Somersklasse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag
Somersklasse
Vlag
Algemene gegevens
Kiellegging 1935-1936
Waterverplaatsing max. 2.905 ton
Techniek en uitrusting
Machinevermogen 52.000 pk
Snelheid 39 knopen
Bemanning 294 koppen
Bewapening 4 × 127 mm (5") kanon
4 × 12,7 mm (½") mitrailleur < 1942
6 × 20 mm mitrailleur > 1942
1 × 2 40 mm luchtafweer
9 of 12 × 53,3 cm torpedobuis
Portaal  Portaalicoon   Marine

De Somersklasse was een serie van torpedobootjagers met een waterverplaatsing van 1850 ton in dienst bij de Amerikaanse marine. Het ontwerp was gebaseerd op de Porterklasse. De bouw was het antwoord op de grote torpedobootjagers die de Japanse Keizerlijke Marine begin 30er jaren aan het bouwen was. Op dat moment waren de schepen in eerste instantie bedoelt als leiders voor het torpedobootjagerflottielje. Deze klasse had (voor die tijd) controversiële hoge-temperatuur luchtgekoelde stoomketels. De stoomketels waren een doorontwikkeling van de modellen welke geïnstalleerd waren in de gemoderniseerde New Mexico. Ondanks het extra gewicht, kon één schoorsteen gebruikt worden voor de motoren. Dit liet een derde torpedobuisrek toe. Ondanks dit alles waren de schepen nog steeds erg zwaar en vooral topzwaar.

De eerste twee schepen zijn gebouwd door Federal Shipbuilding and Drydock Company in Kearny, New Jersey in 1935, de volgende drie in 1935 door Bath Iron Works in Bath, Maine.

Zie ook[bewerken]