Theodosius II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theodosius II
Theodosius ii.jpg
Geboortedatum 401
Sterfdatum 28 juli 450
Tijdvak Theodosiaanse dynastie
Periode 408-450
Voorganger Arcadius
Opvolger Marcianus
Staatsvorm dominaat
Medekeizer Honorius (393-423)
Constantius III (421)
Iohannes (423-425)
Valentinianus III (425-455)
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Flavius Theodosius
Zoon van Arcadius
Eudoxia
Theodosius I (grootvader)
Neef van Honorius
Galla Placidia
Constantius III
Valentinianus III
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Flavius Theodosius, bekend als Theodosius II (Grieks: Θεοδόσιος Β') (401 - 28 juli 450), was Keizer van het Oost-Romeinse Rijk van 408 tot aan zijn dood. Hij was de oudste zoon van Aelia Eudoxia en Keizer Arcadius. Aangezien hij al op zijn 7e keizer werd van het Romeinse Rijk, bleef de prefect Anthemius regent.

Machtsdeling met zus, echtgenote en minister[bewerken]

Op aanraden van zijn zus Pulcheria ontsloeg Theodosius II regent Anthemius in 414. Als oudere zus verkreeg zij in 414 de titel Augusta en werd formeel mede-regentes van het rijk. Lange tijd was zij feitelijk machtiger dan Theodosius, en veel van haar ideeën werden inderdaad door hem overgenomen.

Theodosius huwde in juni 421 de dichteres Athenaïs, die na haar doopsel de naam Aelia Eudocia aannam. in 422 werd hij de vader van Licinia Eudoxia.

In 447 verliet Pulcheria, wegens onenigheid met zowel Aelia Eudocia als minister Chrysaphius, het keizerlijke hof en ging in het paleis van Hebdomon een heremietenbestaan leiden.

Religiepolitiek[bewerken]

In 422 kreeg Theodosius bezoek van de heilige Abraham van Cyrrhus, die kort daarop stierf. Aanvankelijk steunde Theodosius de religieuze opvattingen van patriarch Nestorius van Constantinopel.

Theodosius liet het oecumenische Concilie van Efeze in 431 bijeenroepen en speelde daar een belangrijke rol in de aanloop naar het eerste belangrijke schisma in de toenmalige Katholieke en Apostolische Kerk. Hij bood geen weerstand tegen de veroordeling van het nestorianisme op dit concilie. Uiteindelijk werd Nestorius, onder invloed van Pulcheria – die daartoe werd opgeroepen door Paus Leo I en Cyrillus van Alexandrië – verbannen. Het keizerlijke hof verleende voortaan steun aan de religieuze opvattingen die later door het Concilie van Chalcedon (451) zouden worden bevestigd.

De anti-semitische houding van zus Pulcheria leidde tot de afbraak van veel synagoges en het verbod op aanstelling van joodse en heidense ambtenaren. Theodosius rehabiliteerde de geliefde kerkleraar Johannes Chrysostomos, die onder zijn vader Arcadius was verbannen, en liet zijn lichaam in 438 in Konstantinopel herbegraven.

Ook riep Theodosius de zogenaamde Roversynode van 449 bijeen, en hij stond sympathiek tegenover de besluiten van deze roversynode.

Wetgevingsarbeid[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Codex Theodosianus voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 429 stelde Theodosius een commissie aan om alle wetten te verzamelen die van kracht waren sinds Constantijn I, om zo een volledig geformaliseerd rechtssysteem te vormen. Deze commissie heeft haar werk echter nooit afgemaakt, maar een tweede commissie verzamelde de algemene wetgeving en bracht deze up to date. Deze verzameling werd gepubliceerd als de Codex Theodosianus in 438, wat later één van de bronnen vormde voor het Corpus Juris Civilis.

Overig[bewerken]

Theodosius was ook verantwoordelijk voor de bouw van de Universiteit van Constantinopel.

Hij stierf in 450 als gevolg van een paardrij-ongeluk.

Literatuur[bewerken]

  • S. Crogiez-Pétrequin, P. Jaillette, J.-M. Poinsotte (eds.), Codex Theodosianus V. Texte latin d'après l'édition de Mommsen. Traduction, introduction et notes, Brepols Publishers, 2009, ISBN 978-2-503-51722-3

Externe link[bewerken]