Strass (imitatiediamant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een tiara bezet met strass

Strass of rijnsteen is een op diamant gelijkend materiaal op basis van glas. Het procedé voor de productie van strass is ontwikkeld door Georg Friedrich Strass (1701-1773), naar wie het materiaal ook is genoemd.

De benaming strass voor imitatiediamanten uit glas wordt gebruikt sinds de 18e eeuw. Het procedé dat Strass ontdekte was het bijmengen van de metalen bismut en thallium aan soda en silicium. Wanneer dit verhit wordt ontstaat een glas met andere weerkaatsing van het licht. De weerkaatsing benadert de weerkaatsing door het diamantkristal, waardoor strass veel meer flonkert dan geslepen glas.

De geslepen stukjes strass verwekten een sensatie en werden simili genoemd.

Wanneer er zilverfolie of gekleurde folie achter de strass werd geplaatst (de zettingen van sieraden waren toen gesloten), nam de schittering nog toe. Later werden de "stenen" op de achterzijde van een spiegelende laag amalgaam (men sprak van kwik) voorzien die daarop, net als bij de toenmalige spiegels, door verdamping werd vastgehecht.