Stabiele zijligging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Stabiele zijligging.

Stabiele zijligging is een eerstehulptechniek die wordt gebruikt bij bewusteloze slachtoffers.

Bij ieder bewusteloos slachtoffer is de luchtweg bedreigd doordat de tong als gevolg van verslapping van de spieren in de keelholte kan zakken en daarmee de luchtweg kan blokkeren. Bovendien is er een risico dat bij braken de inhoud van de maag in de luchtwegen en longen terechtkomt. Doel van de stabiele zijligging is dan ook :

  • enerzijds het vrijwaren van een vrije luchtweg en
  • anderzijds het brengen van het slachtoffer in een veilige en stabiele houding.

De techniek wordt als eenvoudig gezien, lichaamslengte of gewicht van het slachtoffer spelen vrijwel geen rol. Het is niet van belang of het slachtoffer op de linker- of rechterzijde gelegd wordt, echter vormen zwangere vrouwen hierop een uitzondering. Wanneer een zwangere vrouw op haar rechterzijde gelegd wordt, zal de onderste holle ader, die iets rechts in de buikholte ligt, door de zwangere baarmoeder worden dichtgedrukt. Hierdoor wordt de terugstroom van aderlijk bloed naar het hart belemmerd. Op de linkerzijde treedt dit niet op. Een zwangere vrouw wordt dan ook op de linkerzijde in de stabiele zijligging gelegd.

Indien er bij een bewusteloos slachtoffer sprake is van een mogelijk wervelletsel, dan dient het slachtoffer in de positie te blijven liggen, waarin hij/zij wordt aangetroffen. Het is dan van essentieel belang dat de luchtweg continu wordt opengehouden met de zogenaamde kinlift-methode.

Daarnaast wordt ook de NATO-stabiele zijligging gebruikt. Bijzonder geschikt voor kleine besloten ruimten en aan boord van schepen.

Externe links[bewerken]