50 jaar James Bondfilms. Utrecht: Veltman Uitgevers. 224 p. ISBN 978-90-483-1007-4. Vertaling van: Bond on Bond, The ultimate book on 50 years of Bond movies.